دانلود ترجمه مقاله استراتژی های زیست محیطی و رقابت پذیری سازمانی در صنعت هتلداری

1. مقدمه 2. چهارچوب نظری و توسعه فرضیه ها 3. روش تحقیق 4. تحلیل نتایج 5. نتیجه گیری، محدودیت ها و پژوهش های آتی

مقدمه: سازمان ها در حال حاضر، تهدید اصلی برای محیط زیست هستند، زیرا حجم زیادی از ضایعات تولید می شود و همچنین مصرف منابع افزایش می یابد. با این وجود، اینها نیز بازیگران کلیدی در حفاظت از محیط زیست هستند. آگاهی اجتماعی از مسائل زیست محیطی، همراه با تغییرات مقرراتی و رقابتی باعث شده سازمان ها نگرش خود در قبال مسائل پایداری (زیست محیطی) را اصلاح کنند. بسیاری از سازمان ها به سمت رویکردهای واکنشی و کوتاه مدت برای حل ناکارامدیهای زیست محیطی ، به سمت رفتارهای زیست محیطی پیشگسترانه و نوآوری، متمایل شده اند. این رویکردهای پیشگسترانه در شایستگیهای سازمانی که می توانند شرکت ها را به سمت بدست آوردن مزیت های رقابتی سوق دهند، گنجانده شده اند. با این حال، گذار از رویکردهای واکنشی یا منفعلانه به پیشگسترانه ، شامل تغییرات زیست محیطی پیچیده است که همیشه باعث موفقیت تجاری نمی شود (آرگون-کوریا و روبیو، 2007). پیشگستری زیست محیطی شرکت ها را مجاب به جلوگیری از تنزل زیست محیطی، با اصلاح دائمی محصولات، فرآیندها و فن آوریها می کند. در این فرآیند سازگار سازی پیوسته ، شرکت ها باید مهارت ها و شایستگی های مکمل بکار ببندند؛ اما، اینها در پژوهش قبلی موجود نبود (سارکیس، گونزالز-توره، و آدنسو-دیاز، 2010). همانگونه که اخیراً توسط دلماس ، هافمن و کاس (2011، صفحه 141)خاطر نشان شده « با مطالعه پیوند بین استراتژیهای زیست محیطی پیشگسترانه و مزیت رقابتی مستقل از قابلیت های سازمانی عمومی تر شرکت ها، محققان ممکن است فقط به نوک کوه یخ توجه کرده باشند و اساسی ترین عنصر موفقیت استراتژیهای زیست محیطی پیشگسترانه را نادیده گرفته باشند» از جمله این قابلیت ها، یادگیری گرایی و نوآور بودن می توانند در پیاده سازی موفق یک راهبرد زیست محیطی پیشگسترانه (PES)، مشارکت داشته باشند. از یک سو، یادگیری گرایی به شرکت ها اجازه می دهد دانش قابل کاربرد خلق کنند که می تواند عدم قطعیت در تصمیم گیری زیست محیطی را کاهش دهد (شارما و وردنبرگ، 1998). از سوی دیگر، نوآوری برای سازمان تجربه مورد نیاز برای تولید ایده ها، محصولات جدید و اصلاحات عملیاتی که PES ملزم می کند، فراهم می کند (شارما، آراگون-کوریا، و روئدا، 2007).

Introduction: Organizations currently represent a major threat to the natural environment due to the great quantity of waste generated, and their elevated consumption of resources. However, they are also key players in environmental protection. Social awareness of environmental issues, along with regulatory and competitive changes, have led organizations to modify their attitude toward sustainability issues. Many organizations have moved forward from reactive and short-term approaches to solving environmental inefficiencies, to proactive and innovative environmental behaviors. These proactive approaches are embedded in organizational competencies that may drive companies to obtain competitive advantages (Clarkson, Li, Richardson, & Vasvari, 2011; Hart, 1995; Lopez, Molina, & Claver, 2009). Nevertheless, the transition from reactive to proactive approaches involves complex organizational changes that do not always result in business success (Aragon-Correa & Rubio, 2007). Environmental proactivity requires firms to prevent environmental degradation by continuously modifying products, processes and technologies. In this process of continuous adaptation, companies must deploy complementary skills and competencies; however, these have been absent from previous research (Sarkis, Gonzalez-Torre, & Adenso-Diaz, 2010). As recently highlighted by Delmas, Hoffmann, and Kuss (2011, p. 141), "by studying the link between proactive environmental strategies and competitive advantage independently from the firms' more general organizational capabilities, researchers might just be looking at the tip of the iceberg and missing the most fundamental element of the success of proactive environmental strategies". Among these capabilities, learning orientation and innovativeness can contribute to the successful implementation of a proactive environmental strategy (PES). On the one hand, learning orientation allows firms to create an applicable knowledge that can reduce uncertainty in environmental decision-making (Sharma & Vredenburg, 1998). On the other hand, innovativeness provides the organization with the required experience for generating the new ideas, products and operational modifications that PES requires (Sharma, Aragon-Correa, & Rueda, 2007).