دانلود ترجمه مقاله ادغام خدمات اکوسیستم در ارزیابی زیست محیطی استراتژیک

1. مقدمه 2. روش تحقیق 3. نتایج 4. بحث و بررسی 5. نتیجه گیری

چکیده – آمایش سرزمین یک ابزار سیاستی اصلی برای تصمیم ‌گیری است که تغییرات آینده را به سیستم های ارضی و متعاقباً به کیفیت، کمیت و توزیع فضایی خدمات اکوسیستم (ES) هدایت می ‌کند. عرضه و تقاضا برای ES از مقیاس های محلی به منطقه‌ ای و جهانی متفاوت است که گستره وسیعی از ذینفعان را تحت تاثیر قرار می‌ دهد. بنابراین، تحلیل استراتژیک تاثیرات بالقوه بسیار مرتبط است. ارزیابی زیست محیطی استراتژیک (SEA) ابزاری مناسب برای تجزیه و تحلیل این اثرات و همچنین ترکیب ES در طول فرآیند برنامه ‌ریزی، با توجه به تمرکز آن بر روی پایداری و جنبه ‌های زیست محیطی در سطوح استراتژیک در نظر گرفته می ‌شود. با این حال، یک کارکرد اصلی شامل آزمودن قابلیت کاربرد چارچوب SEA-ES در آمایش سرزمین جهان حقیقی است. هدف این تحقیق بررسی این مساله است که چگونه ES در توسعه طرحهای فضایی در مقیاسهای مختلف با در نظر گرفتن یک نمونه از گزارشهای SEA مورد توجه قرار گرفته است. ما بر روی یک مطالعه موردی در شیلی تمرکز نمودیم، که در آن تجزیه و تحلیل محتوای مراحل مختلف فرآیند SEA در مقیاس‌ های برنامه‌ ریزی منطقه ‌ای، بین شهری و شهری انجام شد. نتایج ما نشان می ‌دهد که ES همیشه در طول هر مرحله از SEA و در مقیاس برنامه ‌ریزی وجود داشت. علاوه بر این، ما یک رابطه بین ES خاص و گستره و تمرکز ابزارهای مختلف آمایش سرزمین را پیشنهاد می نماییم. اگرچه ES به طور واضح برای دستیابی به تعدادی از اهداف توسعه و برخورد با طیف وسیعی از مشکلات زیست محیطی، ضروری است، یک جنبه مهم فقدان یک بررسی صریح است که ممکن است مزایای بالقوه ارایه شده توسط چارچوب یکپارچه SEA-ES را کاهش دهد.

Spatial planning is a key policy instrument for decision-making which drives future changes to land systems, and subsequently to the quality, quantity and spatial distribution of ecosystem services (ES). Supply and demand of ES vary from local to regional and global scales affecting a wide range of stakeholders. Therefore, a strategic analysis of the potential impacts is highly relevant. Strategic environmental assessment (SEA) is considered a suitable instrument for analyzing these impacts as well as for integrating ES during the planning process given its focus on sustainability and environmental aspects at strategic levels. However, an essential task consists of testing the applicability of the SEA-ES framework in real-world spatial planning. The objective of this research is to explore how ES have been considered in the development of spatial plans at different scales by considering a sample of SEA reports. We focused on a case study in Chile, where we conducted a content analysis of different stages of the SEA process at regional, inter-municipal and municipal planning scales. Our results demonstrate that ES were always present across each SEA stage and planning scale. Additionally, we suggest a relation between specific ES and the scope and focus of the different spatial planning instruments. Although ES are clearly necessary for achieving a number of development objectives and dealing with a range of environmental problems, a critical aspect is the lack of an explicit consideration which might decrease the potential advantages offered by the integrated framework SEA-ES.