دانلود ترجمه مقاله کیفیت افشای اطلاعات، حقوق مالکیت و وام های بانکی

1. مقدمه 2. پیشینه نهادی، تحلیل نظری و مفروضات تحقیق 3. تحقیق و طراحی 4. نتایج تجربی و آنالیز 5. نتیجه گیری و دلالت های سیاسی

با استفاده از زمینه اصلاحات مالی و توسعه بخش غیردولتی در چین در دهه گذشته، نقش ایفا شده توسط کیفیت افشای اطلاعات و حقوق مالکیت در تخصیص انواع مختلف اعتبار بانکی را بررسی می کنیم. در می یابیم که بانک های دولتی و بانک های سیاستی، «تبعیض مالی» اعمال می کنند و اینکه بانک های تجاری محلی، بانک های تجاری دولتی بزرگ، بانک های سهامی مشترک ملی، بانک های تجاری شهر محلی و بانک های تجاری روستایی، نه تنها تبعیض مالی اعمال می کنند بلکه همچنین «گزارش مالی» قابل توجهی برای شرکت های غیردولتی، با فراهم کردن فرصت های وام دهی بیشتر و وام های بزرگتر، فراهم می کنند. اما، هنگامی که بنگاه ها، نقض افشای اطلاعات را مرتکب می شوند، بانک های تجاری محلی، بانک های سهامی مشترک ملی، بانک های تجاری شهر محلی و بانک های تجاری روستایی، تصمیمات تخصیص اعتبار خود را معکوس و وارون می کنند و شروع به تبعیض مالی علیه بنگاه های غیردولتی می کنند. در عین حال، بانک های تجاری دولتی بزرگ همچنان گزارش مالی را برای بنگاه های غیردولتی، ارائه می دهند. همچنین در می یابیم که کیفیت اطلاعات افشا شده توسط بنگاه ها، اثر متعادل کننده بجای اثر واسطه ای بر رابطه بین حقوق مالکیت و وام های بانکی دارد. بطور کلی، نتایج این مقاله، دانش جدیدی در مورد اصلاحات بازاری صنعت بانکداری حاصل می کند و شواهد تجربی جدید برای وجود تبعیض مالی در تامین اعتبار بانکی، فراهم می کند. همچنین یافته های ما دلالت های عملی برای حل مشکلات مالی شرکت های غیردولتی دارد. مقدمه: بخاطر اینکه تامین مالی، مبنایی برای رشد اقتصادی است، رشد اقتصادی کشورهای متحول شده، ارتباط تنگاتنگی با میزان دسترسی به وام های بانکی دارد. در چین، اکثریت شرکت ها، شامل شرکت های پذیرفته شده، تامین مالی از راه استقراض متوسط مدت و درازمدت از بانک ها انجام می دهند و تامین مالی بیرونی آنها عمدتاً به شکل وام بانکی است. طبیعتاً تخصیص اعتبار بانکی، توجه بسیاری از محققان را به خود جلب کرده است: (آلن و همکاران، 2005؛ سان و همکاران، 2006؛ فانگ، 2007؛ یو و پان، 2008؛ لیو و همکاران، 2009؛ لین و چن، 2018). اما، ادبیات تجربی در مورد تخصیص اعتبار بانک، یافته های ناهماهنگ و ناهمخوان و همچنین تبیین هایی از این دست حاصل کرده است. از دیدگاه عرضه اعتبار، تعدادی از محققان بر این باورند که اعتبار بانکی عمدتاً در شرکت های دولتی صرف می شود، یعنی وام های بانکی دچار «تبعیض مالی» شده اند (لین و لی، 2004؛ لیو و همکاران، 2009).

Using the context of the financial reform and the development of the non-state sector in China in the past decade, we examine the roles that the quality of information disclosure and property rights play in the allocation of different types of bank credit. We find that foreign banks and policy banks exercise “financial discrimination,” and that local commercial banks, large state-owned commercial banks, national joint-stock banks, local city commercial banks, and rural commercial banks not only exercise financial discrimination but also provide significant “financial support” to non-state-owned enterprises by providing more lending opportunities and larger loans. However, when enterprises commit information disclosure violations, the local commercial banks, national joint-stock banks, local city commercial banks, and rural commercial banks reverse their credit decisions and begin to exercise financial discrimination against non-state-owned enterprises. At the same time, large state-owned commercial banks continue to provide financial support to non-state-owned enterprises. We also find that the quality of the information disclosed by enterprises has a moderating effect rather than an intermediary effect on the relationship between property rights and bank loans. Overall, the results of this paper shine new light on the market-oriented reform of the banking industry, and provide new empirical evidence for the presence of financial discrimination in the supply of bank credit. Our findings also have practical implications for solving the financing difficulties of non-state-owned enterprises. Introduction: Because finance provides the basis for economic growth, the economic growth of transition economies is closely related to the availability of bank loans. In China, the majority of companies, including listed companies, obtain their medium and long-term debt financing from banks, and their external financing is mainly in the form of bank loans.1 The allocation of bank credit has naturally aroused the attention of many scholars: (Allen et al., 2005, Sun et al., 2006, Fang, 2007, Yu and Pan, 2008, Lu et al., 2009, Liu and Chen, 2018). However, the empirical literature on the allocation of bank credit has produced mixed findings and explanations. From a credit supply perspective, some scholars believe that bank credit is mainly invested in state-owned enterprises, that is, bank loans are subject to “financial discrimination” (Lin and Li, 2004, Lu et al., 2009).