دانلود ترجمه مقاله اپیدمی کروناویروس جدید 2019 و چشم انداز ظهور بیماری های عفونی در آینده

1. ظهور و همه گیری پنومونی های ناشی از 2019-nCoV 2. علائم اپیدمیولوژیک و بالینی 2019-nCoV 3. مشخصه های بیولوژیکی و منشاء 2019-nCoV 4. تشخیص و درمان 5. نتیجه گیری و چشم اندازهای آتی

در انتهای ماه دسامبر 2019، یک کروناویروس جدید، به نام 2019-nCoV، باعث شیوع سینه پهلو، از مبداء ووهان، استان هوبی، به کل کشور چین شد و این باعث تهدید بزرگی برای سلامت عمومی شد و توجه هنگفتی را در سراسر جهان به خود جلب کرد. تاکنون، هیچ واکسن یا داروی ضدویروس مورد تایید بالینی شده برای این ابتلا به کوروناویروس انسانی، وجود ندارد. پژوهش های شدید در مورد کوروناویروس های انسانی نوظهور جدید، شدیداً لازم هستند تا از مسیر انتقال و مکانیزم های آسیب زایی آنها جلوگیری کنند و اهداف بالقوه دارو را شناسایی کنند تا توسعه اقدامات مقابله ای پیشگیرانه و درمانی موثر، تسریع یابد. در اینجا، مشخصات شیوع شناختی و علت شناختی 2019-nCOV را توصیف می کنیم، ویژگی های زیست شناختی اساسی آن، شامل تروپیسم (گرایش) و مصرف پذیرنده، را به بحث می گذاریم، رویکردها برای پیشگیری و درمان را بطور خلاصه بیان می کنیم و در مورد مسیر انتقال آن، بحث می کنیم.

At the end of December 2019, a novel coronavirus, 2019-nCoV, caused an outbreak of pneumonia spreading from Wuhan, Hubei province, to the whole country of China, which has posed great threats to public health and attracted enormous attention around the world. To date, there are no clinically approved vaccines or antiviral drugs available for these human coronavirus infections. Intensive research on the novel emerging human infectious coronaviruses is urgently needed to elucidate their route of transmission and pathogenic mechanisms, and to identify potential drug targets, which would promote the development of effective preventive and therapeutic countermeasures. Herein, we describe the epidemic and etiological characteristics of 2019-nCoV, discuss its essential biological features, including tropism and receptor usage, summarize approaches for disease prevention and treatment, and speculate on the transmission route of 2019-nCoV.

نگرانی های جهانی در زمینه شیوع کروناویروس جدید

در دسامبر 2019، ووهان، استان هوبی از چین، به مرکز شیوع سینه پهلو با علت نامعلوم تبدیل شد که در نتیجه، توجه شدیدی نه تنها در چین، بلکه در سطح بین المللی، بوجود آورد. مقامات بهداشتی چین، بررسی فوری برای تشخیص و کنترل بیماری، شامل تفکیک و ایزوله کردن افراد مشکوک به داشتن بیماری، نظارت دقیق بر ارتباطات و تماس ها، جمع آوری داده های شیوع شناسی و بالینی از بیماران، و ابداع رویه های تشخیصی و درمانی، انجام دادند. در 7 ژانویه 2020، دانشمندان چینی، یک کوروناویروس جدید (CoV) را از بیماران ووهان، تفکیک کردند. توالی ژنتیک کوروناویروس جدید 2019 (2019-nCoV)، توسعه سریع تست های تشخیصی RT-PCR بلادرنگ نقطه مراقبت، مخصوص 2019-nCoV (براساس داده های توالی ژنوم کامل در «بستر ابتکار عمل اشتراک گذاری جهانی همه داده های آنفولانزا [GISAID]»)، را ممکن ساخت. موارد 2019-nCoV دیگر به ووهان محدود نیستند. 9 مورد منتقل شده ابتلا به 2019-nCoV در تایلند، ژاپن، کره، آمریکا، ویتنام و سنگاپور تاکنون گزارش شده است و انتشار بیشتر از طریق مسافرت هوایی، محتمل است. در 23 ژانویه 2020، موارد تایید شده، به صورت متوالی در 32 استان، شهر و منطقه اداری ویژه در چین، شامل هنگ کنگ، ماکائو و تایوان، مشاهده شد. این مواد شناسایی شده خارج از ووهان، همراه با شناسایی ابتلا به حداقل یک خوشه خانوادگی- گزارش شده توسط جاسپر فوک-وو چان و همکاران در The Lancet- و ابتلاهای اخیراً گزارش شده در کارگران سلامت که از بیماران دچار 2019-nCoV مراقبت می کنند، نشان دهنده انتقال بین انسانی و بنابراین ریسک گسترش بسیار وسیعتر بیماری، می باشند. در تاریخ 23 ژانویه 2020، در مجموع 835 مورد ابتلای 2019-nCoV تایید شده، در چین شناسایی شدند که از آنها 25 نفر فوت کردند و 93% در بیمارستان باقی ماندند.

