دانلود ترجمه مقاله محتوای پیش بینی کننده متغیرهای مالی در پیش بینی رشد GDP

1. مقدمه 2. اصول تجربی در پیش بینی فعالیت اقتصادی با داده های مالی 3. استراتژی مدل سازی 4. داده ها 5. عملکرد برازش درون نمونه و پیش بینی برون نمونه 6. تغییرات زمانی در خطاهای پیش بینی 7. نتیجه گیری

مقدمه: از بسیاری جنبه ها، رابطه بین بازارهای مالی و اقتصاد حقیقی، عجییب و سردرگم کننده است: بسیاری استدلال نظری و مقدار قابل توجهی شواهد تجربی وجود دارند که می گویند بازارهای مالی را می توان برای پیش بینی اقتصاد واقعی مورد استفاده قرار داد. اما، پیوندهای سببی و پیش بینی کننده بین بازارهای مالی و اقتصاد حقیقی را می توان پولی ترسیم کرد. مدت زمانی هایی بوده که بنظر می رسیده که تعدادی از متغیرهای مالی پیش بینی کننده های بسیار مفید برای اقتصاد حقیقی در کشورها یا زمان های خاص بوده است، اما بلافاصله بعد از آن، همین رابطه پیش بینی آشکار شده است که موقتی یا ناموجود بوده است (استاک و واتسون، 2003 الف). این مطالعه صریحاً به مسئله تغییرات زمانی در توانایی متغیرهای مالی در پیش بینی رشد GDP در کشورهای G7 می پردازد. علیرغم اهمیتش، این مسئله به میزان زیادی در مطالعات قبلی نادیده گرفته شده است. این مطالعه، توانایی پیش بینی کنندگی سه شاخص مالی کلیدی- پخش زمان، نرخ بهره کوتاه مدت حقیقی و بازده سهام حقیقی- از رشد GDP در عرصه های «تعدیل بزرگ» و بحران مالی در کشورهای G7، یعنی کانادا، فرانسه، آلمان، ایتالیا، ژآپن، انگلستان و ایالات را مورد ملاحظه قرار می دهد. بسیار مهم است که محتوای پیش بینی کنندگی شاخص های مالی در دهه 2000 ، دوره ای که شرایط اقتصادی متغیر داشت، برای مثال، رشد سریع حباب فنآوری، انتهای تعدیل بزرگ، بحران مالی و بدهی ها و بحران های بانکداری بعدی و پیاده سازی سیاست پولی نامتداول ، را مجدداً مورد بررسی قرار دهیم. پیشنهاد می کنیم که محتوای پیش بینی کننده متغیر با زمان پیش بینی کننده های مالی ، بوسیله تحلیل رفتار خطاهای پیش بینی واقعی در هر نقطه نسبت به تمرکز بر رفتار خطاهای پیش بینی میانگین، معمولاً خطاهای ریشه میانگین مربعی، بهتر استخراج می شود. ما، بکار گیری پخش خطای پیش بینی برای آشکار سازی محتوای پیش بینی کننده متغیر با زمان پیش بینی کننده های مالی را توصیه می کنیم. این مشارکت اصلی مطالعه ما در ادبیات است. نتایج تجربی ما، حجم قابل ملاحظه ای از تسلط زمانی و مقاومت زمانی در خطاهای پیش بینی را آشکار می کند که اغلب بطور همزمان در بین کشورهای G7 حرکت می کند. محتوای پیش بینی کننده، بوضوع با شرایط اقتصادی آرام نشده، ارتباط دارد. این نتایج تجربی، نوین و جدید می باشند.

Introduction: In many respects, the relationship between financial markets and the real economy is odd and puzzling: there are many well-based theoretical arguments and a substantial amount of empirical evidence that financial markets can be used to fore-cast the real economy. However, the causal and predictive links between financial markets and the real economy can be characterized as momentary. There are periods when some financial variables seem to be highly useful predictors for the real economy in certain countries or time periods, but soon thereafter, the same forecasting relation is revealed to be coincidental or nonexistent (Stock & Watson, 2003a). This study explicitly addresses time variation in financial variables’ ability to predict GDP growth in theG-7 countries. Despite its importance, this issue has been largely overlooked in previous studies. This study considers the predictive ability of three key financial indicators – the term spread, the real short-term interest rate and real stock returns – of GDP growth during the Great Moderation and financial crisis eras in the G-7 countries, i.e., Canada, France, Germany, Italy, Japan, the United Kingdom and the United States. It is of interest to reexamine the forecasting content of financial predictors in the 2000s, a period characterized by varying economic circumstances, e.g., the burst of the techno bubble, the end of the Great Moderation, the financial crisis and the subsequent sovereign debt and banking crises, and the implementation of unconventional monetary policy. We propose that the time-varying forecasting content of financial predictors is better captured by analyzing the behavior of the actual forecast errors at each time point than by concentrating on the behavior of the average forecast errors, typically the root mean square errors. We suggest applying the forecast error spreads to uncover the time-varying predictive content of financial predictors. This is the main contribution of the study. Our empirical results reveal a considerable amount of temporal dominance and time persistence in the forecast errors, which often move contemporaneously across the G-7 countries. The forecasting content is obviously connected to unsettled economic conditions. These empirical results are novel.

بخشی از ترجمه مقاله (صفحه 25 فایل ورد ترجمه)