دانلود ترجمه مقاله روند اجتماع پذیری در طول عمر: تغييرناپذيري اندازه گيري و اختلاف سطح میانگین

1. مقدمه 2. روش 3. نتایج 4. بحث و بررسی

چکیده – اگرچه اجتماع پذیری یک بعد اساسی از سرشت و شخصیت است، اما مطالعات معدودی آن را در طول عمر بررسی کرده اند. در این مطالعه، اجتماع پذیری در سنین 3 تا 86 سال پس از ارزیابی تغييرناپذيري اندازه گيري و از طریق چارچوب عامل تأیید چند گروهی و روش هم ترازی اخیر، بمنظور اطمینان از تفاوت معنی دار بین گروه های سنی مختلف اندازه گیری شد. با استفاده از یک طرح مقطعی تکراری، مجموعه داده های بزرگسالان (1366=N ، سنین 86-17 سال) و کودکان/ نوجوانان (543=N، سنین 3 تا 16 سال) بطور جداگانه به منظور بهبود اعتبار پژوهش در دو مقیاس اجتماع پذیری متفاوت اما قابل مقایسه ایجاد شد. یافته ها نشان می دهد که در گروه های سنی بزرگسالان تغييرناپذيري اندازه گيري وجود دارد، اما در گروه های سنی کودک/ نوجوان چنین چیزی وجود ندارد. میانگین سطوح اجتماع پذیری از گرایش غیرخطی معنی دار (درجه دوم) در طول عمر بزرگسالان پیروی می کند. تغييرناپذيري اندازه گيري در هر دو جنسیت در نمونه های بزرگسال و کودک و نوجوان یافت شد. در بزرگسالان، میانگین سطوح اجتماع پذیری زنان بالاتر از مردان بود، در حالی که میانگین سطوح اجتماع پذیری در جنسیت مونث و مذکر کودکان/ نوجوانان، تفاوتی نداشت. ما به بحث در مورد تعاریف بالقوة ماهیت درجه دوی اجتماع پذیری در طول عمر بزرگسالان پرداختیم، پیامدهای نظری این مفاهیم منجر به درک رشد شخصیت و مباحث روش شناختی صورت گرفته در مطالعه بر روی تفاوت های اجتماع پذیری در طول عمر از کودکی تا پیری می شود.

Although sociability is a fundamental dimension of temperament and personality, few studies have examined it over the lifespan. In this study, sociability was measured across ages 3 to 86 years after assessing for measurement invariance through the multigroup confirmatory factor framework and the more recent alignment method to ensure meaningful differences were assessed between different age groups. Using a repeated cross-sectional design, separate adult (N = 1366, ages 17–86 years) and child/adolescent (N = 543, ages 3–16 years) datasets were created to improve research validity across two different but comparable sociability scales. The findings indicated that there was measurement invariance across adult age groups, but not among child/adolescent age groups. Average levels of sociability followed a significant nonlinear trend (quadratic) across the adult lifespan. Measurement invariance was found across sex for both adult and child/adolescent samples. In adults, females had higher average levels of sociability than males, whereas in children/adolescents, females and males did not differ in mean-levels of sociability. We discuss potential explanations for the quadratic nature of sociability across the adult lifespan, the theoretical implications of these results to understanding personality development, and the methodological issues encountered in studying lifespan differences in sociability from early childhood to senescence.

بخشی از ترجمه مقاله (صفحه 20 فایل ورد ترجمه)