دانلود ترجمه مقاله رهبری در مدیریت بحران: جدایی رهبری و مفاهیم اجرایی

مدیریت بحران چیست

مدیریت بحران، استفاده از یک سری استراتژی ها برای کمک به سازمان در برخورد با رویدادها و حوادثی است که تاثیرات منفی و قابل توجهی را روی سازمان به جای می گذارند.

یک بحران می تواند ناشی از یک سری وقایع غیرقابل پیش بینی یا غیرمنتظره باشد که در قالب ریسک و خطری بالقوه مدنظر قرار می گیرد. در هر صورت، بحران ها همیشه نیازمند تصمیماتی فوری هستند تا خسارات وارده به سازمان به حداقل برسد. به همین دلیل، یکی از اولین اقدامات در برنامه ریزی برای مدیریت بحران، شناسایی فردی است که به عنوان مدیر بحران عمل کند.

بهترین اقدامات در زمینه مدیریت بحران عبارتند از:

• برنامه ریزی مفصل برای واکنش نشان دادن به بحران های بالقوه.
• پایه ریزی شیوه ها و ایجاد سیستم های نظارتی برای تشخیص و شناسایی هشدارهای اولیه در بحران های قابل پیش بینی.
• تشکیل و آموزش یک تیم مدیریت بحران یا انتخاب یک شرکت خارجی در زمینه مدیریت بحران با سابقه ای درخشان و اثبات شده در حوزه کسب و کاری سازمان.
• مشارکت حداکثری سهامداران و ذینفعان در همه مراحل برنامه ریزی و اقدام.

مدیریت بحران در سازمان

مدیریت بحران عبارت است از شناسایی تهدیدها برای یک سازمان و ذینفعان آن و روش های به کار گرفته شده توسط سازمان برای مقابله با این تهدیدات. به دلیل غیرقابل پیش بینی بودن رویدادهای جهانی، سازمان ها باید قادر به مقابله با پتانسیل های تغییرات موجود در راه کسب و کار خود باشند. مدیریت بحران عمدتا نیازمند تصمیم گیری هایی است که در دوره زمانی کوتاهی اتخاذ شوند. به منظور کاهش عدم اطمینان در رویدادهای مدیریت بحران، سازمان ها عمدتا یک طرح مدیریتی ایجاد می کنند.

هر کسب و کاری، چه کوچک و چه بزرگ، ممکن است با مسائل و مشکلاتی روبرو گردد که تاثیرات منفی و مخربی بر روی عملکرد کلی آن داشته باشد. بحران هایی نظیر آتش سوزی، فوت یکی از مدیر عاملان، حملات تروریستی، از بین رفتن اطلاعات یا بلایای طبیعی می توانند منجر به هزینه های زیادی گردند، هزینه هایی که می تواند مربوط به کاهش مشتریان، کاهش سهم سهام و کاهش درآمد خالص شرکت گردد. کسب و کارهایی که طرح های مناسبی برای مقابله با چنین رویدادهایی دارند می توانند تاثیرات این گونه وقایع را به حداقل برسانند. فرآیند اتخاذ طرحی مناسب در چنین رویدادهایی را مدیریت بحران می نامند.

به منظور ایجاد چنین طرح هایی پس از دوره بحران، بیشتر شرکت ها شروع به آنالیز ریسک در فرآیندهای تجاری شان می کنند. آنالیز ریسک، فرآیند شناسایی هرگونه رویدادی است که امکان رخداد آن وجود دارد. با انجام یک سری شبیه سازی ها و پیاده سازی متغیرهای تصادفی در مدل های ریسک، مانند جداول حالات محتمل، یک مدیر ریسک می تواند احتمال رخداد یک ریسک در آینده، بهترین و بدترین نتیجه هر رویداد منفی و خساراتی که این بحران می تواند به شرکت وارد آورد را شناسایی کند.

به عنوان مثال، یک مدیر ریسک می تواند این موضوع را برآورد کند که احتمال وقوع سیل در محدوده عملیاتی این شرکت بسیار بالا است. بدترین حالت مربوط به وقوع یک سیل، تخریب سیستم های کامپیوتری شرکت و متعاقبا از بین رفتن اطلاعات مشتریان، عرضه کنندگان و پروژه های آتی است.

زمانی که مدیر متوجه شود که باید با چه بحران هایی مقابله کند، تیمی را برای ایجاد طرحی جهت جلوگیری از این بحران ها تشکیل می دهد. در ادامه مثال بالا که مربوط به وقوع سیل و آسیب رساندن به سیستم های کامپیوتری یک شرکت می شد، باید یک سیستم پشتیبان از همه داده های موجود در کامپیوترها تدارک دید. در این صورت، حتی اگر سیلابی هم رخ دهد، باز هم یک رکورد از همه داده ها و فرآیندهای کاری موجود خواهد بود. اگرچه این موضوع می تواند برای شرکت زمانبر بوده و هزینه هایی را برای خرید تجهیزات جدید در پی داشته باشد، با این حال در صورت رخداد این وقایع، کل شرکت از بین نمی رود. با اتخاذ یک طرح مدیریت بحران مناسب، شرکت و ذینفعان آن می توانند کاملا در برابر رخدادهای غیرمنتظره و ناخوشایند، آمادگی داشته باشند.

مدیریت بحران به اندازه مدیریت ریسک، ضروری نمی باشد، برخلاف مدیریت ریسک که شامل برنامه ریزی برای رخدادهایی است که ممکن است در آینده رخ دهد، مدیریت بحران شامل واکنش به رویدادهای منفی در طول و پس از رخداد آن می باشد. به عنوان مثال یک شرکت نفتی، ممکن است طرحی برای مقابله با احتمال نشت نفتی داشته باشد، اما در صورتی که چنین فاجعه ای واقعا رخ دهد، میزان نشت نفت، واکنش افکار عمومی، و هزینه پاکسازی آن می تواند بسیار زیاد و فراتر از انتظارات باشد.

بحران ها ممکن است خود به خود رخ داده و یا ناشی از یک سری عوامل خارجی باشند. نمونه هایی از این عوامل خارجی که ممکن است عملکرد سازمان ها را مختل کنند، عبارتند از: بحران های طبیعی، مشکلات امنیتی و یا شیوع اطلاعات نادرست در مورد یک شرکت که می تواند اعتبار شرکت را زیر سوال ببرد. بحران های درون سازمانی همانگونه که از نامش برمیاید مربوط به رخدادهای درون سازمان می باشند، مانند زمانی که یک کارمند در یک محیط با مواد شیمیایی خطرناک و اشتعال زا، سیگاری روشن کند، یا یک کارمند فایل های مشکوکی را توسط کامپیوتر سازمان دانلود کرده و باز کند، به خاطر سهل انگاری کارمند ویروس های مخرب توسط مشتریان وارد سیستم سازمان گردد،  و غیره. اگر یک شرکت دستورالعمل ها و پروتکل های مناسبی را در میان کارکنان خود پیاده سازی کند می تواند با چنین بحران های داخلی مقابله کرده و آنها را مدیریت کند.