دانلود پاورپوینت مطالعه ای بر مفهوم متاورس: تعاریف، محدودیت ها و کاربردها

متاورس یک واقعیت دیجیتال است که جنبه های رسانه های اجتماعی، بازی های آنلاین، واقعیت افزوده (AR)، واقعیت مجازی (VR) و رمزارزها را با هم ترکیب کرده است تا به کاربران امکان تعامل مجازی داده شود. واقعیت افزوده، عناصر بصری، صوت و دیگر ورودی های حسی را برروی تنظیمات دنیای واقعی قرار می دهد تا تجربه کاربر را بهبود بخشد. برعکس، واقعیت مجازی، تماماً مجازی است و واقعیت های تخیلی را بهبود می بخشد.

با رشد این فناوری، فضاهای آنلاین خلق می شود که در آنجا، تعاملات کاربران نسبت به آنچه که فنآوری فعلی می تواند پشتیبانی کند، چندبعدی تر می شوند. کاربران این فناوری، بجای مشاهده صرف محتوای دیجیتال، قادر به فرو بردن خود در فضایی خواهند بود که در آن، دنیاهای دیجیتال و فیزیکی با هم ادغام می شوند.

این پاورپوینت در 23 اسلاید آماده شده و در ادامه نیز، اسلاید شماره 3 آن قرار داده شده است:

متاورس، یک محیط تعاملی و فراگیر است که بوسیله یک کامپیوتر تولید می شود. بطور کلی، بازدید کنندگان این فضا، بعد از انجام نوعی تایید هویت، از یک آواتار (که ممکن است مشابه همتاهای دنیای واقعی آنها باشد یا نباشد) استفاده می کنند تا محیط مجازی جدید خود را اکتشاف کنند. فنآوریهایی که از این نوع محاسبات فراگیر استفاده می کنند، عبارتند از:

• هدست های واقعیت مجازی (VR)
• رابط های لمسی
• حسگرهای هوشمند
• رابط های مغز-کامپیوتر (BCI ها)
• رمزارزها
• دفاتر حساب توزیع شده بلاکچین
• توکن های غیر مثلی (NFTها)
• هولوگرام ها
• دوقلوهای دیجیتال
• واقعیت افزوده

انتظار می رود، این تکنولوژی، جریان های درآمدی جدیدی خلق کند، زیرا برای شرکت ها، روشی جدید برای تبلیغ کالاها و خدمات فراهم خواهد کرد و در عین حال به آنها اجازه می دهد تا انواع جدیدی از داده های تولید شده توسط تعاملات کاربری را گردآوری کنند. با این حال، قبل از اینکه شرکت ها بتوانند بازده سرمایه گذاری بالایی را برای این نوع ابتکار عمل کسب و کار انتظار داشته باشند، هنوز چالش های فنآوری و نگرانی های اجتماعی بسیاری هست که باید برطرف شوند.

شرکت هایی همچون مایکروسافت، فیس بوک (با برند جدید متا)، Nvidia و Roblox اغلب به عنوان پیشگامان این فناوری مورد اشاره قرار می گیرند. این فروشنده ها بخاطر فعالیت های پژوهش و توسعه شان در فنآوری های واقعیت مختلط، مشهور هستند و در حال حاضر در حال کشف روش هایی جهت تبدیل به پول کردن «رهگیری سر» (رهگیری افراد) و انواع دیگر داده های تولید شده توسط کاربر در این فضا، می باشند. انتظار می رود، پژوهش های آتی بر رفع محدودیت های پهنای باند فعلی، ملاحظات مرتبط با هدست و لمسی که محدودیت هایی بر کاربردهای امروزی متاورس اعمال می کنند، تمرکز کنند.

در ادامه، اسلاید شماره 21 این پاورپوینت، قرار داده شده است:

امنیت متاورس و ملاحظات حریم خصوصی

تجربیات دیجیتال شبیه به متاورس، پرسش های جدیدی در مورد نظارت و قانون گذاری بر رفتار آنلاین، به ذهن خطور می دهند. مدیریت دسترسی برای دنیاهای مجازی خاص و همچنین، مسئله تشریک مساعی (همکاری) بین دنیاهای مجازی، یکی از نگرانی های عمده برای توسعه دهندگان این فناوری می باشد.

همچنین، حریم خصوصی اینترنتی، یکی از نگرانی های مهم است و هواداران آن، در حال بررسی شدید این موضوع هستند که آیا باید محدودیت هایی برای این موضوع وجود داشته باشد که چه داده هایی گردآوری شوند و داده ها را با چه کسانی می توان به اشتراک گذاشت.

نگرانی های دیگر در مورد سازگاری و امنیت مربوط به متاورس عبارتند از:

• مدیریت کنترل دسترسی و احراز هویت در متاورس
• جلوگیری از هک دستگاه ها در محیط های واقعیت افزوده و واقعیت مجازی
• تضمین تشریک مساعی (همکاری) بین دو یا چند متاورس
• رفع احتمال سرقت فراهویت (meta-identity)
• حفاظت از یکپارچگی توکن های غیرمثلی

اصطلاح «متاورس» اولین بار توسط نیل استفنسون در رمان علمی تخیلی 1992 خود، به نام «سقوط برف» (Snow Crash)، استفاده شد. بسیاری از متخصصان صنعت پیش بینی می کنند که این فناوری، نسل بعدی رسانه های اجتماعی خواهد بود و به دانشجویان، مصرف کنندگان و کارکنان، روش های جدیدی برای اتصال به همدیگر و صرف وقت با همدیگر، فراهم خواهد آورد.