دانلود ترجمه مقاله تعیین کمی بهبود برگشت پذیری سیستم قدرت

1. اختصارات 2. مقدمه 3. فرمولاسیون پیشنهادی 4. مطالعه موردی: سیستم آزمون IEEE 118-BUS 5. نتیجه گیری

چکیده – شبکه برق پیچیده با زیرساخت های متنوع و بحرانی آن به شبکه پیچیده تری تکامل یافته است که مستعد خطرات غیرقابل پیش بینی با منشاء داخلی و خارجی است. ارزیابی برگشت پذیری شبکه های برق هوشمند در مقیاس بزرگ اخیرا مورد توجه صنایع برق در موارد ضروری عملیات روزانه کارآمد قرار گرفته است. این مقاله با هدف تعیین کمّی برگشت پذیری سیستم قدرت در برخورد با شبکه بسیار آسیب پذیر و شرایط اضطراری می باشد. روش پیشنهادی برای بهبود برگشت پذیری، مهار زیرساخت سیستم موجود با حداقل هزینه اضافی و از طریق پیکربندی مجدد شبکه انتقال می باشد. مفهوم اعمالی پیکربندی مجدد بصورت مکانیسم عملیات موقت و به خاطر بهبود قطعی برق طراحی و اجرا شده است. خصوصیات برگشت پذیری سیستم همچون انعطاف پذیری، بازیابی ظرفیت و شاخص های هزینه تحمیلی هر گزینه از پیکربندی جدید بهینه از نظر کمّی تعیین شده و با توجه به اثرات آن بر شرایط برگشت پذیری سیستم به اپراتورهای سیستم در زمینه ارزیابی گزینه های بازیابی و تصمیم گیری درباره طرح نهایی پیاده سازی کمک می کنند. روش پیشنهادی در سیستم آزمون IEEE 118-Bus احتمال وقوع بحرانی تست شده و نتایج کاربرد و کارایی آن را نشان می دهند.

Electricity grid complexity with its diverse critical infrastructures has been continuously evolved into a more complicated network that is vulnerable to unpredictable hazards of internal and external origins. Resiliency assessment of the large-scale smart electricity grids has recently attracted many attentions in electric industry for more efficient daily operations in face of emergencies. This paper aims to quantify the power system resiliency in dealing with grid severe vulnerabilities and extreme emergencies. The suggested approach for resiliency improvement is to harness the existing system infrastructure, with minimum additional cost, through transmission network reconfiguration. The applied concept of reconfiguration is predictively planned and used as a temporary operation mechanism for the main sake of electricity outage recovery. The system resiliency features, e.g., flexibility, capacity recovery and the imposed cost indices, are quantified for each optimal reconfiguration option, helping the system operators evaluate the recovery options and decide on the final plan for implementation considering its impacts on system resiliency requirements. The suggested approach is tested on the IEEE 118-Bus test system under a critical contingency and the results reveal its applicability and efficiency.