دانلود ترجمه مقاله عوامل عملکرد ارزیابی زیست محیطی استراتژیک و تعاملات آنها

1. مقدمه 2. روش تحقیق 3. نتایج و بحث و بررسی 4. نتیجه گیری

چکیده – ارزیابی زیست محیطی استراتژیک (SEA) به عنوان یک ابزار مدیریت زیست ‌محیطی مشارکتی و پیشگیرانه نگریسته شده ‌است که برای ادغام حفاظت زیست محیطی در فرآیند تصمیم ‌گیری طراحی شده‌ است. با این حال، بحث در مورد عملکرد و کارایی SEA در دهه ‌های اخیر افزایش یافته است. دو چالش اصلی در رابطه با این مساله وجود دارد. اولی شناسایی عوامل تاثیرگذاری هست که بر کارایی SEA اثر می گذارند و دومی تحلیل روابط بین SEA و این عوامل تاثیرگذار است. در این تحقیق، عوامل موثر از طریق بررسی پرسشنامه ای در زمینه چینی مورد بررسی قرار گرفتند و سپس مدل معادلات ساختاری (SEM) توسعه یافته و برای شناسایی پیوندهای بالقوه و روابط علی بین عوامل مورد آزمایش قرار گرفتند. ارتباط بین عوامل مستقل به روابط علی مستقیم و غیر مستقیم تقسیم شد. نتایج نشان می ‌دهد که فرآیند تصمیم گیری و زمینه سیاست به طور مستقیم بر اجرای SEA تاثیر می‌ گذارند در حالی که اطلاعات و به اشتراک گذاری داده‌ ها، مشارکت عمومی، تخصص و موسسات SEA به طور غیر مستقیم با SEA مرتبط هستند. نتایج همچنین نشان می ‌دهد که عدم همکاری بین بخشهای مختلف مانعی بر سر راه اجرای SEA است. این یافته‌ ها می ‌تواند به طور بالقوه در مدیریت آینده و اجرای SEA یا افزایش دانش موجود از SEA نقش داشته باشد. نتایج نشان می ‌دهد که مدل پیشنهادی دارای درجه ای از امکان پذیری و کاربرد پذیری است.

Strategic Environmental Assessment (SEA) has been seen as a preventive and participatory environmental management tool designed to integrate environmental protection into the decision-making process. However, the debate about SEA performance and effectiveness has increased in recent decades. Two main challenges exist in relation to this issue. The first is identifying the key influencing factors that affect SEA effectiveness, and the second is analyzing the relationship between SEA and these influencing factors. In this study, influencing factors were investigated through questionnaire surveys in the Chinese context, and then a Structural Equation Model (SEM) was developed and tested to identify potential links and causal relationships among factors. The associations between the independent factors were divided into direct and indirect causal associations. The results indicate that the decision-making process and policy context directly affect SEA implementation, while information and data sharing, public participation, expertise and SEA institutions are indirectly related with SEA. The results also suggest that a lack of cooperation between different sectors is an obstacle to the implementation of SEA. These findings could potentially contribute to the future management and implementation of SEA or enhance existing knowledge of SEA. The results show that the proposed model has a degree of feasibility and applicability.