دانلود ترجمه مقاله شرکت های اجتماعی، چگونه روابط تجاری را مدیریت می کنند؟

1. مقدمه 2. روش تحقیق 3. شیوه های مدیریت روابط تجاری – شرکت اجتماعی 4. بحث و بررسی و جهت گیری هایی برای تحقیقات آینده 5. محدودیت ها

چکیده – روابط بین بنگاه اجتماعی-کسب و کارها یک شکل منحصربفرد و نوظهور از روابط تجاری است. درحالی که علاقه روز افزونی بین محققان در بررسی شیوه های اتخاذ شده توسط بنگاه های اجتماعی برای مدیریت روابطشان با کسب و کارها بوجود آمده است، اما مجموعه مقالات حاضر، ترکیب و تجمیع یافته های عمده و توضیح در مورد پیشرفت های اخیر را هنوز انجام نداده اند. هدف این مقاله، مرور و ارزیابی انتقادی و نظاممند وضعیت جاری پژوهش ها در مورد شیوه های مدیریت روابط تجاری توسط بنگاه اجتماعی و ارائه یک چارچوب سامان دهنده برای پژوهش های آتی، می باشد. با بکارگیری یک روش مرور ادبی نظامند، در مجموع، 51 مقاله مرور شدند. نتایج تحلیل مضمونی آشکار کردند که بنگاه های اجتماعی به چهار شیوه کلیدی شروع، ترغیب، رفع تعارض (حل اختلاف) و خلق ارزش، مبادرت می ورزند تا روابطشان را با کسب و کارها مدیریت کنند. همچنین، مرور ادبی انجام شده در اینجا تعیین کننده ها و پیامدهای این شیوه ها را به روشنی مشخص می کنند و مسیرهایی برای پژوهش های بعدی ارائه می دهد. مقدمه: بنگاه های اجتماعی (یعنی سازمان هایی که از طریق اجرای استراتژی های مبتنی بر بازار، یک رسالت اجتماعی را دنبال می کنند؛ پیرس، 2003)، در چند سال اخیر بیش از پیش فعال شده اند و به عنوان یکی از کانال های اصلی رفع چالش های عمده و بزرگ، عمل کرده اند (گوپتا، چائوهانب، پائولک، و جایسوال، 2020؛ هاردینگ، 2004). این کسب و کارها اغلب با جذب منابع و مشروعیت از کسب و کارهای بخش خصوصی (که از اکنون به آن کسب و کارها می گوییم)، مسائل اجتماعی مقیاس بزرگ را رفع می کنند (دی دومنیکو، تریسی و هاف، 2009؛ مورفی، پروت و ریورا-سانتوز، 2012؛ ساکاریا، بودور، ایلدریم-اوکتم و سلککر-گوکسن، 2012). روابط بین بنگاه اجتماعی-کسب و کارها، یک شکل منحصربفرد از روابط تجاری است که در اغلب موارد در این روابط، تعارض منطق تجاری، عدم تقارن قدرت و ناهمگنی رویه ها، حاکم است (دی دومنیکو و همکاران، 2009؛ نیکولز و هویبرشتز، 2016؛ پولمن، لانگونی و لوزینی، 2018). مخصوصاً اینکه، بنگاه های اجتماعی و کسب و کارها در اغلب موارد، اهداف، ارزش ها و فرضیات تجاری مختلف و متفاوتی دارند که باعث بوجود آمدن دو نوع منطق تجاری غالباً متناقض با همدیگر می شوند: منطق بازاری و منطق اجتماعی خلق ارزش. درحالی که عمدتاً هدف منطق بازاری فروش محصولات و خدمات برای رسیدن به اهداف سودآوری است، اما منطق اجتماعی از فعالیت های اقتصادی برای حل مسائل اجتماعی استفاده می کند (دی دومنیکو و همکاران، 2009؛ پولمن و همکاران، 2018).

Social enterprise–business relationships are an emerging unique form of business relationships. Whilst scholars have recently shown a growing interest in investigating the practices that social enterprises adopt to manage their relationships with businesses, the present literature lacks a synthesis of major findings and a reflection on current developments. The purpose of this paper is to critically and systematically review and assess the current status of research on practices through which social enterprise manage business relationships and to provide an organising framework for future scholarship. Adopting a systematic literature review approach, a total of 51 articles were reviewed. The results of our thematic analysis revealed that social enterprises engage in four key practices of initiation, persuasion, conflict resolution, and value creation to manage their relationships with businesses. Our review of literature also sheds light on the determinants and outcomes of these practices and offers avenues for future research. Introduction: Social enterprises (i.e. organisations pursuing a social mission through the application of market-based strategies, Pearce, 2003) have become increasingly relevant over the past several years, acting as one of the main channels through which grand challenges are addressed (Gupta, Chauhanb, Paulc, & Jaiswal, 2020; Harding, 2004). These enterprises often tackle large-scale social problems by attracting resources and legitimacy from private-sector businesses (hereafter, businesses) (Di Domenico, Tracey, & Haugh, 2009; Murphy, Perrot, & Rivera-Santos, 2012; Sakarya, Bodur, Yildirim-¨Oktem, & Selekler-G¨oksen, 2012). Social enterprise–business relationships are a unique form of business relationships wherein often conflict of business logics, power asymmetry, and the heterogeneity of routines prevail (Di Domenico et al., 2009; Nicholls & Huybrechts, 2016; Pullman, Longoni, & Luzzini, 2018). Specifically, social enterprises and businesses often have different aims, values, and business assumptions, leading to two often contradictory logics of business: market logic and the social logic of value creation. While market logic predominantly aims to sell products and services to address profitability goals, social logic utilises economic activities to solve social problems (Di Domenico et al., 2009; Pullman et al., 2018).