دانلود ترجمه مقاله نقش فرهنگ و سرمایه اجتماعی در محدودیت های تصمیم گیری اجتماعی

1. مقدمه 2. پیشینه نظری 3. فرضیات و مدل مفهومی 4. روش تحقیق 5. نتایج 6. بحث و بررسی 7. دلالت ها 8. محدودیت ها و پیشنهاداتی برای تحقیقات آتی

چکیده – سرمایه اجتماعی یک نظریه قدرتمند است که توضیح می دهد چگونه سازمانها و اعضای آنها از طریق روابط، به منابع دسترسی دارند. با این وجود، بررسی عواقب منفی بالقوه بسیار مهم است، زیرا سرمایه گذاری های قابل توجهی برای ایجاد سرمایه اجتماعی لازم است و ارتقاء بی تفاوت سرمایه های اجتماعی ممکن است منجر به هدررفت منابع گردد. پژوهش حاضر با بررسی پیامد منفی خاص در گروههای منسجم و داخلی متمرکز با چشم انداز پیوند سرمایه اجتماعی، به این فراخوان پاسخ می دهد. برای بررسی تأثیرات نامطلوب انطباق، ما از ساختاری از محدودیتهای تصمیم گیری اجتماعی (SDMC) استفاده می کنیم که به برداشت از میزان تأثیرگذاری روابط اجتماعی در تصمیم گیری در یک زمینه سازمانی اشاره دارد. با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری چند سطحی (MSEM) از داده های تو در تو در شركت های چینی، ما تأثیر سرمایه اجتماعی (هنجار متقابل و اعتماد) و فرهنگ (فاصله قدرت و زمینه کم- زیاد) را بر SDMC آزمایش می كنیم و می دانیم كه هنجارهای متقابل و فاصله قدرت افزایش اعتماد به نفس SDMC را در هر دو سطح و شرکت کاهش می دهد، در حالی که زمینه کم-زیاد فقط در سطح فردی برای افزایش SDMC کار می کند. در مقایسه با مطالعات قبلی ، یافته های فعلی درک جامع تری از تأثیرات چند سطحی سرمایه اجتماعی ارائه می دهد، بنابراین شواهدی را نشان می دهد که جنبه های مختلف سرمایه اجتماعی و فرهنگ اثرات مثبت و منفی بر SDMC دارد. مقدمه: سرمایه اجتماعی و حسن نیت در دسترسی افراد یا گروه ها، ناشی از ساختار و محتوای روابط اجتماعی است که باعث افزایش اطلاعات، نفوذ و همبستگی می شود (ادلر و کوون ، 2002). e یک تئوری قدرتمند است که چگونگی دستیابی مشاغل و اعضای آنها به منابع از طریق روابط را نشان می دهد. (آدلر و کوون ، 2002 ؛ نهاپیت و غوشال ، 1998). تأثیرات مثبت سرمایه اجتماعی در طیف گسترده ای از مباحث مدیریتی از جمله اشتغال (گرانواتر، 1973)، موفقیت شغلی (برت، 1992)، کاهش نرخ گردش مالی (کراخردت و هانسن 1993)، مبادلات بین سازمانی (یوزی 1997)، یادگیری درون شرکتی (کراتز، 1998)، کارآفرینی (لیا و گیبونز، 1997) و نوآوری محصول (هانسن ، 1999) اثبات شده است.

Social capital is a powerful theory explaining how organisations and their members access resources through relationships. Yet, it is important to examine potential negative consequences, as significant investments are required to build social capital, and indiscriminate promotion of social capital may lead to wasted resources. The research herein responds to this call by examining a specific negative consequence in cohesive, internally focused groups associated with the bonding perspective of social capital. To investigate the adverse impact of conformity, we employ the construct of social decision-making constraints (SDMC), which refers to perceptions of the extent to which social relationships can control decision-making in an organisational context. Using multilevel structural equation modelling (MSEM) of nested data from Chinese firms, we test the impact of social capital (norm of reciprocity and trust) and culture (power distance and high–low context) on SDMC, and find that reciprocity norms and power distance increase and trust decreases SDMC at both the individual and firm levels, whereas the high–low context operates only at the individual level to increase SDMC. Compared to previous studies, the current findings offer a more comprehensive understanding of the multilevel impacts of social capital, thus providing evidence that different facets of social capital and culture exert both positive and negative effects on SDMC. Introduction: Social capital e the goodwill available to individuals or groups arising from the structure and content of social relations that generates enhanced information, influence, and solidarity (Adler & Kwon, 2002) e is a powerful theory explaining how businesses and their members access resources through relationships (Adler & Kwon, 2002; Nahapiet & Ghoshal, 1998). The positive effects of social capital have been demonstrated empirically in a broad range of management topics including employment (Granovetter, 1973), career success (Burt, 1992), reduced turnover rates (Krackhardt & Hanson, 1993), inter-organisational exchange (Uzzi, 1997), interfirm learning (Kraatz, 1998), entrepreneurship (Lai & Gibbons, 1997) and product innovation (Hansen, 1999).