دانلود مقاله اثرات نانوذرات اکسید آهن: سمیت سلولی و ژنتیکی

1. مقدمه 2. اصلاح سطح نانوذرات اکسید آهن 3. اثرات سمی نانوذرات اکسید آهن 4. نتیجه گیری

نتیجه گیری: ION نانومواد بسیار جذابی است که می تواند در بسیاری از کاربردهای فعلی زیست پزشکی از جمله برچسب سلول، هدف گیری دارو، تحویل ژن، بیوسنسورها، درمان هیپرترمیا و تشخیص با MRI استفاده شود. این مولکول نوید بخش استفاده در آینده برای درمان سرطان و دیگر بیماری ها می باشد. با این حال، علیرغم کاربردهای متعدد ION که مورد بررسی قرار می گیرند، اطلاعات موجود در مورد مسمومیت احتمالی آنها در دسترس نیست. استفاده های پزشکی از ION نیازمند جذب درون سلولی کافی برای تشخیص و درمان موثر می باشد، که منجر به خطر بالقوه مرتبط با قرار گرفتن در معرض این نانوذرات می شود. در حالی که تعداد و مزایا این کاربردها در حال افزایش است، ضروری است که به طور کامل بررسی گردد و عواقب بیولوژیکی قرار گرفتن در معرض ION روشن شود. در این مقاله مروری اثرات سمی ION منتشر شده تا به امروز مورد بررسی قرار گرفته است، به طوری که هم اطلاعات در دسترس فعلی را جمع آوری کرده و هم شکاف اصلی اطلاعاتی در این زمینه را مشخص کرده است. این بررسی عدم توافق در میان مطالعات مختلف در مقالات مربوط به سمیت ION را نشان می دهد، اما نشان می دهد که پوشش سطحی و اندازه ذرات برای اثرات ناشی از ION بسیار ضروری هستند، چرا که آنها تعیین کننده های مهم پاسخ های سلولی، شدت اثرات و مکانیسم های بالقوه سمیت می باشند. در واقع، مقایسه کامل نتایج این مطالعات به دلیل استفاده از ION های مختلف (تغییر سطح، غلظت، اندازه) و عدم آزمون استاندارد سازی بسیار دشوار بود. با توجه به تنوع مکانیسم های مختلفی که منجر به مسمومیت سلول های ناشی از نانومواد می شوند، باید یک باتری از سیستم های آزمایش هماهنگ برای ایجاد پتانسیل سمی احتمالی ION در سطوح مختلف سازمان بیولوژیکی مورد نیاز می باشد. علاوه بر این، به منظور ایجاد نتایج قابل مقایسه این تحقیقات بر روی ION با پوشش ها و ویژگی های مختلف ، استفاده از روش های استاندارد بسیار مطلوب است. در نتیجه، افزایش استفاده از ION قابل توجهی در کاربردهای زیست پزشکی به موازات داده های محدود در مورد اثرات آن بر سلامت انسان، به شدت پیشنهاد می کنند که تحقیقات بیشتری در این زمینه باید انجام شود، از جمله مطالعات بیشتری در مورد اثرات دراز مدت بالقوه مواجهه با این نانوذرات.

CONCLUSIONS: ION are very fascinating nanomaterials that can be used in many current biomedical applications including cell labeling, drug targeting, gene delivery, biosensors, hyperthermia therapy and diagnostics by MRI. These molecules have promising future uses in cancer and other diseases therapy. However, despite the numerous ION applications being explored, insufficient information is available on their potential toxicity. Medical applications of ION require sufficient intracellular uptake for efficient diagnosis and treatment, leading to a potential risk associated with exposure to these nanoparticles. As these applications are increasing in number and in benefit, it is imperative to comprehensively investigate and elucidate the biological consequences of exposure to ION. In this review the toxicological effects of ION published to date were reviewed, in order to both compile the currently available information on ION toxicity and to elucidate the main gaps of knowledge in this field. The review showed a lack of consensus among the different studies in the literature on ION toxicity, but indicate that the surface coatings and particle size seem to be crucial for ION-induced effects, as they are critical determinants of cellular responses, intensity of effects and potential mechanisms of toxicity. Indeed, it was very difficult to fully compare results across studies mainly because of the different ION employed (surface modification, concentration, size) and the lack of test standardization. Due to the variety of mechanisms leading to nanomaterial induced cell toxicity, a battery of harmonized testing systems would be required to establish the presumptive toxic potential of ION at different levels of biological organization. Moreover, in order to make results comparable across these investigations on ION with different coatings and characteristics, the use of standardized methods is highly desirable. In conclusion, the significantly increasing use of ION in biomedical applications in parallel with the limited data concerning their effects on human health strongly suggest that additional investigations in this area should be performed, including further studies on the potential long-term effects of exposure to these nanoparticles.

بخشی از ترجمه مقاله (صفحه 12 و 13 فایل ورد ترجمه)