دانلود ترجمه مقاله گزینه های مدیریت استاندارد آکنه روزاسه (Rosacea)

1. بررسی اجمالی 2. تاریخچه 3. تشخیص و ارزیابی 4. گزینه های مدیریت 5. داروها 6. دستگاه های نوری 7. درمان روزاسه چشمی 8. مدیریت سبک زندگی 9. مراقبت از پوست 10. نتیجه گیری

چکیده – در سال 2017، کمیته ی تخصصی انجمن ملی روزاسه یک طبقه بندی به روز از روزاسه را به منظور منعکس کرده بینش فعلی در رابطه با بیماریزایی، پاتوفیزیولوژیکی و مدیریت روزاسه توسعه و منتشر کرد. این تحولات پیشنهاد می دهد که فرایند بیماری چند متغیره زمینه سازی تظاهرات بالینی مختلف این اختلال است. سیستم جدید مبتنی بر فنوتیپ هایی بوده که مرتبط با این فرایند بوده و ارائه دهنده ی پارامترهای واضحی برای تحقیق و تشخیص و همچنین تشویق پزشکان در زمینه ی ارزیابی و درمان اختلالی که ممکن است در هر فردی رخ دهد، می باشد. در عین حال، طیفی از شیوه های درمانی برای روزاسه موجود بوده و نقش آن ها به طور فزاینده ای در شیوه های بالینی تعریف شده، چون این اختلال به طور گسترده ای شناخته شده است. هدف از این بروز رسانی، ارائه ی خلاصه جامعی از گزینه های مدیریتی از جمله ارزیابی های تخصصی به منظور به خدمت گرفتن به عنوان دستورالعملی برای درمان و مراقبت مناسب از فرد جهت دستیابی به نتایج مطلوب می باشد. بررسی اجمالی: روزاسه نوعی اختلال التهابی مزمن پوست صورت است که عمدتا گونه ها، بینی، چانه، پیشانی و چشم ها را تحت تاثیر قرار داده و اغلب توسط بهبودی و تشدید مجدد آن مشخص می شود. علائم روزاسه شامل التهاب پوستی صورت، phymas، سفت‌دانه، چرکدانه، تلانژکتازی و سرخ شدن می باشد (1). روزاسه عمدتا در افراد با پوست نازک و لطیف مشاهده می شود، اما این بیماری به طور فزاینده ای در آسیایی ها، آمریکایی لاتی، آمریکایی های آفریقایی تبار و آفریقایی ها تشخیص داده شد (1، 2). در مطالعات اپیدمیولوژیکی قفقازی ها، شیوه روزاسه 10 درصد یا بالاتر بود و آنالیز اخیر داده های اپیدمیولوژیکی در سراسر جهان براورد کرد که روزاسه ممکن است 5/5 درصد از جمعیت جهان را تحت تاثیر قرار دهد. این اختلال در زمان بیش از مردان رخ داده و شروع آن معمولا بعد از سن 30 سالگی رخ می دهد، هر چند ممکن است در هر سنی توسعه یابد. تراکم کنه های روزاسه اغلب در سطوح بالاتری در بیماران روزاسه نسبت به افراد بدون این اختلال مشاهده می شود.

In 2017 a National Rosacea Society expert committee developed and published an updated classification of rosacea to reflect current insights into rosacea pathogenesis, pathophysiology, and management. These developments suggest that a multivariate disease process underlies the various clinical manifestations of the disorder. The new system is consequently based on phenotypes that link to this process, providing clear parameters for research and diagnosis, as well as encouraging clinicians to assess and treat the disorder as it may occur in each individual. Meanwhile, a range of therapies has become available for rosacea, and their roles have been increasingly defined in clinical practice as the disorder has become more widely recognized. This update is intended to provide a comprehensive summary of management options, including expert evaluations, to serve as a guide for tailoring treatment and care on an individual basis to achieve optimal patient outcomes. Overview: Rosacea is a chronic inflammatory disorder of the facial skin that primarily affects the cheeks, nose, chin, forehead, and eyes, often characterized by remissions and exacerbations. Cutaneous features include persistent facial erythema, phymas, papules, pustules, telangiectasia, and flushing. Rosacea has been most frequently observed in fair-skinned individuals, but has been increasingly diagnosed in Asians, Latin Americans, African-Americans, and Africans. In epidemiological studies of Caucasians, the incidence of rosacea has been 10 percent or higher, and a recent analysis of worldwide epidemiological data estimated that rosacea may affect 5.5 percent of the population on a global basis. The disorder is diagnosed more often in women than men, and onset typically occurs after age 30, though it may develop at any age. The density of Demodex mites is often found at higher levels in rosacea patients than in those without the disorder.

بخشی از ترجمه مقاله (صفحه 13 فایل ورد ترجمه)