دانلود ترجمه مقاله مسیری در جهت پایداری: مبنای مدیریت زنجیره تامین پایدار

1. مقدمه 2. تفسیر مفید پایداری در زنجیره های تامین 3. بحث در رابطه با نحوه رسیدن به پایداری در مدیریت زنجیره تامین پایدار 4. مادیت و مدیریت زنجیره تامین پایدار 5. از دیدگاه مادیت تا شناخت پایداری، برگشت به ریشه ی شیوه اروپایی ارتباط بین کسب و کار – جامعه

مدیریت زنجیره تامین پایدار با سرعت نمایی به عنوان یک حوزه تحقیقاتی مجزا در حال توسعه بوده، اما پیشرفت این حوزه در جهت پایداری متوسط بوده و مبنای نظری منسجمی برای هدایت شرکت ها در جهت ادغام قوی تر پایداری در عملیات های خود و زنجیره تامین هنوز وجود ندارد. این مقاله بررسی می کند که چگونه مطالعات مدیریت بحران می تواند سطوح بالاتری از کسب و کار پایدار و زنجیره های تامین پایدار را پرورش دهد. استدلال ما بر این است که منطق اساسی زیر بنای تعامل سازمانی معاصر با پایداری، توسط فشار سهامداران حرکت کرده که هنگامی که هدف زنجیره های تامین کاملا پایدار باشد، به عنوان یک مانع کلیدی می باشد. با اشاره به دیدگاه شناختی، ممکن است سودآوری و دیگر اهداف عملکرد اقتصادی بتواند مفهوم توسعه پایدار که ذاتا یک مفهوم اصولی برای همه ما می باشد را مشخص سازد. شناخت ممکن است شیوه ای پیشرو برای شرکت ها جهت اتخاذ موضعی برای افراد و محیط اطراف و پاسخ به انتظارات مشروع همه گروه ها در جامعه باشد، در حالی که این پارامتر به عنوان بخش جدایی ناپذیری از چنین جامعه ای در نظر گرفته می شود. در این مطالعه به این نتیجه رسیدیم که چگونه دیدگاه نظری شناخت در سنت اروپایی ارتباط بین کسب و کار – جامعه ریشه کرده و بنابراین می توان آن را به عنوان یک بازیابی شیوه اروپایی واقعی ایجاد زنجیره های تامین مدیریت و کسب و کار در نظر گرفت.

Sustainable supply chain management has developed at an exponential rate into a distinct research field, but its progress towards sustainability is rather modest, and a coherent theoretical foundation for guiding companies towards a stronger integration of sustainability into their operations and supply chains is still missing. This article outlines how the tradition of critical management studies could foster higher levels of sustainable business and sustainable supply chains. We argue that the underlying instrumental logic of contemporary corporate engagement with sustainability, driven by stakeholder pressures, is a key obstacle when aiming for ‘truly’ sustainable supply chains. Referring to a recognition perspective may dissolve the reified pursuit of profit-seeking and other merely economic performance targets to recall the genuine—and in its essence truly radical—claim that the concept of sustainable development is inherently a normative one imposed on all of us. Recognition may lead the way for companies to adopt a caring stance for people and the surrounding environment and to respond to the legitimate expectations of all groups in society while conceiving themselves as an integral part of such a society. We conclude by discussing how far the theoretical perspective of recognition is enrooted in the European tradition of institutionalised business–society relationships and therefore could be seen as a rediscovery of a genuinely European way of making business and managing supply chains.