در مجله The Lancet، کائولین هوانگ و همکاران، ویژگی های بالینی 41 بیمار اول پذیرش شده در بیمارستان اختصاصی در ووهان، تایید شد که در 2 ژآنویه 2020 به 2019-nCoV مبتلا شده اند. یافته های این مطالعه، داده های دست اول در مورد شدت ابتلا به 2019-nCoV نوظهور، حاصل کردند. علائم بدست آمده از ابتلا به 2019-nCoV در مرحله پیش نشانی (پرودورمال)، شامل تب، سرفه خشک و ناخوشی، غیرویژه می باشند. برخلاف ابتلاهای انسانی به کوروناویروس، علائم تنفسی بالایی، بسیار کم می باشند. علائم روده ای مشاهده شده با سارس نیز بنظر می رسد غیرمعمول باشد، اگرچه دو مورد از شش مورد گزارش شده توسط چان و همکاران، اسهال داشتند. یافته های آزمایشگاهی معمول در مورد پذیرش به بیمارستان، شامل لنفوپنیا و کدری شیشه خرد شده دو طرفه یا توده و تجمع در سی تی اسکن های سینه، می باشند. این علائم بالینی، شناسایی زودهنگام موارد مبتلا، بخصوص در برابر زمینه آنفولانزای مداوم و گردش ویروس های تنفسی دیگر، را پیچیده کردند. سابقه حضور در بازار عمده فروشی غذای دریایی هوانان، به عنوان یک سرنخ مهم در مراحل اولی، عمل کرد، اما ارزش آن کاهش یافت هنگامی که موارد ثانویه و ثالث، پدیدار شدند.

از 41 بیمار این همگروه، 22 (55%) دچار تنگی نفس شدید شدند و 13 (32%) نیاز به پذیرش در ICU داشتند و 6 نفر فوت کردند. بنابراین، نسبت بیمار به مرگ در این همگروه، تقریباً 14.6% بود و نسبت مرگ و میر کلی مورد ها بنظر می رسد به 3% نزدیکتر باشد. اما، هر دوی این تخمین ها را باید با احتیاط زیاد مدنظر قرار داد، زیرا همه بیماران، بیماری خود را به پایان نرساند (یعنی یا بهبود یافتند یا فوت کردند) و تعداد واقعی ابتلاها و طیف بیماری کامل، نامعلوم می باشند. مهم اینکه، در شیوع ابتلاهای ویروسی نوظهور، نسبت مورد به مرگ و میر، اغلب در مراحل اولیه، دست بالا برآورد می شوند، زیرا شناسایی مورد، سوگیری زیادی به سمت موارد شدیدتر دارد. هنگامی که داده های بیشتری در مورد طیف بیماری خفیف یا بدون علامت مهیا شود، که یکی از آنها توسط چان و همکاران گزارش شده است، احتمالاً نسبت مورد به مرگ و میر، کاهش می یابد. با این حال، سرایت آنفولانزای 1918، بنظر می رسد نسبت مورد به مرگ کمتر از 5% داشته است، اما تاثیر هنگفتی بخاطر انتقال گسترده داشته است، بنابراین جایی برای بی خیالی و اهمیت ندادن، وجود ندارد.

