دانلود ترجمه مقاله همپوشانی بین برنامه ریزی استراتژیک منابع انسانی و ابزارهای مدیریت استراتژیک

1. مقدمه 2. بررسی مقالات 3. برنامه ریزی استراتژیک و منابع انسانی 4. مدیریت منابع انسانی 5. نتیجه گیری

چکیده – برنامه ریزی، پایه ای را برای المان های مدیریتی و فرآیندی را ارائه می دهد که سازمان ها همه فعالیت های خود مربوط به اهداف مورد نظرشان، روش نیل به آن، و نیز نحوه گذر از این روش ها را ترکیب می کنند. هدف از این مقاله، ارائه پژوهشی علمی درباره کاربرد و کارایی دو ابزار مدیریت استراتژیکی شامل آنالیز زنجیره ارزش و تحلیل سهام داران در سازمان های دولتی و نیز نشان دادن این موضوع است که ابزارهای استراتژیک مانند آنالیز زنجیره ارزش مورد استفاده در سازمان های دولتی نیاز به تطبیق خود با شرایط پیش فرض به منظور به حداکثر رسانی اثرات آنها برای درک شرایط دارند. این مطالعات نشان می دهند که آنالیز استراتژیک روابطی که همه بخش های سازمانی را تشکیل می دهند در صورتی اهمیت کمتری می یابد که روابط پیچیده آنها متقابلاً وابسته و نامشخص باشد. این مطالعه سعی کرده تا از دو مدل شامل آنالیز زنجیره ارزش و آنالیز سهام داران به روشی مشابه استفاده کند تا نشان دهد که درک استراتژیک چگونه میزان همزیستی را افزایش می دهد. بنابراین، مدیریت باید دارای برنامه ریزی مناسبی برای همه منابع خود باشد. یکی از این منابع که برای سازمان ها نقش استراتژیکی دارد، منابع انسانی است که جزء مهمی برای برنامه ریزی استراتژیک محسوب می گردد. برخی فاکتورها ناشی از رویکرد جدیدی در برنامه ریزی منابع انسانی استراتژیک می باشد، با این حال، این نوع از برنامه ریزی به دلیل برخی محدودیت ها، کاملاً در سازمان ها استفاده نمی شود.

Planning develops a foundation for management elements and a process that organizations combine all their activities and efforts related to their intended purposes, the way to achieve them, and how to pass these ways. The aim of this paper is to present scientific research about the applicability and efficiency of two strategic management tools including the analysis of value chain and stakeholder analysis in the public organizations and to suggest that strategic tools such as value chain analysis used in public organizations need to adapt themselves to presupposed conditions in order to maximize the effect of them for understanding the conditions. These studies suggest that the strategic analysis of relations that make up all or part of organizations’ values is less important if their complex relationships are mutually interdependent and unclear. This study tries to apply two models including value chain analysis and stakeholder analysis in the similar way to show that how strategic understanding increases as result of coexistence. Therefore, management should have a proper planning for its all resources. One of these resources which is strategic for organizations is human resources which are the important component for strategic planning. Some factors have caused a new approach in the strategic human resources’ planning, however; this kind of planning is not used completely in organizations due to some limitations.