دانلود ترجمه مقاله امور مالی پایدار: دیدگاهی واقع گرایانه و انتقادی

1. مقدمه 2. سرمایه گذاری تاثیر: مبانی و خط مشی 3. بینش های واقع گرایانه بحرانی 4. نتیجه گیری

چکیده – این مقاله به دنبال پاسخگویی به چالش های خاص معرفت شناختی ای است که در راه شناختن روش های سنتی مورد بررسی قرار می گیرد (روش هایی که در امور مالی، توسط پدیداری امور مالی پایدار مورد استفاده قرار خواهند گرفت). در وهله اول، تغییرات کیفی ای که در کارکرد امور مالی، توسط دستورالعمل های امور پایدار القا می شود را مشخص می کنیم. سپس از طریق لنز واقع گرایی بحرانی، با هدف پدیداری تناقض، آن را تحلیل می کنیم که این تناقض را به هستی شناسی اجتماعی، در امور مالی دانشگاهی که به اشتباه درک شده، نسبت خواهیم داد. در نهایت گزینه های بررسی ای را مشخص خواهیم نمود که می تواند به ما توانایی غلبه بر دشواری های مذکور را بدهد و ما را آماده بروز رویکرد جمع گرایانه تر و واقع گرایانه تری، در پژوهش های امور مالی قرن 21ام کند. مقدمه: در 22ام مارچ 2018 در براسل، کمیسیون اروپا یک برنامه عملی جاه طلبانه برای امور مالی پایدار را بر پایه یافته های گروه متخصص بلند مرتبه (HLEG) را اعلام کرد. این گروه تخصصی عنوان داشتند که جهت دهی مجدد جریان سرمایه و شارش سرمایه در جهت پروژه های پایدار، نیاز به تغییر فرهنگ و رفتار سرمایه گذاری تمامی مشارکت کنندگان در بازار دارد (HLEG 2018, p.2). بنیاد آموزش عالی، پژوهش آکادمیک و به خصوص رشته های امور مالی، نقش حائز اهمیتی برای همسویی بنیادهای مالی و مشارکت کنندگان در بازار، با تصمیم گیری بلند مدت مورد نیاز، برای تامین منابع مالی، برای اقتصادهای پایدار و جوامع ایفا خواهند کرد. با این وجود پژوهش ها و آموزش در امور مالی هنوز هم روش های بروز امور مالی پایدار و اجتماعی که بتواند نظریه مالی را اصلاح کند، لحاظ نکرده است. امور مالی دانشگاهی که جریان اصلی است، در یک حلقه مثبت اندیشی به دام افتاده است (آموزش امور مالی هم دچار همین سرنوشت شده است). این پدیده بروز اقدامات مالی پایدار که می تواند زمینه ای برای تغییرات اجتماعی باشد را کند کرده است (لاگورات، سگوت 2015، پارانگ و پرز 2015، لاگوراد، سگود و پارانک 2017، شینکا 2015، والتر 2016، دوپری و پرلوس 2016، علیجانی و کاریوتیس 2016، بوسار 2016).

This article seeks to respond to certain epistemological challenges which are posed to the traditional methods of inquiry used in finance by the emergence of sustainable finance. We first underline the qualitative changes that have been induced in the finance function by the imperatives of sustainable finance. Then, through the prism of critical realism, we analyse it to reveal a contradiction, which we attribute to a misconceived social ontology in academic finance. Finally, we outline methodological avenues which might allow us to overcome these difficulties and pave the way for a more realist and pluralist approach to finance research in the 21st century. Introduction: On 22 March 2018, in Brussels, the European Commission announced an ambitious action plan for sustainable finance, based on the findings of the High-Level Expert Group (HLEG). The expert group announced that reorienting capital flows towards sustainable projects would require “changing the investment culture and behaviour of all market participants” (HLEG, 2018, p. 2). Higher education institutions, academic research, and the finance discipline in particular, would therefore have an important role to play in aligning financial institutions and market participants with the long-term decision-making required for financing sustainable economies and societies. Yet research and education in finance have yet to fully take into account the ways in which the rise of social and sustainable finance modify financial theory. Locked in a positivist straightjacket, mainstream academic finance—and therefore finance education— hinders the emergence of sustainable financial practices where it should be a bolster for social change, (Lagoarde-Segot, 2015; Paranque and Pérez, 2015; Lagoarde-Segot and Paranque, 2017; Schinckus, 2015; Walter, 2016; Dupré and Perluss, 2016; Alijani and Karyotis, 2016; Boussard, 2016).