دانلود ترجمه مقاله تاثیر شیوه های تولید ناب بر عملکرد نوآورانه فرایند

1. مقدمه 2. بررسی منابع 3. روش تحقیق 4. نتایج، آنالیز و بحث و بررسی 5. ملاحظات نهایی، محدودیت ها و تحقیقات آینده

چکیده – اطلاعات کمی درباره اثرات شیوه های تولید ناب بر عملکرد نوآورانه فرایند در سازمان های دولتی وجود دارد. اهداف این پژوهش پر کردن این شکاف و بررسی روابط متقابل ذکر شده در بالاست. یک چارچوب پژوهشی متشکل از 22 مقیاس اندازه گیری و سه جفت فرضیه بر اساس بررسی منابع گسترده توسعه یافت. پرسشنامه خود تجویزی در مقیاس بزرگ در میان متخصصان صنایع منتخب توزیع شد. مجموعه داده های به دست آمده از 340 پاسخ از طریق آنالیز عامل افتراقی، آمارهای توصیفی، همبستگی و مدل های رگرسیون خطی چندگانه مورد آنالیز قرار گرفت. یافته های این مطالعه پیشنهاد داد که هر دوی شیوه های ناب انسانی و فنی دارای تاثیر مثبت قوی بر وقوع فرایند نوآوری در سازمان های دولتی می باشند. به عنوان خروجی نوآوری فرایند، این مساله باعث افزایش عملکرد عملیاتی شرکت ها گردید. بنابراین، نتایج تصور غلظ مدیریتی و علمی مبنی بر این که ارتباطی بین تولید ناب و نوآوری وجود ندارد را از بین برد. مقدمه: طی 30 سال گذشته، تولید ناب (LM) برخی از محبوب ترین و موثرترین شیوه ها و ابزارها را برای تلاش در جهت تعالی عملیاتی ارائه کرده است (آلبیوی، آنتونی و لیم، 2015). در اصل، اهداف تولید ناب حذف هر گونه فعالیت های بدون ارزش افزوده از طریق پیشرفت های مداوم است (ابوالحسنی، لیفیلد و گوپارکسیان، 2016). روندهای جهانی سرعت تحولات تکنولوژیکی را تسریع بخشیده و اهمیت عملیات های پویا را افزایش داده است (وستکامپر، 2014). در این محیط، صرفا بهره برداری بهینه از نوآوری کافی نیست. شرکت ها با چالش هایی در زمینه افزایش قابلیت های نوآورانه خود به منظور تضمین مزایای رقابتی پایدار روبرو می باشند (چن و هوآنگ، 2009، کافزوپولوس، گوتزامانی، گانا، 2015). علاوه بر مدیریت محصولات و خدمات موجود، شرکت ها باید به طور فزاینده و بنیادی در کاربرد نوآوری و فرایندها جهت پیشی گرفتن از رقباء جهانی خود نوآورانه عمل کنند (وستکامپر، 2014).

Little is known about the effects of lean manufacturing practices on the process innovation performance of manufacturing organisations. This research aims to fill this gap and explore the aforementioned interdependency. A research framework consisting of 22 measurement scales and three pairs of hypotheses was developed based on an extensive literature review. A large-scale self-administered questionnaire was distributed among appropriately selected industrial experts. Datasets obtained from 340 usable responses were analysed through confirmatory factor analysis, descriptive statistics, correlations, and multiple linear regression models. The findings suggest that both technical and human lean practices have a moderate to strong positive impact on the input and occurrence of incremental and radical process innovation in manufacturing organisations. In turn, as an output of process innovation, this appears to enhance companies' operational performance. Thereby, the results dispel the scholarly and managerial misconception that LM and innovation are difficult to coexist. Introduction: Over the last 30 years, lean manufacturing (LM) has provided some of the most popular and effective practices and tools for striving towards operational excellence (Albliwi, Antony, & Lim, 2015). In essence, LM aims to eliminate any non-value-adding activities through continuous incremental improvements (Abolhassani, Layfield, & Gopalakrishnan, 2016). Global megatrends have accelerated the pace of technological developments, increasing the importance of dynamic operations (Westkämper, 2014). In this environment, merely optimising the exploitation of innovation is not enough. Companies are challenged to enhance their explorative innovation capabilities to ensure sustainable competitive advantages (Chen & Huang, 2009; Kafetzopoulos, Gotzamani, & Gkana, 2015). In addition to managing existing products and services, they must incrementally and radically innovate in technology and processes to outpace global competition (Westkämper, 2014).

بخشی از ترجمه مقاله (صفحه 25 فایل ورد ترجمه)