دانلود ترجمه مقاله کارایی نوآوری دو مرحله ای موسسات انرژی جدید در کشور چین

1. مقدمه 2. بررسی مقالات 3. مدل DEA غیرشعاعی کارایی نوآوری دو مرحله ای 4. آنالیز تجربی و بحث و بررسی 5. نتیجه گیری

نتیجه گیری: سازمانهای جدید انرژی چین در زمینه نوآوری دو مشکل دارند: ظرفیت R&D ضعیف و فقدان فناوری اصلی. افزایش قابلیت نوآوری، کلید رشد پایدار شرکتهای جدید انرژی می باشد. این مقاله فعالیت های نوآوری را به دو مرحله تقسیم کرده و سپس روشهای DEA غیرشعاعی را برای توسعه بازده نوآوری یکپارچه و شاخص های بازده تمام مرحله ای اعمال کرد. سپس تحلیل تجربی بین سالهای 2009 و 2013 به بررسی شرکت های جدید انرژی شانگهای و شنن چین پرداخت. نتایج کلیدی عبارتند از: میانگین بازده نوآوری در کل نمونه ها 0.435 بود. بازده R&D و شاخص های بازده بازار تفاوت معنی داری در 0.365 و 0.502 داشتند. بازده پایین در طول مرحله R&D محرک بازده نوآوری پایین شرکت بود. برای بهبود بازد نوآوری شرکتهای جدید انرژی، سطوح بازده در طول R&D باید بهبود یابد. از نظر بازده در چارچوب زمانی بررسی شده، بازده نوآوری یکپارچه بین سالهای 2009 و 2013 با روند U شکل معکوس برازش دارد. بازده R&D و بازده بازار مشخصات متفاوتی نشان می دهد. این نشان می دهد که به R&D فناوری و بهبود تحولات موفقیت در تحقیقات در طول فرایند بهبود بازده نوآوری باید توجه کرد. این کار باعث بهبود در بازده نوآوری یکپارچه می شود. انواع مختلف شرکتهای جدید انرژی به اجرای متفاوت از نظر بازده نوآوری، بازده R&D و بازده بازار پرداختند. شرکتهای انرژی هسته بالاترین بازده نوآوری را دارند؛ شرکتهای انرژی باد و شرکتهای انرژی هسته ای دارای بازده نوآوری پایینی می باشند. شرکتهای انرژی باد دارای بالاترین بازده نوآوری R&D می باشند؛ شرکتهای انرژی هسته ای دارای بالاترین بازده بازار می باشند. بازده R&D برای شرکتهای انرژی خورشیدی و نیروگاه های هسته ای کمتر از بازده بازار می باشد. این شرکتها نیازمند تقویت قابلیت R&D و بهبود مدیریت جهت کاهش شکاف بازده و توازن بین R&D و بازار می باشند. شرکتهای انرژی بادی دارای بازده R&D بالاتری نسبت به بازده بازار می باشند و باید بر بهبود مدیریت در طول بازاریابی، تقویت سرعت تحول موفقیت های R&D تاکید داشته باشند. اغلب شرکتهای جدید انرژی دارای سطح بازده نوآوری نسبتا پایین بوده و می توان بعنوان :گسترده و ناکارآمد: توصیف کرد. تنها تعدادی از شرکتها را می توان "کارآمد و متمرکز" نامید. شرکتهای دارای حالات بازده متفاوت باید استراتژیهای خود را براساس مشخصات بازده خود تنظیم کنند. برای شرکتهای بدون بازده R&D بالا ولی بازده بازار بالا، سه مسیر ممکن وجود دارد: مسیر بهبود یکطرفه، مسیر بهبود تدریجی، و مسیر بهبود جهشی. بهترین مسیر به قابلیت های شرکت و بازده فعلی بستگی دارد.

Conclusions: New energy enterprises in China generally have two problems related to innovation: a weak R&D capacity, and a lack of core technology. Increasing the capability to innovate is key to the sustainable growth of new energy enterprises. This paper divided innovation activities into two stages, and then applied non-radial DEA methods to develop integrated innovation efficiency and all-phase efficiency indicators. An empirical analysis then examined 38 new energy enterprises in Shanghai and Shenzhen, China between 2009 and 2013. Key conclusions are as follows. In general, the average innovation efficiency across all samples was 0.435. The R&D efficiency and market efficiency indices differed significantly, at 0.368 and 0.502. Low efficiency during the R&D stage was a driver for an enterprise's overall low innovation efficiency. To improve the innovation efficiency of new energy enterprises, efficiency levels during R&D must be improved. In terms of efficiency over the studied timeframe, integrated innovation efficiency between 2009 and 2013 fit an inverted u-shape trend. R&D efficiency and market efficiency shows opposite characteristics. This suggests that should consider both technology R&D, and improving research achievement transformation during the innovation efficiency optimization process. This would improve integrated innovation efficiency. Different types of new energy enterprises performed differently in terms of innovation efficiency, R&D efficiency, and market efficiency. Nuclear energy enterprises have the highest innovation efficiency; wind energy enterprises and nuclear power enterprises have lower innovation efficiencies. Wind energy enterprises have the highest R&D innovation efficiency; nuclear power enterprises have the highest market efficiency. The R&D efficiency is lower than the market efficiency for solar energy enterprises and nuclear power plants. These enterprises need to strengthen R&D capability and improve management to narrow the efficiency gap and balance between R&D and marketing. Wind energy enterprises have higher R&D efficiency than market efficiency, and should focus on improving management during marketization, strengthening the transition velocity of R&D achievements. Most new energy enterprises have a relatively low innovation efficiency level, and can be described as “extensive and inefficient.” Only a few enterprises can be called “efficient and intensive.” Enterprises with different efficiency modes should adjust their strategies, based on their efficiency characteristics. For enterprises without high R&D efficiency, but with high market efficiency, there are three possible paths: the unilateral improvement path, the gradual improvement path, and the jumping improvement path. The best path depends on the enterprise's abilities and current efficiencies.