دانلود ترجمه مقاله تاثیرات دوجانبه مقاصد گردشگری روی قدرت برند

1. مقدمه 2. تاثیرات متقابل روی برندها 3. تاثیرات متقابل روی برندهای کشور 4. مدل نظری و فرضیات 5. طراحی تجربی 6. تحلیل داده ها 7. بحث و بررسی

بحث و بررسی: مدیریت برند های گردشگری ملی یک فعالیت بسیار مرتبط و پیچیده است. نمادها که اهداف یک کشور خاص را مشخص می کنند، از اهداف آنها در کشورهای دیگر متفاوت است، تأثیر قابل توجهی بر ادراکات، قضاوت ها، نگرش ها، نیت ها و رفتار مصرف کنندگان مسافرتی دارند. مدیریت خوب نام تجاری گردشگری ملی می تواند به افزایش تقاضای گردشگری برای کشور منجر شود، به این وسیله مردم می توانند مزایای بیشتری از گردشگری ورودی را بدست آورند. از سوی دیگر، سوء مدیریت می تواند منجر به فرصت های از دست رفته یا حتی کاهش واقعی تقاضای گردشگری ورودی شود. پیچیدگی مدیریت برند های گردشگری ملی برگرفته از چندین عامل، از جمله تعدادی از اجزای تصویر ملی است. برند های این نوع دسته بندی های تشریح شده محصولات بی شماری را تشخیص می دهند، هر یک از آنها موقعیت متفاوتی را در شبکه های شناختی و عاطفی ذهن مصرف کننده فرض می کنند. شکل گیری تصویر برند گردشگری ملی یک فرایند پیچیده می باشد. تعریف نمونه اولیه یک طبقه بندی ذهنی با درک، حفظ، سازماندهی و ارائه اطلاعات در مورد مجموعه ای از اهداف شناخته شده ملی است. به طور مشابه، قدرت نام تجاری گردشگری ملی بوسیله القاء از نگرش نسبت به مقصد واقع در قلمرو ملی تشکیل شده است. بنابراین، تصورات جدید در مورد هر مقصد در کشور می تواند اثرات مرتبط با قدرت نام تجاری گردشگری ملی را داشته باشد که تحت تأثیر تقاضای گردشگری ورودی برای تمام اهداف ملی دیگر قرار می گیرد. این اثر متقابل مقصد بر روی نام تجاری گردشگری ملی، هسته تجزیه و تحلیل در این مطالعه بود. این مقاله پیشگام در بررسی اثر متقابل مقصد توریستی برند گردشگری ملی بود. دو پیشنهاد در مورد اثر متقابل از یک مدل نظری ساخته شده بر اساس چشم انداز برند ها به عنوان نمادهای که طبقه بندی محصولات را قادر می سازد ارائه شد. این فرضیه ها با تجزیه و تحلیل داده های جمع آوری شده در یک آزمایش، آزمایش شدند. نتایج نشان داد که نگرش نسبت به اهداف توریستی یک کشور تاثیر مستقیمی بر قدرت برند گردشگری ملی دارد. از این رو، هر چقدر نگرش مثبت نسبت به مقصد بیشتر باشد، قدرت نام تجاری گردشگری کشور نیز بیشتر است. این رابطه ناشی از این واقعیت است که قدرت برند توسط نگرش های متوسط به همه محصولات برند ارائه می شود. علاوه بر این، نتایج آزمایش ها از فرضیه یک اثر تعدیل کننده میزان دانش پیشین در مورد ویژگی های گردشگری کشور را بر اثر متقابل پشتیبانی نمی کند. بنابراین، هیچ مدرکی ارائه نشد که نشان دهد افرادی که بهتر از کشور می دانند، تمایل کمتری نسبت به اثرات متقابل دارند.

Discussion: Managing national tourism brands is a very relevant and complex activity. The symbols that identify destinations of a specific country, distinguishing them from destinations in other countries, exert substantial influence on perceptions, judgments, attitudes, intentions and behaviors of travel consumers. Good management of the national tourism brand can lead to expansion of tourist demand for the country, allowing the nation to obtain higher benefits from inbound tourism. On the other hand, mismanagement can lead to missed opportunities, or even to actual reductions of the inbound tourism demand. The complexity of managing national tourism brands arises from several factors, including the multiplicity of components of the national image. Brands of this type identify categories formed by countless products, each of them assuming a distinct position in the cognitive and emotional networks of consumers’ minds. The formation of the national tourism brand image is a complex process of definition of the prototype of a mental category by means of perception, memorization, organization and representation of information about the set of known national destinations. Similarly, the strength of the national tourism brand is formed by induction from the attitudes toward destinations located within the national territory. Therefore, newperceptions about any destination in the country can have relevant effects on the strength of the national tourism brand, affecting by extension the inbound tourism demand for all other national destinations. This reciprocal effect of destinations on the national tourism brand was the core of analysis in this study. This article was a pioneer in studying the reciprocal effect of tourist destinations on the national tourism brand. Two propositions on the reciprocal effect were derived from a theoretical model built on the perspective of brands as symbols that enable categorization of products. These hypotheses were tested by analyzing data collected in an experiment. The results showed that the attitudes toward tourist destinations of a country have a direct effect on the strength of their national tourism brand. Therefore, the more positive the attitude toward the destination, the higher the strength of the country's tourism brand. This relationship stems from the fact that brand strength is given by the average attitudes toward all branded products. Additionally, the experiment results did not provide support to the hypothesis of a moderating effect of the degree of prior knowledge about the tourism characteristics of the country upon the reciprocal effect. Thus, no evidence was presented indicating that individuals who know better the country are less inclined to give rise to the reciprocal effect.