دانلود ترجمه مقاله اندازه گیری وابستگی به تلفن هوشمند و بررسی دقیق پیامدها

1. مقدمه 2. پیشینه 3. روش ها 4. نتایج 5. بحث و بررسی 6. نتیجه گیری

چکیده – " بی گوشی هراسی "، ترس عدم توانایی استفاده از تلفن هوشمندتان است که گفته شده است، با سطوح بیش از حد وابستگی به تلفن هوشمند مرتبط می باشد. برای بسیاری، این دستگاه ها به عامل بسط و گسترش خودشان مبدل گردیده، که تردیدهایی درباره اینکه آیا جامعه به تلفن های هوشمند معتاد شده یا خیر را بوجود آورده است. معیارهای تشخیصی خاص برای اعتیاد به تلفن هوشمند، هنوز تعیین نگردیده، و حتّی بکار بردن کلمه " اعتیاد " هنگام توصیف استفاده بیش از حد از تلفن های هوشمند، جدال برانگیز است. بنابراین، ما از سنجه های موجود برای بررسی دقیق علائم وابستگی به تلفن هوشمند و سلسله مراتب آنها، و همچنین، به منظور واکاوی همبودی ها شامل اضطراب اجتماعی، عزت نفس، و رانندگی حواس پرت، استفاده نمودیم. مجموعاً، 159 بزرگسال در یک دانشگاه پژوهش محور واقع در غرب میانه ایالات متحده، یک نظرسنجی آنلاین بی نام را تکمیل کردند. از طریق روش های تحلیل عاملی و مدلسازی راش، دریافتیم که بر مبنای یک سنجه واحد برای اندازه گیری سطح بی گوشی هراسی افراد، میزان تداخل تلفن هوشمند در زندگی روزمره، قابل تعیین شدن است. وجود رابطه بین بی گوشی هراسی و اضطراب اجتماعی، پشتیبان این فرضیه است که اعتیاد به تلفن همراه، توسط ویژگی های شخصیتی و سایر همبودی های روان پزشکی، قابل افزایش می باشد. تحلیل های رگرسیون خطّی چندگانه و رگرسیون لُجستیک دو مقوله ای، هر دو، نشان دادند که استفاده از تلفن هنگام رانندگی و زن بودن، جزو متغیرهای پیش بین معنادار وابستگی به تلفن همراه بودند. واضح است که اعتیاد به فنّاوری و اعتیاد به تلفن هوشمند، باید بین یک جمعیت بزرگتر، و بویژه بین زنان و آنهایی که از تلفن های هوشمند هنگام رانندگی استفاده می کنند، مطالعه شود. مقدمه: " بی گوشی هراسی "، ترس عدم توانایی استفاده از تلفن هوشمندتان است که گفته شده است، با وابستگی بیش از حد به تلفن های هوشمند، مرتبط می باشد. برای بسیاری ها، این دستگاه ها به عامل بسط و گسترش خودشان مبدل گردیده، که تردیدهایی درباره اینکه آیا جامعه به تلفن های هوشمند معتاد شده یا خیر را بوجود آورده است. معیارهای تشخیصی خاص برای اعتیاد به تلفن هوشمند و بی گوشی هراسی، هنوز تعیین نگردیده، و حتّی بکار بردن کلمه " اعتیاد " هنگام توصیف استفاده بیش از حد از تلفن های هوشمند، جدال برانگیز است. بنابراین، ما از سنجه های موجود برای بررسی دقیق علائم بی گوشی هراسی و سلسله مراتب آنها، و همچنین، به منظور واکاوی همبودی ها شامل اضطراب اجتماعی، عزت نفس، و رانندگی حواس پرت، استفاده نمودیم. در این مطالعه، ما یک رویکرد کلّی نگر برای درک ساختار و روایی ابزار کمّی فعلی برای اندازه گیری وابستگی به تلفن هوشمند، همراه با سطوح شدید آن، یعنی بی گوشی هراسی و اعتیاد به تلفن هوشمند، را اتّخاذ نموده و سپس با استفاده از آن، همبودی های روانشناختی بالقوّه را بدقت بررسی می کنیم. ابزار فعلی، اندازه گیری اَبعاد بی گوشی هراسی به عنوان خرده مقیاس های خاص را امکان پذیر می سازد. برای مثال، پرسشنامه بی گوشی هراسی، عدم توانایی برای برقراری ارتباط، از دست دادن ارتباط، قادر نبودن به دسترسی به اطلاعات و از دست دادن راحتی را اندازه گیری می کند ( ییلدریم و همکاران، 2015).

“Nomophobia” is the fear of not being able to use your smartphone and has been noted to be associated with excessive levels of smartphone dependency. For many, these devices have become an extension of ourselves, which raises hesitation on whether or not society has become addicted to smartphones. Specific diagnostic criteria for smartphone addiction have yet to be settled, and even use of the word “addiction” when describing excessive usage of smartphones is controversial. We therefore utilize current measures to explore the symptoms of smartphone dependency and their hierarchy, as well as comorbidities including social anxiety, self-esteem, and distracted driving. A total of 159 adults from a research-intensive university in the Midwestern United States completed an anonymous online survey. Through factor analytic and Rasch modeling methods, it was found that based on a single measure for one's level of nomophobia, the degree to which smartphone use interferes with daily life can be qualified. The relationship between nomophobia and social anxiety supports the hypothesis that smartphone addiction can be magnified by personality traits and other psychiatric comorbidities. Both multiple linear regression and binary logistic regression analyses found that phone usage while driving and being female were found to be significant positive predictors of smartphone dependency. It is apparent that technology addiction and smartphone addiction need to be studied among a greater population, especially among women and those who use their smartphones while driving. Introduction: “Nomophobia” is the fear of not being able to use your smartphone and has been noted to be associated with excessive dependency on smartphones. For many, these devices have become an extension of ourselves, which raises hesitation on whether or not society has become addicted to smartphones. Specific diagnostic criteria for smartphone addiction and nomophobia have yet to be settled, and even use of the word “addiction” when describing excessive usage of smartphones is controversial. We therefore utilize current measures to explore the symptoms of nomophobia and their hierarchy, as well as comorbidities including social anxiety, self-esteem, and distracted driving. In this study, we take a holistic approach to understanding the structure and validity of current quantitative instrumentation for measuring smartphone dependency, along with its extreme levels, nomophobia and smartphone addiction, and then use this to explore potential psychological comorbidities. Current instrumentation enables measurement of dimensions of nomophobia as specific subscales. For example, the Nomophobia Questionnaire (NMP-Q) measures not being able to communicate, losing connectedness, not being able to access information and giving up convenience (Yildrim et al., 2015).