دانلود ترجمه مقاله مطالعه ای در زمینه ساختارهای سازمانی

1. ساختار 2. تعریف ساختار سازمانی 3. ابعاد ساختارهای سازمانی 4. انواع مختلف ساختارهای سازمانی 5. مدل های ساختاری 6. فاکتورهای تعیین کننده ساختار 7. ابزار رسمی سازی سازمان 8. مهندسی مجدد 9. نتیجه گیری

چکیده – مفهوم ساختار سازمانی، ظهور اندیشه های سیستماتیک می باشد. یک سازمان شامل المان ها، روابط بین المان ها و ساختاری در قالب تشکلی کلی از یک واحد می باشد. ساختار، ترکیبی بالا از روابط بین المان های سازمانی است که فلسفه فعالیت یک سازمان را تشکیل می دهند. دید سیستماتیک سازمانی به ساختار نشان می دهد که ساختار شامل المان های سخت از یک سمت و المان های نرم از سمتی دیگر می باشد. بررسی مقالات نشان می دهد که این مقالات، روابط را از چشم اندازهای مختلف مورد بررسی قرار داده اند. ساختار سازمانی، روشی است که فعالیت های سازمان به واسطه آن، تقسیم بندی، ساختاردهی و هماهنگ می گردند. سازمان ها، ساختارها را برای هماهنگ سازی فعالیت ها و اقدامات فاکتورهای کاری و نیز کنترل عملکرد اعضا ایجاد می کنند. ساختار سازمانی در نمودارها و چارت های سازمانی نشان داده می شود. این مقاله به، توصیفی بوده و روش کتابخانه ای برای جمع آوری داده ها مورد استفاده قرار گرفته است.

Conceptualization of organizational structure is the manifestation of systematic thought. The organization is composed of elements, relations between elements and structure as a generality composing a unit. Structure is high combination of the relations between organizational elements forming existence philosophy of organizational activity. Systematic view of organization to structure shows that structure is composed of hard elements on one side and soft elements on the other side. The review of literature views structural relations from various aspects. Organizational structure is a way or method by which organizational activities are divided, organized and coordinated. The organizations created the structures to coordinate the activities of work factors and control the member performance. Organizational structure is shown in organizational chart. The present study is descriptive and library method is used for data collection.

ساختار سازمانی چیست؟

عبارت است از سیستمی که مشخص می کند، فعالیت های خاص چگونه به منظور نیل به اهداف کلی یک سازمان هدایت می گردند. این فعالیت ها می توانند شامل قواعد، نقش ها، و مسئولیت ها باشند. ساختار سازمانی، نحوه شارش اطلاعات از سطحی به سطح دیگر در یک شرکت را نیز تعیین می کند. به عنوان مثال، در ساختاری متمرکز، تصمیمات از بالا به پایین جریان دارند، در حالی که در ساختاری غیرمتمرکز، تصمیمات در سطوح مختلفی اتخاد می گردند.

ساختار سازمانی، سلسله مراتبی خاص را درون یک سازمان تعریف کرده و کسب و کارها در هر شکل و اندازه ای به شدت از آن استفاده می کنند. یک ساختار موفق، وظیفه هر کارمند و نحوه سازگاری وی با کل سیستم را تعریف می کند. این ساختار، چشم اندازی بصری از نحوه شکل گیری و نیز بهترین راه برای نیل به اهداف را در اختیار شرکت قرار می دهد. این ساختارها در سازمان معمولا در قالب یک سری چارت ها و نمودارها نشان داده می شوند. عدم وجود ساختاری رسمی می تواند مشکلاتی را برای سازمان در پی داشته باشد. به عنوان مثال، کارکنان ممکن است در مورد این موضوع که باید به چه کسی گزارش دهند با مشکل مواجه گردند. این موضوع می تواند منجر به عدم اطمینان از مسئولیت ها در سازمان گردد. داشتن یک ساختار منظم می تواند به بهره وری کلی سیستم کمک کرده و هر فردی را در هر سطحی نظم دهد. این بدین معنی است که هر دپارتمانی در سازمان می تواند با تمرکز بیشتر روی انرژی و زمان، مولدتر و پربازده تر عمل کند.

انواع ساختارهای سازمانی

چهار نوع ساختار سازمانی رایج در جهان پیاده سازی شده اند. اولین و رایج ترین آن، ساختار وظیفه ای (functional structure) است. این ساختار با ساختار بوروکراتیک نیز شناخته می شود و بخش های مختلف هر شرکت را بر اساس تخصص نیروی کار تقسیم بندی می کند. بیشتر شرکت های کوچک و متوسط از این نوع ساختار استفاده می کنند. شرکت هایی که دارایی بخش های مختلفی مانند بازاریابی، فروش و عملیات هستند از این نوع ساختار بهره می گیرند. نوع دوم، بیشتر میان شرکت های بزرگ که واحدهای تجاری زیادی دارند رایج است و ساختار بخشی یا چندبخشی (divisional or multidivisional structure) نامیده می شود. شرکتی که از این روش بهره می گیرد، تیم رهبری خود را بر مبنای محصولات، پروژه ها و شرکت های تابعه ساختاردهی می کند. ساختار وظیفه ای مسطح (Flatarchy) نوع سوم و جدیدترین ساختار بوده و در بیشتر استارت آپ ها استفاده می شود. همانطوری که از نام آن برمی آید، این ساختار، سلسله مراتب و سطح ریاستی را مسطح کرده و استقلال بیشتری را به کارکنان می دهد. شرکت هایی که از این نوع ساختار استفاده می کنند، سرعت پیاده سازی بسیار بالایی دارند. نوع چهارم و آخرین نوع نیز ساختار ماتریسی (matrix structure) می باشد. این ساختار به گیج کننده ترین و کم استفاده ترین ساختار سناخته شده است. این ساختار، کارکنان را در میان رهبران، بخش ها و دپارتمان های مختلف تقسیم بندی می کند. کارمندی که برای شرکت دارای چنین ساختاری کار می کند، ممکن است به عنوان مثال در دو بخش فروش و خدمات مشتریان شاغل باشد.

ساختارهای سازمانی متمرکز و غیرمتمرکز

در بالاترین سطح، ساختار سازمانی یا متمرکز است و یا غیرمتمرکز. به طور سنتی و متداول، سازمان ها با رهبری متمرکز و هیئتی تعریف شده ساختار می یابند. به عنوان مثال، ارتش به داشتن ساختار شدیدا متمرکز و سلسله مراتب طولانی از فرماندهان تا زیردستان، شناخته شده است. با این حال، سازمان های غیرمتمرکز همانند بسیاری از شرکت های استارت آپ تکنولوژی نیز شدیدا در حال ظهور هستند. این موضوع به شرکت ها اجازه می دهد تا سریع، چالاک و قابل انطباق باشند.