دانلود ترجمه مقاله RNA آنتی سنس موجود در طبیعت

1. مقدمه 2. ترانسکریپتوم ترانوشت آنتی سنس طبیعی 3. آیا یک سنس یا معنای بیولوژیک در آنتی سنس وجود دارد؟ 4. مکانیزم های مرتبط با ترانویس های آنتی سنس طبیعی 5. آیا هر ژن دستورکار خاص خود را دارد؟ 6. آیا عقل سلیم در آنتی سنس وجود دارد؟ 7. جهت گیری غیرتصادفی endo-siRNA ها 8. آیا یک الگو برای تنظیم ژن بوسیله ترانوشت های آنتی سنس وجود دارد؟ 9. پیامدهایی فراتر از کلیه 10. نتیجه گیری

چکیده – هدف تحقیق – ترانوشت های آنتی سنس طبیعی اخیراً به عنوان تنظیم کننده های مهم بیان ژن، پدیدار شده اند. ترانویسی یک RNA آنتی سنس می تواند بر خروجی لوکوس ژن خاص در سطح پس از ترانویسی تاثیر بگذارد و همچنین می تواند به ایجاد یک چاپ اپی ژنتیک محلی، کمک کند. یافته های اخیر – پیشرفت های اخیر در تعیین توالی ترانسکریپتوم، بیان گسترده جفت ترانوشت سنس-آنتی سنس مکمل را آشکار کرده است. ترانوشت های آنتی سنس موجود در طبیعت می توانند سطح بیان ترانوشت های سنس را تعدیل کنند یا بر پردازش mRNA سنس، تاثیر بگذارند. با توجه به اینکه هر دو ترانسکریپتوم های سنس و آنتی سنس، تنظیم مختص به بافت را از خود نشان می دهند، این مکانیزم ها می توانند در تنظیم دقیق فیزیولوژیک ژن های خاص، مشارکت داشته باشند. سطح بیشتر تنظیم ژن بوسیله ترانوشت های آنتی سنس اخیراً پدیدار شده است: ترانوشت های سنس و آنتی سنس همزمان بیان شده را می توان شکاف داد و فرآوری کرد تا به RNA های کوتاه تک رشته (اندو-siRNA ها)، تبدیل کرد. شواهد بیان می کنند که این endo-siRNA ها، به سرکوب ترانویسی این ترانوشت های مکم، ارتباط دارند. بنابراین، تاثیر ترانوشت های آنتی سنس طبیعی نه تنها به سطح پروتئین پیشخورد داده می شود بلکه همچنین به سطح ژنومیک، پسخورد داده می شود. خلاصه – ترانوشت های آنتی سنس طبیعی، سطح دیگری از تنظیم برای بیان ژن، اضافه می کنند. دیدگاه های نوین در مورد زیست شناسی ترانوشت های آنتی سنس طبیعی و endo-siRNA ها می تواند منجر به بهبود استراتژی های سرکوب ژن در پژوهش بیوپزشکی و در نتیجه، استفاده در کاربردهای بالینی شوند. مقدمه: «ترانوشت های آنتی سنس طبیعی» (NAT ها)، بطور کلی، RNA های طولانی هستند که از رشته مخالف ترانوشت های سنس رونویسی شده کدگذاری شده با پروتئین، استخراج می شوند. NAT ها ممکن است حاوی فریم های قرائت باز بالقوه باشند، اما اکثریت NAT ها بنظر می رسد بدون رمزنگاری باشند [1]. تحلیل های ترانویسی سطح ژنوم، ترانوشت آنتی سن گسترده ای را نه تنها در مناطق تکرار شونده بلکه همچنین در نواحی رمزگذاری پروتئین، آشکار کرده اند [2**]. کارکرد اکثریت این NAT ها، هنوز ناشناخته باقی مانده است. قسمت معینی از NAT ها ممکن است نویز ترانویسی را بوجود بیاورند؛ اما، نشانه های شفافی وجود دارند اینکه تعدادی از NAT های خاص، تاثیر تنظیم کننده ژن دارند [3]. علاوه بر آن، بررسی ها در مورد کل ترانسکریپتوم های آنتی سنس، مشخصات ساختاری معمول تعدادی از NAT ها که به سمت مضامین حفظ شده در تنظیم ژن بوسیله ترانوشت های آنتی سنس اراشه می کنند را شناسایی کرده اند [4-6]. ژنی که غالباً در کلیه بیان می شود و مولفه اصلی حفظ هموستاز یا خودایستایی فسفات است (Slc34a)، به بررسی الگوهای فرض شده از ترانوشت آنتی سنس کمک کرده است.

PURPOSE OF REVIEW: Natural antisense transcripts have recently emerged as important regulators of gene expression. The transcription of an antisense RNA can influence the output of the specific gene locus on a posttranscriptional level but may also help to establish a local epigenetic imprint. RECENT FINDINGS: Recent advances in transcriptome sequencing have revealed widespread expression of complementary sense-antisense transcript pairs. The naturally occurring antisense transcripts can modulate the expression level of the sense transcripts or influence the sense mRNA processing. Given that both sense and antisense transcriptomes show tissue-specific regulation, these mechanisms may contribute to the physiological tuning of specific genes. An additional level of gene regulation by antisense transcripts has recently emerged: coexpressed sense and antisense transcripts can be cleaved and processed into single-stranded short RNAs (endo-siRNAs). Evidence suggests that these endo-siRNAs are linked to transcriptional silencing of the complementary transcripts. The impact of natural antisense transcripts may, therefore, not only feed forward to the protein level but also back to the genomic level. SUMMARY: Natural antisense transcripts add a further level of regulation to gene expression. The novel insights into the biology of natural antisense transcripts and endo-siRNAs may lead to improved gene silencing strategies in biomedical research with subsequent use in clinical applications. Introduction: Natural antisense transcripts (NATs) are, in most general terms, long RNAs that derive from the opposite strand of annotated, protein-coding sense transcripts. NATs may contain potential open reading frames but the majority of NATs seem to be noncoding [1]. Genome-wide transcriptional analyses have revealed extensive antisense transcription not only in repetitive regions but also in protein-coding areas [2 ]. The function of the majority of these NATs remains obscure. A certain proportion of NATs may constitute transcriptional noise; however, there are clear indications that some specific NATs have a gene regulatory impact [3]. Furthermore, investigations into whole antisense transcriptomes have identified common structural characteristics of some NATs pointing towards conserved themes in gene regulation by antisense transcripts [4–6]. A gene that is predominantly expressed in kidney and key to maintaining phosphate homeostasis (Slc34a) has helped to investigate the hypothesized paradigms of antisense transcription.