2019-nCoV، به عنوان یک RNA ویروس، هنوز ویژگی ذاتی نرخ جهش زیاد دارد، اگرچه مانند کروناویروس های دیگر، نرخ جهش ممکن است قدری کمتر از دیگر RNA ویروس ها باشد که این بخاطر اگزونوکلئاس کدگذاری شده با ژنوم آن باشد. این جنبه، امکان سازگاری این پاتوژن ویروسی انسانی بتازگی وارد شده، برای انتقال کارآمدتر از فرد به فرد و احتمالاً شیوع بیشتر، را به ما می گوید.

دو مورد شیوع کورناویروس در گذشته، در قرن 21 گزارش شده اند. ویژگی های بالینی 2019-nCoV، در مقایسه با SARS-CoV و سندرم تنفسی خاور میانه (MERS-Cov)، بطور خلاصه بیان گردیده اند. شیوع مداوم 2019-nCoV بی تردید، ما را به یاد شیوع SARS-CoV که 17 سال پیش باعث گرفتاری بسیاری از مردم شده، می اندازد. در دسامبر 2002، خوشه هایی از سینه پهلو با علت ناشناخته در استان گوانگدونگ چین گزارش شد که اکنون به عنوان شیوع SARS-CoV شناخته شده است. تعداد موارد سارس در سال بعد در چین شدیداً افزایش یافت و سپس در سطح جهان گسترش یافت و حداقل 8096 نفر را مبتلا کرد و باعث مرگ 774 نفر شد. شیوع بین المللی سارس در سال 2003 به توانایی انتقال قوی آن تحت شرایط خاص و عدم آمادگی کافی و پیاده سازی شیوه های کنترل بیماری، نسبت داده شد. قابلیت های بهداشت عمومی و علمی چین، از سال 2003، تحول هنگفتی پیدا کرد. یک نظام کارآمد اکنون برای نظارت و پاسخ به شیوع بیماری های عفونی، آماده است و سینه پهلوی 2019-nCoV، سریعاً به «لیست بیماری قابل انتقال قابل اطلاع» افزوده شد و توسط مسولان بهداشت چینی، به آن بالاترین اولویت داده شد.

راه های مقابله با شیوع کروناویروس (COVID-19)

افزایش تعداد موارد و گسترش پراکندگی جغرافیایی این بیماری، نگرانی های شدیدی در مورد مسیر آینده شیوع، بخصوص در مورد اینکه سال نوی خورشیدی چین، سریعاً در حال نزدیک است، بوجود آورد. تحت شرایط عادی، تخمین می شود که 3 میلیارد سفر در هجوم مسافرت های فستیوال بهاره امسال انجام شود که 15 میلیون عدد از این مسافرت ها در ووهان رخ می دهد. این ویروس ممکن است در طی این دوره فستیوال به مکان های دیگر، گسترش بیشتری پیدا کنند و باعث همه گیری شوند، بخصوص اگر توانایی انتقال کارآمد از شخص به شخص در خود بوجود آورد.

در نتیجه، شیوع 2019-nCoV، باعث پیاده سازی اقدامات بهداشت عمومی فوق العاده برای کاهش بیشتر گسترش ویروس درون چین و جاهای دیگر، شد. اگرچه WHO هیچگونه محدودیت مسافرت بین المللی را تاکنون توصیه نکرده است، اما دولت محلی ووهان، در 23 ژانویه 2020 ، تعلیق حمل و نقل عمومی را با بستن فرودگاه ها، ایستگاه های راه آهن و بزرگراه ها در شهر، برای پیشگیری از انتقال بیشتر بیماری  را اعلام کرد. تلاش های بیشتری در محدود سازی مسافرت همچنان در حال انجام هستند. پایش فعال موارد جدید و نظارت دقیق بر تماس ها و ارتباطات آنها، در حال پیاده سازی هستند. برای بهبود بازده شناسایی، کلینیک های خط مقدم، جدا از مراکز محلی کنترل و پیشگیری بیماری، باید به کیت های تشخیص نقطه مراقبت معتبر، مجهز شوند.

