دانلود ترجمه مقاله تاثیر سیستم اطلاعاتی منابع انسانی در محیط نظامی

1. مقدمه 2. مروری بر مقالات 3. روش تحقیق 4. نتایج پژوهش 5. بحث و بررسی 6. نتیجه گیری

چکیده – استفاده از سیستم های اطلاعاتی (IS) در سازمان های دفاعی و امنیتی گسترده است، اما مطالعاتی در زمینه اثربخشی استفاده از آن ها صورت نگرفته است. اهداف این مقاله بررسی این شکاف با تمرکز بر روی نیروهای مسلح مالزی (MAF) به منظور شناسایی عواملی که بر استفاده از سیستم توسط کارکنان تاثیر گذار است، می باشد. همچنین اهداف دیگر این مقاله بررسی تاثیر سیستم های اطلاعاتی مدیریت منابع انسانی (HRMIS) بر کارکنان نیروهای مسلح مالزی است. این مطالعه نشان داد که هفت عامل وجود دارد که بر استفاده از HRMIS توسط کارکنان تاثیرگذار است و این سیستم دارای برخی اثرات مثبت بر کارکنان است. مطالعات انجام شده در زمینه اجراء سیستم های اطلاعاتی اغلب شامل سیستم هایی است که توجه کمی به سازمان های امنیتی و دفاعی مانند نیروهای مسلح شده است. در این راستا، یافته های این مطالعه قابل توجه است، چون مستقیما از کاربران سیستم به دست می آید. این مطالعه با ارائه شواهدی در زمینه استفاده از سیستم های اطلاعاتی در محیطی که به ندرت توسط محققان بررسی شده، به منابع کمک می کند. مقدمه: امروزه ظهور فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) و استفاده گسترده آن به میزان چشمگیری زندگی افراد و شیوه کار سازمان ها را تغییر داده است. از دیدگاه فردی، استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات به کارکنان اجازه برقراری ارتباط موثرتر با همکارانشان و به اشتراک گذاری سریع تر اطلاعات مربوطه در عرض چند ثانیه را می دهد (جورگنسون و ویو، 2016). از دیدگاه سازمانی، استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات اثربخشی بسیاری از سازمان ها را از نظر برنامه ریزی، پردازش اطلاعات و تصمیم گیری بهبود می بخشد. با وجود این موارد، اجراء سیستم های اطلاعاتی در اکثر سازمان ها به همان راحتی که انتظار می رود، نیست. چون این مساله با چالش ها و موانع زیادی روبروست. به طور خاص، انتشار نوآوری یا هر گونه اتخاذ فناوری نوآورانه جدید در سراسر بخش دولتی نسبت به بخش خصوصی دشوارتر یا آهسته تر پیش می رود (نام، 2019). این چالش ها و موانع می تواند به انواعی از منابع مانند کاربران، سازمان ها، فناوری ها و محیط ها نسبت داده شود (آلهارتی، کروتو و بوان، 2017، ساولدلی، کوداگنون و میسوراکا، 2014).

The use of information systems (IS) in the security and defence organisations is widespread, but studies highlighting their effectiveness in use are lacking. This paper aims to address this gap by zooming into the Malaysian Armed Forces (MAF) to identify the factors that influence the personnel in using the system. It also aims to examine the impact of Human Resource Management Information Systems (HRMIS) on MAF personnel. This study reveals that there were seven factors that influenced the personnel’s use of the HRMIS, and the system also had some positive impact on the personnel. Studies looking at the implementation of the IS often involve organisations, with little attention given to the security and defence organisations such as the armed forces. In that regard, the findings of this study are significant because they are derived directly from the system users. This study also contributes to the literature by providing evidence of the use of the IS in a setting that is rarely ventured into by researchers. Introduction: The advent of the information and communication technology (ICT) and its widespread usage today has dramatically changed the lives of the individuals and the way organisations work. From the individual perspective, ICT usage has allowed employees to interact with their colleagues more efficiently by being able to share relevant information more speedily, such as in a matter of seconds (Jorgenson & Vu, 2016). From the organisational perspective, ICT usage has certainly improved the effectiveness of many organisations in terms of their planning, processing of information and in decision making. Despite this being the case, the implementation of the IS in most organisations is not as easy as it was expected because it involves various challenges and obstacles. Specifically, innovation diffusion or any new innovative technology adoption is slower or more difficult across the public sector than in the private sector (Nam, 2019). These challenges and obstacles can be attributed to a variety of sources such as users, organisations, technologies, and environments (Alharthi, Krotov, & Bowman, 2017; Savoldelli, Codagnone, & Misuraca, 2014).