دانلود ترجمه مقاله یکپارچه سازی زنجیره تامین، مدیریت ریسک و انعطاف پذیری تولید

1. مقدمه 2. مروری بر مقالات 3. فرضیات 4. طرح پژوهشی 5. تحلیل و نتایج 6. بحث و بررسی 7. نتیجه گیری

هدف: هدف این مقاله بررسی تأثیر ادغام داخلی، ادغام خارجی (EI) و مدیریت ریسک زنجیره تأمین (SCRM) بر انعطاف پذیری تولید و تأثیر تعدیل کننده SCRM به ترتیب بر روابط بین ادغام داخلی و خارجی و انعطاف پذیری تولید است. طرح / روش تحقیق / رویکرد: با استفاده از رگرسیون سلسله مراتبی، داده ها از نمونه 343 کارخانه تولیدی در آسیا که در سال 2013-2014 به عنوان بخشی از بررسی استراتژی تولید بین المللی (IMSS VI) جمع آوری شده، تجزیه و تحلیل می گردد. یافته ها: ادغام داخلی و SCRM تأثیر مستقیمی بر انعطاف پذیری تولید دارند. SCRM رابطه بین ادغام خارجی و انعطاف پذیری را تعدیل می کند. محدودیتها / پیامدهای تحقیقاتی: برای تعمیم فراتر از عملکرد انعطاف پذیری شرکت های تولیدی گسسته در آسیا ، تحقیقات بیشتری لازم است. مفهوم عملی: برای بهره مندی از ادغام خارجی و افزایش عملکرد انعطاف پذیری آنها، شرکت های تولیدی برای جلوگیری و مقابله با خطرات زنجیره تأمین از جمله موارد مرتبط با ادغام زنجیره تأمین، باید مکانیزمهای مختلف SCRM را پیاده سازی کنند. اصالت / ارزش: این تحقیق به بدنه دانش در مورد روابط بین ادغام داخلی، خارج ، SCRM و انعطاف پذیری تولید کمک می کند. مقدمه: با وجود زنجیره های عرضه پیچیده، بین المللی و پویا، اهمیت مدیریت ریسک و ادغام زنجیره تأمین به طور فزاینده ای با هر دو روش و تئوری تصدیق می شود. در این مقاله بر تعامل بین ادغام زنجیره تأمین، مدیریت ریسک زنجیره تأمین (SCRM) و عملکرد گردشها به ویژه انعطاف پذیری تمرکز شده است. تصمیم گیری برای خرید، به جای ساخت و تولید، برای وجود زنجیره تامین اساسی است، اما خطرات زنجیره تأمین را نیز ایجاد می کند - یعنی حوادثی که ممکن است رخ دهد و در صورت بروز آنها، تأثیر منفی بگذارد. انعطاف-پذیری، توانایی مقابله با تغییرات (اسلک، 2005) بدون پیامدهای مهم در زمان و هزینه(ناراسیمهان و داس، 2000) لزوماً بر احتمال تأثیر نمی گذارد، اما ممکن است تاثیر خطر را کاهش دهد.

Purpose: The purpose of this paper is to investigate the impact of internal integration, external integration (EI), and supply chain risk management (SCRM) on manufacturing flexibility, and the moderating effect of SCRM on the relationships between internal and EI, respectively, and manufacturing flexibility. Design/methodology/approach: Using hierarchical regression, data are analyzed from a sample of 343 manufacturing plants in Asia collected in 2013-2014 as part of the International Manufacturing Strategy Survey (IMSS VI). Findings: Internal integration and SCRM have a direct effect on manufacturing flexibility. SCRM moderates the relationship between EI and flexibility. Research limitations/implications: Further research is needed to generalize beyond the flexibility performance of discrete manufacturing firms in Asia. Practical implications: To benefit from EI and increase their flexibility performance, manufacturing firms need to implement different mechanisms of SCRM to prevent and deal with supply chain risks including those associated with supply chain integration. Originality/value: This research contributes to the body of knowledge on the relationships between internal integration, EI, SCRM, and manufacturing flexibility. Introduction: With ever more complex, international, and dynamic supply chains, the importance of risk management and supply chain integration is increasingly recognized in both practice and theory. This paper focuses on the interaction between supply chain integration, supply chain risk management (SCRM), and operations performance, in particular flexibility. Decisions to buy, instead of make, are fundamental to the existence of supply chains, but also create supply chain risks – i.e. events that may occur and, if they do, have a negative impact. Flexibility, the ability to cope with variation (Slack, 2005) without major time and cost implications (Narasimhan and Das, 2000), does not necessarily affect the probability, but may reduce the impact, of risk.