دانلود ترجمه مقاله نوآوری سبز و عملکرد محیطی: رهبری تحول گرا و منابع انسانی سبز

1. مقدمه 2. نظریه و فرضیات 3. روش ها 4. نتایج 5. بحث و بررسی و نتیجه گیری

با بهره گیری از دیدگاه مبتنی بر منابع و نظریه «توانایی-انگیزش-فرصت»، بررسی کردیم که مدیریت منابع انسانی سبز چه تعامل و تاثیری در ارتباط بین رهبری تحول آفرین سبز، نوآوری سبز و عملکرد زیست محیطی دارد. با استفاده از یک پرسشنامه، داده های سه گزینه ای از 309 شرکت کوچک و متوسط بخش تولید (SMEها) را گردآوری کردیم. از مدل سازی معادله ساختاری (SEM) بر پایه کواریانس برای ارزیابی فرضیه ها در این مطالعه استفاده کردیم. نتایج این مطالعه نشان می دهند که شیوه های HRM سبز میانجی تاثیر رهبری تحول آفرین سبز بر نوآوری سبز است. همچنین دریافتیم که HRM سبز بطور غیرمستقیم از طریق نوآوری سبز، بر عملکرد زیست محیطی شرکت تاثیر می گذارد. بطور کلی، یافته های مطالعه ما همه فرضیه های اثرات مستقیم و غیرمستقیم را تایید می کنند و چندین دلالت نظری و عملی دارند. در آخر اینکه، مطالعه ما، به نحو بسزایی، نظریه ها را پیش می برد و بیان می کند که رابطه HRM-عملکرد نه به اثر افزایشی رهبری تحول آفرین سبز و نوآوری سبز به عنوان مقدم و میانجیگر بستگی دارد و نه به اثرات متقابل آنها بستگی دارد، بلکه به ترکیبی از هر دو شکل ترکیبی (یعنی افزایشی و اثر متقابلی یا تعاملی) تاثیر می گذارد تا بر عملکرد زیست محیطی شرکت تاثیرگذار باشد. بطور کلی مطالعه ما در مطالعات قبلی مشارکت می کند و آنها را پیش می برد، مطالعاتی که در آنها رهبری نقشی اساسی برای تاثیر گذاری بر شیوه های HRM دارد و اینکه به نوبه خود نوآوری سبز در سازمان را پیش بینی می کند.

Drawing upon the resource-based view and the ability-motivation-opportunity theory, we examined how green human resource management interplays on to the linkages amongst green transformational leadership, green innovation and environmental performance. Using a survey questionnaire, we collected triadic data from 309 manufacturing sector small and medium-sized enterprises (SMEs). We used covariance-based structural equation modeling (SEM) to examine hypotheses in this study. Results of the study suggest that green HRM practices mediates the influence of green transformational leadership on green innovation. We also found that green HRM indirectly through green innovation influences firm's environmental performance. Overall, the findings of our study support all hypotheses of direct and indirect effects and have several theoretical and practical implications. Finally, our study significantly advances theory and suggests that HRM-performance relationship neither depends upon the additive effect of green transformational leadership and green innovation as antecedent and mediator, respectively, nor on their interactive effect but a mix of both combinational forms (ie., additive and interactive) to affect firm environmental performance. Overall, our study contributes and advances the previous studies wherein in leadership plays critical role to influence the HRM practices and that in turn to predict green innovation in the organization.

بخشی از ترجمه مقاله (صفحه 15 فایل ورد ترجمه)