دانلود ترجمه مقاله سیاست های نوآوری ملی برای ارتقای نوآوری از طریق GVCها

1. مقدمه: "ضرورت نوآوری" 2. پیشینه 3. مواد و روش ها 4. نتایج و بحث و بررسی 5. نتیجه گیری و نکات نهایی

این مقاله بررسی می کند که چگونه ترکیبات سیاست نوآوری، برای افزایش مشارکت یک کشور در زنجیره های ارزش جهانی (GVC ها) و شتاب دادن پیشرفت صنعتی و فنآوری، طراحی می شوند. یک مفهوم معیار بندی (سنجش)، سیاست های علم، فنآوری و نوآوری (STI) را در بین کشورها، با توجه به ظرفیت های جذبی کشور، عملکرد در زمینه GVC ها و روش پیاده سازی این سیاست ها در زمینه سیاست STI ملی، مقایسه می کند. داده ها، OECD و کشورهای نوظهور را با بهره گیری از پایگاه داده سیاست EC/OECD STI، پوشش می دهند. یک رویکرد «متن به عنوان داده» اکتشافی بکار گرفته می شود. مخلوط های سیاست ملی برای تلفیق GVC و ارتقاء فنآوری بنظر می رسد براساس موقعیت یابی قبلی در GVC ها، توسعه یافته باشند. مخلوط های سیاستی، چندشکلی هستند از این نظر که ابزارهای مختلف در حیطه های سیاستی مختلف را با کارکردهای مختلف طبق ویژگی های ساختاری ملی و مزیت های مقایسه ای، ترکیب می کند. سیاست های صنعتی و خوشه ای، درحالی که بخصوص برای ارتقاء فنآوری بسیار مهم هستند، اما تنها کانالهای مداخله سیاستی نیستند. سیاست های مرتبط با «سرمایه گذاری مستقیم خارجی» (FDI) و ابتکار عمل ها به پشتیبانی بین المللی سازی شرکت ها و دانشگاه ها بنظر می رسد، بسیار مهم باشند. ابزارهای مالی، هنوز محبوب ترین ابزارهای سیاستی برای پشتیبانی از تلفیق در GVC ها می باشند و شرکت ها یک دامنه گسترده از مکانیزم های تامین مالی را با فعالیت های ارتقای سرمایه گذاری بین المللی و پیاده سازی شبکه سازی و امکانات پژوهش کلاس جهانی، ترکیب می کنند. مقدمه: «ابتکار عمل نوآوری»: دو دهه گذشته شاهد تحول در مرکز گرانش اقتصادی جهان به سمت شرق و جنوب بوده است. پدیده به اصطلاح «جابجایی ثروت» بوسیله عملکرد اقتصادی قوی و پایدار هدایت شده و سرزندگی را در اقتصادهای نوظهور، بخصوص در چین و هند، بهبود بخشیده است. هزاره جدید شاهد، از سرگیری یک همگرایی در درآمد سرانه کشورهای در حال توسعه با کشورهای درآمد بالا اولین بار از دهه 1970 شده است. در طی دهه 2000، چین و هند سه تا چهار برابر سریعتر از میانگین OECD رشد کرده اند و تعداد کشورهای فقیر بیش از نصف شده اند (OECD، 2010 الف).

This paper considers how innovation policy mixes are designed for increasing a country's participation in global value chains (GVCs) and accelerating industrial and technological upgrading. A benchmarking concept compares science, technology and innovation (STI) policies across countries taking into account country absorptive capacities, performance in GVCs and the way these policies are embedded in the national STI policy context. Data cover selected OECD and emerging economies drawing on the EC/OECD STI Policy database. An exploratory text-as-data approach is taken. National policy mixes for GVC integration and technology upgrading seem to be developed on the basis of prior positioning in GVCs. Policy mixes are polymorphs in so far as they combine different instruments across different policy domains with different functions according to national structural features and comparative advantages. While essential, especially to technology upgrading, industrial and cluster policies are not the only channels of policy intervention. Foreign direct investment (FDI)-related policies and initiatives in support of the internationalisation of firms and universities also appear to be key. Financial instruments remain the most popular policy tools for supporting integration into GVCs and countries combine a broad range of funding mechanisms with international investment promotion activities and the deployment of networking and world-class research facilities. Introduction: The “innovation imperative” The past two decades have witnessed a shift in the global economic centre of gravity towards the East and South. The so-called Shifting wealth phenomenon has been driven by strong and sustained economic performance and improved livelihoods in emerging economies, especially in China and India. The new millennium saw the resumption, for the first time since the 1970s, of a convergence in per capita incomes of the developing world with high-income countries. During the 2000s China and India grew three to four times faster than the OECD average and the number of poor countries more than halved (OECD, 2010a).