دانلود ترجمه مقاله چرا برخی از دانشگاه ها بیش از سایر دانشگاه ها، استارت آپ ایجاد می کنند؟

1. مقدمه 2. توضیحات مختلف 3. روش تحقیق 4. نتایج 5. بحث و گفتگو

چکیده – نتایج این تحقیق نشان می‌دهد که چرا برخی از دانشگاه‌ها نسبت به سایر دانشگاه ها، شرکت‌های جدید بیشتری را برای بهره‌برداری از مالکیت معنوی خود ایجاد می‌کنند. در این مطالعه چهار توضیح مختلف را برای تغییر بین نهادی در نرخ های تشکیل شرکت جدید از دفاتر صدور مجوز فناوری دانشگاه (TLO) در طی دوره 1994–1998 - در دسترس بودن سرمایه گذاری مخاطره آمیز در حوزه دانشگاه، گرایش تجاری تحقیق و توسعه دانشگاه؛ برتری فکری؛ و سیاست های دانشگاه مورد مقایسه قرار می دهیم. نتایج این تحقیق نشان می دهد که برتری فکری و سیاست های مشارکت در سرمایه در استارت آپ های (شرکت های نوپا) TLO و در نظر گرفتن سهم پایینی از حق امتیاز برای مخترع، تشکیل شرکت جدید را افزایش می دهد. این تحقیق، پیامدهای این نتایج را برای سیاستگذاری عمومی و دانشگاه مورد بحث قرار می دهد. مقدمه: شرکت های جدیدی که به منظور بهره برداری از مالکیت معنوی تعیین شده توسط دانشگاه (استارت آپ های TLO) تاسیس شده اند، به یک پدیده مهم اقتصادی تبدیل شده اند. تقریباً 12٪ از اختراعات تعیین شده توسط دانشگاه از طریق تاسیس سازمانهای جدید به بخش خصوصی منتقل می شوند (انجمن مدیران فناوری دانشگاه ،1998). استارت آپ های TLO نیز بطور نامتناسبی استارت آپ های موفقی به شمار می روند. از 2578 استارت آپ دفتر صدور مجوز فناوری (TLO) که از سال 1980 تاسیس شده اند، 70٪ از آنها همچنان در حال فعالیت هستند (انجمن مدیران فناوری دانشگاه ، 1998). همچنین، تحقیقات انجام شده در مورد استارت آپ های TLO از موسسه فناوری ماساچوست (MIT) نشان می دهد که تقریباً 20٪ از این شرکتها یک پیشنهاد اولیه عمومی را تجربه می کنند (شین و استوارت ، 2002). در واقع، استارت آپ های TLO منشأ چندین شرکت بزرگ نظیر Genentech در بیوتکنولوژی ،Cirrus Logic در نیمه هادی ها و Lycos در موتورهای جستجوی اینترنتی بوده اند. بنابراین، در سراسر دانشگاه ها ، استارت آپ های TLO هم عامل مهم انتقال فناوری و هم مکانیزم مهمی برای فعالیت اقتصادی محسوب می شوند. با این وجود، میزات فعالیت استارت آپ TLO در دانشگاه ها به طور قابل توجهی متفاوت است. برخی از دانشگاه ها نظیر MIT معمولا فناوری خود را از طریق تشکیل شرکت های جدید منتقل می کنند، در حالی که سایر دانشگاه ها نظیر دانشگاه کلمبیا به ندرت استارت آپ های جدیدی را ایجاد می کنند. همچنین، میزان فعالیت استارت آپ ها نشان دهنده میزان بودجه تحقیقاتی حمایت شده یا میزان اختراعات انجام شده نیست. به عنوان مثال، دانشگاه استنفورد ، با هزینه های تحقیقاتی حمایت شده391 میلیون دلاری ، 25 استارت آپ TLO را در سال 1997 تاسیس کرد. در حالی که دانشگاه دوک، با هزینه های تحقیقاتی حمایت شده 361 میلیون دلار، هیچ استارت آپی را تاسیس نکرده است. تا به امروز هیچ توضیح اصولی برای توضیح اینکه چرا برخی دانشگاهها بیش از سایر دانشگاه ها، شرکتهای جدیدی را برای بهره برداری از مالکیت معنوی خود ایجاد می کنند، ارائه نشده است.

The results of this study provide insight into why some universities generate more new companies to exploit their intellectual property than do others. We compare four different explanations for cross-institutional variation in new firm formation rates from university technology licensing offices (TLOs) over the 1994–1998 period—the availability of venture capital in the university area; the commercial orientation of university research and development; intellectual eminence; and university policies. The results show that intellectual eminence, and the policies of making equity investments in TLO start-ups and maintaining a low inventor’s share of royalties increase new firm formation. The paper discusses the implications of these results for university and public policy. Introduction: New firms founded to exploit university-assigned intellectual property (TLO start-ups) have become an important economic phenomenon. Roughly 12% of university-assigned inventions are transferred to the private sector through the founding of new organizations (Association of University Technology Managers, 1998). TLO start-ups are also disproportionately successful start-up firms. Of the 2578 technology licensing office (TLO) start-ups that have been founded since 1980, 70% are still in operation (Association of University Technology Managers, 1998). Moreover, research on the TLO start-ups from the Massachusetts Institute of Technology (MIT) indicates that roughly 20% of these companies experience an initial public offering (Shane and Stuart, 2002). In fact, several major corporations had their origins as TLO start-ups, including Genentech in biotechnology, Cirrus Logic in semiconductors, and Lycos in Internet search engines. Thus, across universities, TLO start-ups are both an important vehicle of technology transfer, and an important mechanism for economic activity. However, the frequency of TLO start-up activity varies significantly across universities. Some universities, like MIT, routinely transfer their technology through the formation of new firms, while other universities, like Columbia University, rarely generate start-ups. Moreover, rates of start-up activity are not a simple function of the magnitude of sponsored research funding or the quantity of inventions created. For example, Stanford University, with sponsored research expenditures of US$ 391 million generated 25 TLO start-ups in 1997; whereas Duke University, with sponsored research expenditures of US$ 361 million, generated none. To date we have no systematic explanation for why some universities generate more new companies to exploit their intellectual property than do others.