دانلود ترجمه مقاله رهبری تحول گرا، رهبری تعامل گرا، و تعهد سازمانی عاطفی

1. مقدمه 2. پیشینه نظری و فرضیات 3. روش ها 4. نتایج 5. بحث و بررسی

این مطالعه، رابطه بین سبک رهبری و تعهد سازمانی موثر (AOC) در کارکنان کره ای و آمریکایی را براساس نظریه رهبری مسیر-هدف و نظریه رهبری ضمنی تایید شده به صورت فرهنگی، مقایسه کرد. نتایج نشان دادند که رابطه مثبت بین رهبری تحول آفرین و AOC برای کارکنان آمریکایی نسبت به کارکنان کره ای، قوی تر بود درحالی که رهبری تبادلی ارتباط مثبتی با تنها AOC برای کارکنان کره ای داشت. همچنین، اثر تقویت بیس (Bass) (رهبری و عملکرد فراتر از انتظارات، انتشارات آزاد (فری پرس)، نیویورک، 1985) و اثر میانجی گری منفی هاوس (Leadersh Q 7(3):323-352) این دو سبک رهبری را مورد آزمون قرار دادیم. جالب اینکه، نتایج ما با نتایج آنها در زمینه مقطعی، متفاوت بودند. یافته ها، دلالت های نظری و مدیریت مهمی حاصل کردند. مقدمه: درحالی که رهبری تحول آفرین و تبادلی، در دو دهه گذشته، در راس مقالات رهبری بوده است، اما توجه زیادی به اثر همزمان این دو سبک رهبری در زمینه های مقطعی، معطوف نشده است. با اینکه، دو مطالعه متا تحلیلی (فراتحلیلی) برای رهبری تحول آفرین (TFL) و رهبری تبادلی (TSL) انجام شده است، اما آنها فقط بر اثر مستقل این دو سبک رهبری بر پیامدهای کارمندان تاکید کرده اند (جاج و پیکولو، 2004؛ جکسون و همکاران، 2013). اما، اثرات رهبری ممکن است بطور همزمان رخ دهند (کوهن و کوهن، 1983؛ جیا و همکاران، 2015) و رهبرهای موثر غالباً TSL را با TFL تکمیل می کند (هاول و آولیو، 1993). پژوهشگران گذشته یک رویکرد قدری تدریجی و مرحله به مرحله در ارزیابی سبک های رهبری تحول آفرین و تبادلی در پیش گرفته اند و فقط بر سبک رهبری بطور همزمان یا هنگام اثر متقابل بین TFL یا TSL با عوامل موقعیتی، تاکید کرده اند. محتمل بنظر می رسد که مدیران اغلب از هر دوی این سبک های رهبری به میزان مختلف استفاده می کنند تا کارکنان خود را هدایت و رهبری کنند. آنچه که مشهود و مشخص نیست این است که چگونه این دو سبک رهبری به صورت متوالی و کنار هم کار می کنند. آیا آنها همدیگر را می سازند، همانگونه که توسط فرضیه تقویت بیس (1985) پیشنهاد شده یا آیا با همدیگر به صورت منفی تعامل دارند، همانگونه که توسط هاوس (1996) توصیه شده؟

This study compared the relationship between leadership style and affective organizational commitment (AOC) for Korean and U.S. employees, based on path-goal leadership theory and culturally endorsed implicit leadership theory. The results showed that the positive relationship between transformational leadership and AOC was stronger for U.S. employees than their Korean counterparts, whereas transactional leadership was positively related to AOC only for Korean employees. Also, we tested Bass’s (Leadership and performance beyond expectations, Free Press, New York, 1985) augmentation effect and House’s (Leadersh Q 7(3):323–352, 1996) negative moderating effect of the two leadership styles. Interestingly, our results differed from theirs in this cross-national context. The findings provide important theoretical and managerial implications. Introduction: While transformational and transactional leadership have been at the forefront of the leadership literature for the past two decades, not much attention has been paid to the simultaneous effect of these two leadership styles in cross-national contexts. Although a couple of meta-analytic studies for transformational leadership (TFL) and transactional leadership (TSL) have been conducted, they focused solely on the independent effect of the two leadership styles on employee outcomes (Judge and Piccolo 2004; Jackson et al. 2013). However, leadership effects may occur simultaneously (Cohen and Cohen 1983; Jia et al. 2018) and effective leaders frequently supplement TSL with TFL (Howell and Avolio 1993). Past researchers have taken a rather piecemeal approach in examining transformational and transactional leadership styles, focusing on only one leadership style at a time or on interactions between either TFL or TSL with situational factors. It seems likely that managers often use both these leadership styles to different extents to lead their employees. What is not clear is how these two leadership styles operate in tandem. Do they build on each other, as proposed by Bass’s (1985) augmentation hypothesis, or do they interact with each other negatively, as suggested by House (1996)?