دانلود ترجمه مقاله رابطه بین هوش معنوی پرستاران و خوشبختی در ایران

1. مقدمه 2. اهداف 3. چهارچوب تحقیق 4. روش تحقیق 5. تحلیل آماری 6. نتیجه 7. بحث و بررسی و نتیجه گیری

مقدمه: اخیراً، معنویت به عنوان یک جنبه مهم از انسان در نظر گرفته شده که رابطه معناداری با بهبود سلامت دارد. مطالعات اخیر نقش معنادار نماز و مراقبه در کمک به اشخاص جهت مقابله با فشار اجتماعی و بیماری را تشخیص داده اند (تیکون، مک کوم و راندولاف،2003). WHO سلامت را به این صورت تعریف می کند: نه اینکه اصلاً بیماری نباشد ، بلکه تلفیق سلامت جسمی، عاطفی، اجتماعی و معنوی» (کاپلان و سادوک، 2003). پرستاری یک تخصص مراقبت سلامت است که بر سلامت اشخاص متمرکز می شود. با این وجود، ارائه دهندگان مراقبت سلامت تمام زندگی خود را صرف خدمات برای سلامت اشخاص و جامعه می کنند، متاسفانه جامعه، حتی خودشان سلامت جسمی و روانی خود را نادیده می گیرند. در محیط کار ، پرستاران با یک مبنای روزانه با چندین استرس زای شغلی مواجه می شوند که اینها سلامت جسمی و روانی آنها را به خطر می اندازد. برای مثال، ممکن است اگر مرگ غیرمنتظره رخ دهد یا بلایی اتفاق بیافتد، احساس افسردگی می کنند. در چنین مواردی، منبع درونی و فطری که می تواند به آنها کمک کند، معنویت است زیرا به زندگی معنا و هدف می دهد (دنیس و همکاران، 2006). با توجه به این حقیقت که مردم ظرفیت معنوی درونزاد دارند (ولمن، 2001)، پرستاران با تلفیق بین تخصص و معنویت خود می تواند تخصص خود را نه به عنوان یک شغل و کسب و کار بلکه یک ماموریت ملاحظه کنند (بالداچینو، 2008). اما یک مسئله اساسی وجود دارد اینکه یک پرستار به ندرت به عنوان یک وجود کل نگر تلقی می شود درحالی که باید همه جنبه های زنگی زیستی، روانی، اجتماعی و همچنین معنوی ، باید همزمان مورد بررسی قرار گیرند. (چانگ، وونگ و چنگ، 2006). اثر معنویت و استفاده از هوش معنوی نزدیک شده به مسئله معنویت را ممکن می سازد و برای پرستاران جهت حل مسائل و با روش نگرش معنوی، به فعال سازی خود و سلامت و احساس خوشبختی برسند. هدف این تحقیق ارزیابی رابطه بین هوش معنوی و خوشبختی و رابطه بین هوش معنوی، خوشبختی و مشخصه های جمعیت شناختی پرستاران در ایران است.

Introduction: Most recently spirituality has been considered as an important aspect of human being which has a significant relationship with health improvement (Macdonald, 2002). Recent studies recognize the significant role of prayer and meditation in helping individuals to cope with social pressure and diseases (Tacon, Mccomb, and Randolaph, 2003) WHO defines health as “not merely the absence of disease but the integration of physical, emotional, social and spiritual well-being” (Kaplan and Saduk,2003). Nursing is a health care profession focused on people’s health. Although Health care providers spend their entire lives providing services to the people and community health, unfortunately society, even they themselves neglect their own physical and mental health (Lambert & Lambert, 2007). In the work environment nurses are confront on a daily basis with multiple occupational stressors, which can jeopardize their physical and mental health (Harrison, et al, 2002). For instance they may feel absurd if unexpected deaths or occurs and disasters happen (Wright1998). In such cases the innate source which might help them, is spirituality because it gives meaning and purpose to life. (Denis et al 2006). With regard to this fact that people have inborn spiritual capacities (Wolman 2001), nurses with integrity between their profession and spirituality can consider their profession not as a job and vocation but as a mission (Baldachino 2008). But there is a fundamental problem that a nurse is rarely considered as holistic human being whereas to be so all aspects of a human’s life biological, mental, social, as well as spiritual must be concurrently taken into account. (Chung, wong, & chang 2006). The effect of spirituality and using spiritual intelligence enables to approch the problem spirituality and there to nurses to solve the problems and with spiritual attitude-approach achieve self actualization and wellbeing and feel happiness. This study aimed to assess the relationship between Spiritual Intelligence and Happiness and the relationship between Spiritual Intelligence, Happiness and demographic characteristics of the nurses in Iran.