دانلود ترجمه مقاله شیوع عفونت توکسوکارا و توکساسکاریس در انسان و حیوانات در ایران

1. پیشینه پژوهش 2. روش ها 3. نتایج 4. بحث و بررسی 5. محدودیت ها 6. نتیجه گیری

چکیده – بیشینه پژوهش: توکساسکاریس یک بیماری انگلی زُئونوز در سراسر جهان است که توسط گونه های توکسوکارا و توکساسکاریس ایجاد شده و در سگ ها و گربه ها شایع است. در این جا، یک متا آنالیز به منظور ارزیابی شیوع توکسوکارا و توکساسکاریس در میان میزبان های انسانی و گوشتخواران در مناطق مختلف ایران از آوریل 1969 تا ژوئن 2019 انجام شد. روش ها: مقالات آنلاین موجود به زبان های انگلیسی در پایگاه های داده (PubMed، Science Direct, Scopus و Ovid) و فارسی (SID، Iran Medex, Magiran و ایرانداک) و همچنین مقالاتی که در کنگره انگل شناسی ایران موجود است، مورد بررسی قرار گرفت. نتایج: شیوع وزنی توکسوکارا/توکساسکاریس در سگ ها (خانواده ﻛﺎﻧﻴﺲ) و گربه ها (Felis catus) به ترتیب 24.2 و 32.6 درصد بود. همچنین، شیوع این بیماری در شغال (Canis aureus) و روباه (Vulpes vulpes) نیز به ترتیب 23.3 و 69.4 درصد بود. میانگین وزنی شیوع در انسان ها با مجموع 28 مورد، 9.3 درصد است. شیوع وزنی توکسوکارا ﻛﺎﻧﻴﺲ, توکسوکارا کتی و توکساسکاریس لئونینا به ترتیب 13.8، 28.5 و 14.3 درصد است. نتیجه گیری: نتایج متا آنالیز ما نشان دهنده نرخ شیوع قابل توجه توکسوکارا/توکساسکاریس، به ویژه در سگ ها و گربه های بخش های شمالی ایران است. وجود میزبان های حیوانی مناسب، شرایط اقلیمی مطلوب و تماس نزدیک میان انسان ها و حیوانات از جمله دلایل نرخ شیوع بالاتر موارد انسانی در منطقه ما بود. با توجه به نتایج بالینی مهم توکسوکارا/توکساسکاریس در انسان، اقدامات لازم در این زمینه باید انجام گیرد.

Background Toxocariasis is a worldwide zoonotic parasitic disease caused by species of Toxocara and Toxascaris, common in dogs and cats. Herein, a meta-analysis was contrived to assess the prevalence of Toxocara/Toxascaris in carnivore and human hosts in different regions of Iran from April 1969 to June 2019. Methods The available online articles of English (PubMed, Science Direct, Scopus, and Ovid) and Persian (SID, Iran Medex, Magiran, and Iran Doc) databases and also the articles that presented in held parasitology congresses of Iran were involved. Results The weighted prevalence of Toxocara/Toxascaris in dogs (Canis familiaris) and cats (Felis catus) was 24.2% (95% CI: 18.0–31.0%) and 32.6% (95% CI: 22.6–43.4%), respectively. Also, pooled prevalence in jackal (Canis aureus) and red fox (Vulpes vulpes) was 23.3% (95% CI: 7.7–43.2%) and 69.4% (95% CI: 60.3–77.8%), correspondingly. Weighted mean prevalence of human cases with overall 28 records was 9.3% (95% CI: 6.3–13.1%). The weighted prevalence of Toxocara canis, Toxocara cati, and Toxascaris leonina was represented as 13.8% (95% CI: 9.8–18.3%), 28.5% (95% CI: 20–37.7%) and 14.3% (95% CI: 8.1–22.0%), respectively. Conclusion Our meta-analysis results illustrate a considerable prevalence rate of Toxocara/Toxascaris, particularly in cats and dogs of northern parts of Iran. The presence of suitable animal hosts, optimum climate and close contact of humans and animals would have been the reason for higher seroprevalence rates of human cases in our region. Given the significance clinical outcomes of human Toxocara/Toxascaris, necessary measures should be taken.

بخشی از ترجمه مقاله (صفحه 22 فایل ورد ترجمه)