دانلود ترجمه مقاله جداسازی DNA ژنومی از گیاهان دارویی

1. مقدمه 2. مواد و روش ها 3. نتایج 4. بحث و بررسی

چکیده – DNA ژنومی از 8 گیاه دارویی با استفاده از پروتکل های استخراج DNA (با روش استخراج CTAB) با برخی تغییرات استخراج شد. برگ ها در محلول های تثبیت مختلف حاوی الکل خالص (99.99٪)، کلروفرم و EDTA، بدون نیتروژن مایع قرارداده شدند. کیفیت و مقدار DNA به دست آمده با نمونه هایی که از نیتروژن مایع جدا شده بودند، قابل مقایسه بود، به طوری که نسبت 280λ /260λ با نیتروژن مایع در محدوده 1.3 تا 1.7 و با سایر محلولهای ثابت 1.1 تا 1.5 بود. الکل خالص بهترین نتیجه را به عنوان محلول تثبیت نشان داد. کیفیت خوب DNA بدون استفاده از نیتروژن مایع از گونه های گیاهی مختلف جدا شد. DNA جدا شده توسط این روش برای برنامه های زیست مولکولی مناسب بود. جستجو برای یک ابزار کارآمد استخراج DNA ژنومی با کیفیت و عملکرد بالا منجر به توسعه انواع پروتکل ها شده است. با این حال، اصول استخراج DNA مشابه باقی می ماند. DNA باید از مواد سلولی پاکسازی شود تا از تجزیه شدن جلوگیری شود. انتظار می رود که ترکیب بیوشیمیایی در بافت های گیاهی از گونه های مختلف به طور قابل توجهی متفاوت باشد. هشت گونه گیاهی مهم طبی برای تحقیقات حاضر انتخاب شدند که در منطقه نیمه خشک راجستان یافت شد. این گیاهان دارای مقادیر بسیار بالایی از پلی ساکارید ها، پلی فنل ها و دیگر متابولیت های ثانویه است که دارای خواص دارویی هستند. ناهمگونی های شیمیایی در میان گونه ها ممکن است باعث عدم تولید DNA مطلوب با یک پروتکل واحد شود. بنابراین، حتی گونه های نزدیک به هم ممکن است نیاز به پروتکل های جداسازی متفاوت داشته باشند. پروتکل های مختلف برای استخراج DNA به طور موفقیت آمیزی در بسیاری از گونه های گیاهی استفاده شده است. تفاوت عمده در این پروتکل ها اساسا به جزء ترکیبی و همچنین pH بافر استخراج مربوط می شود. اساسا هر ابزار مکانیکی شکستن دیواره و غشاء سلولی امکان دسترسی به مواد هسته ای را بدون اینکه نیاز به تخریب آن باشد فراهم می کند. از اینرو، معمولا مرحله سایش با نیتروژن مایع برای شکستن مواد دیواره سلولی و اجازه دسترسی به DNA استفاده می شود، در حالی که آنزیم های سلولی و مواد شیمیایی مضر فعال باقی می مانند و پس از اینکه بافت به اندازه کافی سایده شد می تواند در یک بافر مناسب مانند CTAB قرار گیرد.

Genomic DNA was extracted from eight medicinal plants using the present DNA extraction protocols (CTAB extraction method) with some modifications. Leaves were fixed in different fixing solutions containing absolute alcohol (99.99%), chloroform and EDTA, but without liquid nitrogen. DNA quality and quantity obtained were comparable to those isolated with liquid nitrogen, as the lambda260/lambda280 ratio with liquid nitrogen was in range 1.3-1.7 and with other fixing solutions it was 1.1-1.5. Absolute alcohol showed best results as fixing solution. Good quality of DNA was isolated without using liquid nitrogen from different medicinal plant species. DNA isolated by this method was suitable for various molecular biology applications. Search for an efficient means of extracting genomic DNA of high quality and yield has led to development of a variety of protocols. However, the fundamentals of DNA extraction remain the same. DNA must be purified from cellular material in a manner that prevents degradation. Biochemical composition in plant tissues of different species expected to vary considerably. Eight medicinally important plant species were selected for the present investigation, which are commonly found in semi-arid region of Rajasthan. These plants contain exceptionally high amounts of polysaccharides, polyphenols, and other secondary metabolites that have medicinal properties. Chemotypic heterogeneity among species may not allow optimal DNA yield with a single protocol. Thus, even closely related species may require different isolation protocols. Various protocols for DNA extraction have successfully been applied to many plant species. The major differences in these protocols mainly concern the ingredients and also pH of the extraction buffer. Essentially any mechanical means of breaking down the cell wall and membranes to allow access to nuclear material, without its degradation is required. For this, usually an initial grinding stage with liquid nitrogen is employed to break down cell wall material and allow access to DNA, while harmful cellular enzymes and chemicals remain inactivated. Once the tissue has been sufficiently ground, it can then be resuspended in a suitable buffer, such as CTAB.

بخشی از ترجمه مقاله (صفحه 7 فایل ورد ترجمه)