دانلود ترجمه مقاله پیشنهاداتی برای تمرین پلیومتریک پس از بازسازی ACL

1. مقدمه 2. تمرین پلیومتریک پس از بازسازی ACL – مسائل مهم در طراحی برنامه 3. شدت و پیچیدگی کار تمرینی پلیومتریک 4. پیشرفت های پلیومتریک پس از ACLR- یک برنامه چهار مرحله ای همتراز شده با سیر توانبخشی پس از ACLR 5. خلاصه

چکیده – این مقاله یک برنامه پلیومتریک چهار مرحله ای را ارائه می دهد که به عنوان بخشی از توانبخشی مبتنی بر معیارها برای ورزشکاران دچار بازسازی رباط صلیبی قدامی (ACLR) صورت گرفته است. پس از ACLR، بیمار، تغییراتی را در تحرک مفصل، الگوهای گام برداشتن و حرکت، عملکرد عضلانی-عصبی و آمادگی جسمانی عمومی را تجربه می کند. تمرینات پلیومتریک یک مولفه مهم نوسازی عضلانی- عصبی و حرکتی پس از ACLR محسوب می شود. استفاده موثر از تمرینات پلیومتریک می تواند از ارتقاء ها در عملکرد ورزشی انفجاری، کیفیت حرکت و ریسک پایین تر آسیب حمایت نماید. تمرین پلیومتریک به عنوان یک مولفه فرایند بهبودی عملکرد ACL می تواند به ترمیم عملکرد و حمایت از بازگشت به موقع به ورزش کمک کند. با این وجود، تعداد اندکی از بیماران یک برنامه پلیومتریک را پیش از بازگشت به ورزش به عهده می گیرند یا انجام می دهند. برای اثرگذاری درست بر بیماران انفرادی، تمرکز شدیدتری بر اجرای تحقیقات از سوی محققان برای عملی ساختن مداخلات موثر مورد نیاز است. در طراحی یک برنامه پلیومتریک، تطبیق وظایف پلیومتریک ویژه با وضعیت بهبود عملکرد بیماری ACLR حائز اهمیت است. برای انجام این کار، درک شدت نسبی وظایف پلیومتریک، همتراز نمودن این وظایف با فرایند بهبودی عملکرد ACL و نظارت ورزشکار به عنوان بخشی از توانبخشی مبتنی بر معیار حائز اهمیت است. شدت تمرینات پلیومتریک مبتنی بر شدت تلاشها، اندازه حرکت عمودی و یا افقی قبل از تماس با زمین، زمان تماس زمین و سطح یا محیطی است که بر روی آن یا در آن عملی صورت می گیرد.

This paper presents a four-stage plyometric program to be undertaken as part of criterion-based rehabilitation for athletes with anterior cruciate ligament reconstruction (ACLR). After ACLR, the patient experiences alterations of joint mobility, gait and movement patterns, neuromuscular function and general physical fitness. Plyometric training is an important component for neuromuscular and movement re-conditioning after ACLR. Effective use of plyometrics can support enhancements in explosive sporting performance, movement quality and lower risk of injury. Plyometric training, as a component of the ACL functional recovery process, can aid in restoring function and supporting timely return to sport. However, few patients undertake or complete a plyometric program prior to return-to-sport. To truly impact individual patients, a stronger focus on research implementation is needed from researchers to translate efficacious interventions into practice. In designing a plyometric program, it is important to match the specific plyometric tasks to the functional recovery status of the ACLR patient. To do this, it is important to understand the relative intensity of plyometrics tasks, align these tasks to the ACL functional recovery process and monitor the athlete as part of criterion based rehabilitation. Plyometric intensity is based on the intensity of efforts, the vertical and/or horizontal momentum prior to ground contact, the ground contact time and the surface or environment on which they are performed on/in. Furthermore, how the person technically performs the task will influence joint loading. There should be a gradual increase in task intensity and specificity throughout the program, with all tasks used for both neuromuscular and motor control re-conditioning. The aim of this paper is to provide recommendations to clinicians on how to design and implement plyometric training programs for the ACLR patient, as part of the functional recovery process.

این مقاله می تواند برای مباحث فیزیولوژی ورزشی، تربیت بدنی و حرکات اصلاحی مناسب باشد. ترجمه این مقاله در 24 صفحه آماده شده و در ادامه نیز صفحه 15 آن به عنوان نمونه قرار داده شده است که با خرید این محصول می توانید، فایل WORD و PDF آن را دریافت نمایید.