دانلود ترجمه مقاله بررسی بستر آموزش شخصیت به کودکان در مدارس

1. مقدمه 2. مواد و روش ها 3. نتایج 4. مضامین آموزش شخصیت 5. آموزش اخلاق و شخصیت 6. بحث و بررسی

چکیده – هدف این مطالعه، این بود که محتوای آموزش اخلاقی و شخصیت به کودکان و فن آموزش یا رویکردی که والدین و آموزگاران برای ارائه آموزش های شخصیت و اخلاقی به کودکان استفاده می کنند، بدقت بررسی شود. این مطالعه در 18 مدرسه واقع در مناطق اداری گوجام شرقی، گوجام غربی، و آوی انجام شد. آموزگاران مدارس پیش دبستانی و دبستان ( تعداد = 272 نفر) و یکی از والدین کودکان ( تعداد = 272 نفر) در این مطالعه شرکت کردند. طرح ترکیبی همزمان، بکار گرفته شد و داده های کمّی و کیفی، به ترتیب، با استفاده از پرسشنامه و تحلیل سندی گردآوری گردید. آمار توصیفی، به منظور تحلیل داده های کمّی استفاده گردید و تحلیل مضمون برای تحلیل کردن داده های کیفی انجام شد. در این مطالعه، پی بردیم که از بین پنج دسته شخصیت ( مهربانی، صداقت، هوش هیجانی یا عاطفی، مسئولیت و احترام) ، والدین بر آموزش دادن به کودکان برای اینکه در اقدامات و رفتارهای خود، صداقت ( میانگین =2.6، انحراف معیار = 0.46) و مسئولیت ( میانگین = 2.48، انحراف معیار = 0.38) را رعایت کنند، تاکید داشتند. آموزگاران، به آموزش دادن به کودکان برای اینکه نسبت به دیگران با احترام و مهربان باشند و همچنین بر انصاف ( میانگین = 2.62، انحراف معیار = 0.43) و احترام ( میانگین = 2.63، انحراف معیار = 0.37) تاکید زیادی داشتند. توصیه کردن، پُراستفاده ترین رویکرد مشترک بین والدین و آموزگاران بود. علاوه بر این، استفاده کردن از داستان های افسانه ای همراه با شخصیت ها و آهنگ های حیوانات، عمدتاً جزو رویکردهای مهم برای آموزش شخصیت درباره درست و نادرست به کودکان بوده است. مطالعه نشان می دهد که بخش هایی از محتوای اخلاقی و شخصیتی در تمام موضوعات درسی متفاوت گنجانده شده است. با اینحال، ارائه آموزش های شخصیت و اخلاقی به عنوان یک موضوع درس جداگانه در مدارس و ناکامی والدین و آموزگاران برای اینکه الگوهای خوبی برای کودکان باشند، یک چالش می باشد. این امر مستلزم این است که وزارت آموزش برنامه ریزی کند که آموزش شخصیت و اخلاقی به عنوان یک درس جداگانه به کودکان پیش دبستانی و دبستانی ارائه شود درحالیکه والدین و آموزگاران باید با تشریک مساعی، کودکان را آموزش شخصیت و اخلاقی بدهند.

The objective of this study was to explore the contents of moral and character education for children and the pedagogy or approach employed by parents and teachers to teach character and moral education for children. The study was conducted in 18 schools found in East Gojjam, West Gojjam and Awi administrative zones. Preprimary and primary school teachers (N = 272) and one of the parents of children (N = 272) participated in the study. Concurrent mixed design was employed and quantitative and qualitative data were gathered using questionnaire and document analysis respectively. Descriptive statistics was employed to analyze the quantitative data and thematic analysis was applied to analyze qualitative data. The study found that among the six categories of character (caring, honesty, emotional intelligence, responsibility and respect) parents emphasized on teaching children to be honest (M = 2.6,SD = 0.46) and responsible M = 2.48,SD = 0.38) to their actions and behaviors. Teachers give high emphasis for teaching children to be respecting and caring to others and to Fairness (M = 2.62, SD = 0.43) and Respect (M = 2.63,SD = 0.37). Advising is the most frequently used common approache used by parents and teachers. Besides, using fairy tales with animal characters and songs are mostly found to be important approaches to teach character education about right and wrong behaviors to children. The study reveals that there are pieces of moral and character contents included across different subjects. Yet, there is a challenge in providing character and moral education as a separate subject in schools and failure of parents and teachers to be good role models for children. This implies that the Ministry of Education shall plan character and moral education to be offered as a separate subject for preprimary and primary school children and parents and teachers need to work in collaboration to teach character and moral education for children.