دانلود ترجمه مقاله مدیریت دانش استراتژیک، چگونه سرمایه فکری را به سمت نوآوری برتر سوق می دهد

1. مقدمه 2. چارچوب مفهومی و توسعه فرضیات 3. روش 4. بحث و بررسی 5. نتیجه گیری

هدف: هدف این مقاله، بررسی اثر میانجیگری مدیریت دانش استراتژیک (SKM) بر رابطه بین سه مولفه سرمایه فکری (IC)، نوآوری شرکت و عملکرد بازار، می باشد. نویسندگان استنباط می کنند که ترکیبات خاصی از مولفه های IC و فعالیت های SKM می توانند باعث بهبود نوآوری و عملکرد بازاری شوند. همچنین، تلاش بر این است که به شرکت ها در سرمایه گذاری بر IC و همچنین SKM خود، کمک شود. طراحی/روش تحقیق/رویکرد: داده های مطالعه از 101 شرکت صربستانی گردآوری شدند و با استفاده از «مدلسازی معادله ساختاری» (SEM) و فنون «تحلیل مقایسه ای کیفی مجموعه فازی» (fsQCA)، تحلیل شدند. یافته ها: نتایج SEM نشان می دهند که سرمایه ساختاری و سرمایه رابطه ای، تاثیر مستقیمی بر میزان عملکرد نوآوری دارند. اگرچه ، اثر مستقیم و معنادار سرمایه انسانی بر عملکرد نوآوری، مشاهده نشد اما این رابطه معنادار می شود هنگامی که بوسیله SKM تعدیل شد. اثرات سرمایه انسانی و ساختاری بر عملکرد نوآوری بوسیله فعالیت های SKM، مورد تعدیل منفی قرار گرفتند، درحالی که SKM به نحو مثبت تعدیل کننده اثر سرمایه رابطه ای بر عملکرد نوآوری است، اما غیرمعنادار باقی ماند. علاوه بر آن، نگرش های بدست آمده از fsQCA یک الگوی شفاف «همپایانی» را نشان می دهند، از این نظر که چندین ترکیب از شرایط ایستا و پویا وجود دارند که می توانند باعث نوآوری و عملکرد بازاری بهتر شوند. اصالت/ارزش: دو زمینه پژوهشی جداگانه از مدیریت دانش IC «ایستا» و «پویا» در یک چارچوب منسجم، ترکیب شده اند. از جنبه روش شناختی، ابزارهای آماری متقارن و نامتقارن با هم ترکیب شده اند تا پیش آمدها و اثر متقابل ها بهتر درک شوند. این رویکرد بر مجموعه مقالات، موثر و دخیل بوده است و بطور بالقوه درک بهتری از این فراهم می کند که چگونه دارایی های ناملموس ایستا باید بوسیله فعالیت های مدیریتی مبتنی بر دانش پویا بکار گرفته شوند تا به عملکرد بالا دست یافته شود. این مقاله نشان می دهد که قابلیت SKM با تنها یک مجموعه خاص از منابع IC کاربرد دارد و بنابراین یک توجیه و توصیف نوین برای تغییرات عملکردی بیان می کند.

Purpose: The purpose of this paper is to explore the moderation effect of strategic knowledge management (SKM) on the relationship between three components of intellectual capital (IC) and firm innovation and market performance. The authors argue that specific combinations of IC components and SKM activities can lead to higher innovation and market performance. It is also trying to assist companies to capitalize on both their IC and SKM. Design/methodology/approach: Survey data have been collected from 101 Serbian companies, and these have been analyzed by using structural equation modelling (SEM) and fuzzy set qualitative comparative analysis (fsQCA) techniques. Findings: The SEM results show that structural capital and relational capital have a direct effect on innovation performance. Although, there is no significant direct effect of human capital on innovation performance, the relationship becomes significant when moderated by SKM. The effects of human and structural capital on innovation performance are negatively moderated by SKM activities, while SKM positively moderates the effect of relational capital on innovation performance, but remained insignificant. Moreover, the insights from fsQCA show a clear pattern of equifinality, in that there are multiple combinations of static and dynamic conditions that can lead to higher innovation and market performance. Originality/value: Two separate research fields of “static” IC and “dynamic” knowledge management have been combined in one integrated framework. From a methodological perspective, symmetric and asymmetric statistical tools have been combined to better understand contingency and interactions. This approach contributes to the literature and potentially offers a better understanding of how static intangible assets should be enabled by dynamic knowledge-based managerial activities to achieve high performance. The paper demonstrates that SKM capability matters with only a specific constellation of IC resources and therefore suggests a novel explanation for performance variances.