دانلود ترجمه مقاله اعتیاد به کار به عنوان واسطه ای بین عوامل استرس زای مرتبط با کار

1. مقدمه 2. مواد و روش ها 3. نتایج 4. بحث و بررسی 5. نتیجه گیری

مقدمه: اعتیاد به کار را می توان به این صورت تعریف کرد «نگرانی کلی در مورد کار، هدایت شده بوسیله انگیزه کار قوی و غیرقابل کنترل و صرف انرژی و تلاش بسیار بیشتر در کار که این امر روابط خصوصی، فعالیت های زمان استراحت و سلامت را مختل می کند» [1] (صفحه 8). همراستا با این تعریف، اعتیاد به کار مرتبط با انواع گسترده ای از پیامدهای منفی، مانند سلامت معیوب [2]، رضایت کم از شغل و زندگی [3]، تعارض کار-خانواده [4] ، مشکلات خواب [5]، خستگی شدید و فرسودگی [6] و همچنین عملکرد شغلی معیوب [7]، غیبت ها و مرخصی ها بخاطر بیماری [8]، ارتباط داد. با توجه به پیش آیندهای اعتیاد به کار، می توان گفت که بطور کلی، تمایز بین پیش آیندهای فردی و وضعیتی وجود دارد. پیش آیندهای فردی معمولاً در برگیرنده عوامل مختلف شخصیت (برای مثال، روان رنجورخویی، خودپسندی، کمال گرایی و الگوی رفتاری نوع الف) [9-12]، عوامل تربیتی و خانوادگی [13، 14]، و همچنین متغیرهای جمعیت شناختی [15] می باشد. از نظر پیش آیندهای وضعیتی، تاکید بیشتری بر اثرات استرس زاهای سازمانی مختلف، داده شده است. یکی از نقل شده ترین و غالب ترین مدل ها در این عرصه، مدل تقاضای شغلی-کنترل (JDC) می باشد [16]. تقاضای شغلی زیاد، تنش زا محسوب می شود و اغلب کارکنان را وادار می کند تا با حجم زیادی از کار سروکار داشته باشد و در سرعت زیاد کار کند و غالباً این فرض وجود دارد که این امر باعث مشکلات در سلامت کارکنان می شود. فرض می شود کنترل بر وضعیت شغلی اثر معکوسی بر سلامت داشته باشد، چه مستقیم (مولفه افزایشی) یا به عنوان نگهدارنده یا محافظ (مولفه تعاملی یا اثر متقابلی) [16]. مطالعات نشان داده اند که مدل JDC می تواند پس آیندها و نتایج را برای مثال از نظر رویدادهای قلبی عروقی [17]، فعالیت دستگاه عصبی خودمختار [18]، اختلالات گردن و یا شانه [19]، و اختلالات ذهنی معمو [20]، پیش بینی کند. علاوه بر آن، این مدل بوسیله افزودن حمایت اجتماعی در محیط کار به عنوان یک مولفه سوم تعمیم داده شد و یک مدل تقاضای شغلی-کنترل- حمایت (JDCS)، بوجود آمد [21]. به این ترتیب، بالاترین ریسک سلامت انتظار می رود در میان آن افرادی باشد که تقاضای شغلی زیاد، کنترل کم بر شغل و حمایت اجتماعی کم در محیط کار را تجربه می کنند [22]. همچنین مطالعات تجربی، پیش بینی های مدل JDCS را تایید می کنند [23].

Introduction: Workaholism can be defined as “being overly concerned about work, to be driven by strong and uncontrollable work motivation, and to spend so much energy and effort into work that it impairs private relationships, spare-time activities and/or health” [1] (p. 8). In line with this definition, workaholism has been related to a vast array of negative outcomes, such as impaired health [2], low job and life satisfaction [3], work–family conflicts [4], sleep problems [5], exhaustion [6], as well as impaired job performance [7], and sickness absence [8]. Regarding the antecedents of workaholism, one can on a general basis differentiate between individual and situational antecedents. Individual antecedents typically encompass various personality factors (e.g., neuroticism, narcissism, perfectionism, and Type A behavioral pattern) [9–12], upbringing and family factors [13,14], as well as demographic variables [15]. In terms of situational antecedents much emphasis has been put on the effects of different organizational stressors. One of the most cited and prevailing models in this realm is the job demand–control (JDC) model [16]. High job demands are regarded as straining, and often force workers to deal with a lot of work and to work at a high pace, and are consequently assumed to impair employee health. Control over the work situation is assumed to have an opposite effect on health, either directly (additive component), or as a buffer (interactive component) [16]. Studies have shown that the JDC-model can predict outcomes, for example in terms of cardiovascular events [17], autonomic nervous system activity [18], neck and/or shoulder disorders [19], and common mental disorders [20]. Later, the model has been expanded by adding social support at work as a third component, resulting in the job demand–control–support (JDCS) model [21]. Accordingly, the highest risk of ill-health is to be expected among those experiencing high job demands, low job control, and low social support at work [22]. Empirical studies also attest to the predictions of the JDCS-model [23].