افشای سریع اطلاعات، اولویت اول برای کنترل و پیشگیری بیماری می باشد. یک سیستم ارائه اطلاعات روزانه در چین برقرار شد تا افشای موثر و کارآمد اطلاعات همه گیری، اطمینان حاصل شود. کمپین های آموزشی، باید راه اندازی شوند تا توصیه ها برای مسافران، شامل شستن مکرر دست، آداب سرفه و استفاده از تجهیزات پیشگیری شخصی (برای مثال، ماسک) هنگام حضور در مکان های عمومی، ترویج یابند. همچنین، عموم مردم باید ترغیب شوند که تب و دیگر عوامل ریسک ابتلا به کوروناویروس، شامل سوابق مسافرت به مناطق آلوده و مبتلا و تماس نزدیک با موارد تایید شده یا مشکوک، را گزارش دهند.

با توجه به اینکه تعداد قابل توجهی از بیماران دچار سارس و مرس در محیط های مراقبت سلامت مبتلا شدند، لازم است برای پیشگیری از انتشار بیمارستانی ویروس، احتیاط هایی صورت گیرد. متاسفانه، 16 پرستار، که تعدادی از آنها در بخش یکسانی کار می کردند، تاکنون ابتلای آنها به 2019-nCoV تایید شده است، اگرچه مسیرهای انتقال و نقش احتمالی به اصطلاح ابرپخش کننده ها، هنوز بطور کامل شفاف نشده است. مطالعات شیوع شناسی لازم است انجام شود تا عوامل ریسک ابتلا در پرسنل مراقبت سلامت و سنجش ابتلاهای زیربالینی یا بدون علامت بالقوه، انجام شوند. قابل توجه اینکه، انتقال سارس در نهایت بوسیله اقدامات سلامت عمومی، شامل جلوگیری از ابتلاهای بیمارستانی، متوقف شد. لازم است از تبدیل شیوع فعلی به یک اپیدمی پایدار یا حتی همه گیری، آگاه باشیم.

وجود توالی ژنتیک این ویروس و داده های اولیه در مورد شیوع شناسی و پیامدهای بالینی ابتلا به 2019-nCoV تنها گام های اول برای درک تهدیدهای بوجود آمده توسط این پاتوژن، می باشند. پرسش های مهم بسیاری بدون پاسخ باقی مانده است، که شامل منشاء، گستره، و مدت انتقال در انسان ها، توانایی مبتلا کردن میزبان های جانوری دیگر و طیف و بیماری زایی عفونت های انسانی، می باشند. مشخصه یابی تفکیک شده های ویروسی از نسل های بعدی عفونت های انسانی، راهکار ارتقای تشخیص و ارزیابی تکامل ویروسی می باشند. فراتر از مراقبت حمایتی، هیچ آنتی ویروس یا واکسن مخصوص کوروناویروس خاص با اثربخشی اثبات شده در انسان ها وجود ندارد، اگرچه کارآزمایی های بالینی برای MERS-CoV در حال انجام هستند و یک کارآزمایی کنترل شده از تک درمانی لوپیناویر تقویت شده بوسیله ریتوناویر برای 2019-nCoV شروع شده است (ChiCTR2000029308). مدل جانوری و مطالعات بالینی آتی باید بر ارزیابی اثربخشی و ایمنی داروهای ضدویروس نویدبخش، محصولات پادتن خنثی کننده تک کلونی و چندکلونی و درمان های هدایت شده به سمت مقابله با پاسخ های آسیب به ایمنی میزبان، تمرکز کنند.

ما باید از چالش ها و نگرانی های بوجود آمده بوسیله 2019-nCoV برای جامعه مان آگاه باشیم. تلاش های زیادی باید برای درک و کنترل بیماری، صورت گیرد و اکنون زمان عمل است.