دانلود ترجمه مقاله درمان توکسوپلاسموز: گزینه های موجود و چشم اندازهای آینده

1. مقدمه 2. گزینه های درمانی موجود: کدام، چگونه و بخاطر چه مزیت هایی؟ 3. جنبه های درمانی آتی

چکیده – توکسوپلاسموز، یک بیماری انگلی جهانی است که حدود یک سوم انسان ها را مبتلا می کند و پیامدهای شدید احتمالی در نوزادان و بیماران دچار ایمنی تضعیف شده دارد. علیرغم تلاش های پیوسته و موفق برای بهبود در تشخیص، اما طرح های درمانی بندرت در چندین سال گذشته، تکامل یافته اند. هدف این مقاله، مرور کارآزمایی های بالینی اصلی و شیوه های درمان فعلی و پرداختن به جنبه های آتی در پرتو پژوهش های مداوم است. مقدمه: «توکسوپلاسما گوندی» یکی از موفق ترین انگل ها در جهان است، زیرا یک سوم جمعیت جهان، برای توکسوپلاسموز، سروپوزیتیو هستند (مونوتویا و لیزنفلد، 2004). اثر مضر ابتلای اولیه در هنگام بارداری و همچنین واکنش بیماری در بیماران دچار نقص ایمنی، دهه ها پیش بخوبی شناخته شده اند، اما، درحالی که خلاء های بسیاری در زمینه تشخیص پر شده است، اما در شیوع شناسی یا در درک تعامل انگل-سلول، پیشرفت های اندکی در درمان توکسوپلاسموز، صورت گرفته است. توکسوپلاسموز مادرزادی (CT) یک از بارهای قابل توجه در بهداشت جهانی است، و معادل تخمینی 1.2 میلیون نفر-سال تنظیم شده با معلولیت (DALY) برای بیش از 190 هزار مورد و کیس سالانه (تورگرسون و ماستروئیکوو، 2013)، با پیامدهای ماندگار عصب شناختی درازمدت و یا نقص های بینایی که شاید انتظار می رود در بیماران درمان نشده وجود داشته باشد، دارا می باشد. درحالی که بازفعالی توکسوپلاسمای مرتبط با HIV در کشورهای درآمد زیاد براحتی کاهش یافت، اما بعد از معرفی درمان ضدویروسی بسیار فعال، هنوز در کشورهای کم درآمد، بسیار شایع است. وانگ و همکاران، اخیراً محاسبه کرده اند که بیش از 13 میلیون نفر مبتلا به HIV، در سطح جهان «توکسوپلاسما-سروپوزیتیو» بوده اند، و بنابراین در خطر توکسوپلاسموز مغزی می باشند که 87% از آنها در منطقه جنوب صحرای آفریقا زندگی می کنند (وانگ و همکاران، 2017).

Toxoplasmosis is a worldwide parasitic disease infecting about one third of humans, with possible severe outcomes in neonates and immunocompromised patients. Despite continuous and successful efforts to improve diagnosis, therapeutic schemes have barely evolved since many years. This article aims at reviewing the main clinical trials and current treatment practices, and at addressing future perspectives in the light of ongoing researches. Introduction: Toxoplasma gondii is one of the most successful parasites in the world, as about one third of the worldwide population is seropositive for toxoplasmosis (Montoya and Liesenfeld, 2004). The deleterious impact of primary infection during pregnancy, as well as the reactivation of the disease in immunocompromised patients are well known since decades, but, while many gaps have been filled in the diagnosis field, in epidemiology, or in the comprehension of parasite-cell interplay, few advances have been made in the treatment of toxoplasmosis. Congenital toxoplasmosis (CT) remains a considerable burden on global health, with an estimated equivalent of 1.2 million disability-adjusted life-years (DALY) for >190.000 annual cases (Torgerson and Mastroiacovo, 2013), with long-term neurological sequelae and/or visual impairment possibly expected in infected untreated children. Whereas HIV-associated Toxoplasma reactivation has readily decreased in high income countries, after the introduction of highly active antiretroviral therapy, it is still very prevalent in low income countries. Wang et al. have recently calculated that >13 million HIV-infected people were Toxoplasma-seropositive worldwide, thus at risk for cerebral toxoplasmosis, with 87% of them living in sub-Saharan Africa (Wang et al., 2017).

بخشی از ترجمه مقاله (صفحه 12 فایل ورد ترجمه)