دانلود ترجمه مقاله مدیریت منابع انسانی سبز و مسئولیت اجتماعی شرکت

1. مقدمه 2. چارچوب مفهومی و فرضیات 3. روش تحقیق 4. نتایج 5. بحث و بررسی و نتیجه گیری های نهایی

هدف: در گذشته، صرفاً تحقق عملکرد اقتصادی به تنهایی برای اطمینان از موفقیت شرکت ها و سهامداران شان بسیار مهم بود، اما این دیدگاه سنتی با خواسته های فعلی جامعه، سازگاری ندارد، زیرا فشارهای رو به رشد اجتماعی بر سازمان ها پایدارتر شده و تأثیرات بر محیط کاهش یافته، نتایج پایدار در فرآیندهای تجاری آنها ارتقاء یافته است. در این چارچوب، ادبیات تخصصی بیان می کنند که مدیریت منابع انسانی (HRM)، بعنوان جنبه اصلی در ایجاد سازمان های پایدار به ویژه حوزه مدیریت منابع انسانی سبز (GHRM) محسوب می شود. بنابراین، این مطالعه به بررسی رابطه بین GHRM و مسئولیت اجتماعی شرکت (CSR) در شرکت های برزیلی می پردازد. سن، اندازه، گواهینامه های ISO 9001 و 14001 شرکت، متغیرهای کنترل هستند. طرح/ روش تحقیق/ رویکرد: نویسندگان رویکرد کمّی را برای انجام این نظرسنجی اتخاذ کردند. از 853 شرکت برزیلی در صنایع متالورژی، خودرو و شیمیایی، چهار موج ایمیل به مدیران HR و CSR ارسال شد. در کل، 79 پرسشنامه به طور کامل پاسخ داده شد، که بالاتر از حداقل نمونه محاسبه شده توسط نرم افزارG*Power 3.1 و متناظر با نرخ بازده 9.26٪ می باشد. برای تجزیه و تحلیل نتایج از روش کمترین مربعات جزئی استفاده شد. یافته ها: در واقع، این تحقیق مشخص می کند که شیوه هایGHRM ، بطور مثبت بر روی روش های CSR تأثیر می گذارند. این یافته ها نشان می دهند که شیوه های ارزیابی عملکرد، کار تیمی و بکارگیری و انتخاب، برای عملکرد بهترCSR بسیار مهم هستند. نتایج تحقیق نشان می دهد که متغیر کنترل «صدور گواهینامه ISO 9001» نیز تأثیر مثبت و معنی داری بر CSR دارد و اندازه شرکت، سن شرکت و گواهینامه ISO 14001 در نمونه مورد تجزیه و تحلیل، بی ارتباط با CSR می باشد ( به عنوان متغیرهای کنترل). اصالت/ ارزش: ادبیات فعلی شکاف بین GHRM و CSR را مشخص می کند. این رابطه در برزیل بررسی نشده است. این مطالعه از یک مدل نظری جدید استفاده می کند و شکاف مشخص شده در ادبیات را پر می کند. این مقاله به ارائه کمک های مهم نظری و مدیریتی می پردازد. این اولین بار در ادبیات است که به شیوه تجربی، رابطه مثبت بین GHRM و CSR را نشان می دهد و به شیوه ای اصلی به پیشرفتهای علمی در موردGHRM و CSR کمک می کند. علاوه بر این، این تحقیق یک سری شواهد تجربی در مورد GHRM و CSR در آمریکای لاتین/ آمریکای جنوبی/ برزیل می افزاید.

Purpose: In the past, simply fulfilling economic performance alone was critical to ensuring the success of companies and their shareholders, but this traditional perspective is not compatible with society's current demands, as there is increasing social pressure on organizations to become more sustainable and reduce impacts on the environment, promoting sustainable results in their business processes. In this context, the specialized literature states that human resources management (HRM) is considered a central aspect for building sustainable organizations, in particular, the area of green human resources management (GHRM). Thus, this study analyzes the relationship between GHRM and corporate social responsibility (CSR) in Brazilian companies. Company's age, size, ISO 9001 and 14001 certifications are the control variables. Design/methodology/approach: The authors adopted a quantitative approach in conducting the survey. Four waves of email were sent to HR and CSR managers from 853 Brazilian companies from the metallurgical, automotive and chemical industries. In total, 79 questionnaires were fully answered, higher than the minimum sample calculated by the G*Power 3.1 software, which corresponds to a return rate of 9.26%. For the analysis of the results, the partial least squares method was used. Findings: This research identifies that GHRM practices, in fact, positively influence CSR practices. The findings evidence that practices of performance evaluation, teamwork and recruitment and selection are the most important for a better CSR performance. The research results indicate that the “ISO 9001 certification” control variable also has a positive and significant effect on CSR and that the size of the company, the age of the company and the ISO 14001 certification, in the analyzed sample, were not relevant (as control variables) for CSR. Originality/value: Current literature highlights the gap between GHRM and CSR. This relationship is not explored in Brazil. The study uses a new theoretical model, and it fills the gap identified in the literature. This paper brings important theoretical and managerial contributions. It is the first in the literature to show, in an empirical way, the positive relationship between GHRM and CSR, contributing in an original way to the state of the art of the GHRM and CSR theme. In addition, this research adds empirical evidence on GHRM and CSR in Latin America/South America/Brazil.