دانلود ترجمه مقاله بهبود رویکرد مدیریت سرمایه فکری با روش تصمیم گیری ترکیبی

1. مقدمه 2. مروری بر مقالات 3. چارچوب پژوهشی 4. نتایج 5. بحث و بررسی 6. نتیجه گیری

هدف: هدف این مقاله، پیشنهاد یک رویکرد مدیریتی نوین برای بهبود مدیریت «سرمایه فکری سنتی» (IC) و رویکردهای بهبود یافته بعدی آن، با تلفیق مدل IC جامع با روش های علم تصمیم گیری معتبرتر، شامل روش دلفی و فرآیند شبکه تحلیلی، می باشد. هدف این تلفیق و ترکیب پیشنهادی، حل مسائل مدیریت IC مرتبط با تصمیمات شهودی توسط مدیران اجرایی و کمبود اطلاعات در مورد رابطه بین عناصر ملاحظه شده می باشد. طراحی/روش تحقیق/رویکرد: روش پیشنهادی برای یک مطالعه موردی حقیقی در مورد یک سازمان لوجستیک، بکار گرفته شده است. انتظار می رود این کاربرد، مطالعه IC در این زمینه را افزایش دهد، زیرا لجستیک به عنوان یک کسب و کار کمتر توسعه یافته در زمینه مدیریت IC شناسایی شده است. در این مطالعه، روش پیشنهادی برای شناسایی اولویت های مدیریت IC شرکت استفاده شد. یافته ها: نتایج بدست آمده نشان دادند که این روش یک رویکرد مدیریتی جدید برای مدیریت فراهم می کند که این با نشان دادن وزن ها و اولویت های مهم عناصر IC اصلی و فرعی کسب و کار لجستیک، انجام می شود. همچنین پیامد بدست آمده، نتایج مطالعات قبلی را تایید کرد. اصالت/ارزش: این مطالعه، یک چارچوب تصمیم سیستماتیک و علمی فراهم می کند که رویکردهای مدیریت IC قبلی را بهبود می سازد. این روش پیشنهادی، یک رویکرد مدیریت جدید با شامل کردن روش های علمی تصمیم صحیح با چارچوب IC جامع، را حاصل می کند. این مفهوم ترکیبی، بوسیله پژوهش های مدیریت IC قبلاً انجام شده، مورد بررسی قرار نگرفته است. مقدمه: در چند سال گذشته، تعدادی مطالعه پژوهشی آکادمیک، نشان داده اند که اندازه گیری و مدیریت عملکرد سازمانی تنها از نظر سرمایه مالی، دیگر برای یک سازمان جهت شناسایی جهت و استراتژی آن، کافی نیست. بنابراین، مدیریت عملکرد سازمانی، تحول بسزایی از رویکرد سنتی، که عمدتاً بر تنها ارزش های دارایی های ملموس داشته است، به یک حیطه جامع تر، که دارایی های ملموس و غیرملموس یا سرمایه فکری (IC) را مورد ملاحظه قرار می دهد، تغییر یافته است. بنابراین، در چند سال گذشته، مطالعات و کاربردهای پژوهشی مختلف مدیریت IC بطور گسترده ای اجرا شده اند، بخصوص در کشورهای توسعه یافته، از آنجایی که می تواند مزیت های رقابتی پایدار برای شرکت فراهم کند (سولیتاندر و تیدستروم، 2010). بخاطر مزیت های قابل توجه مدیریت IC، چندین مدل IC پیشنهاد شده اند و اکثر مفاهیم (برای مثال، بونتیس، 1996؛ استیووارت، 1997) عناصر IC را به سه طبقه گسترده تقسیم بندی کرده اند، که شامل سرمایه انسانی، سرمایه مشتری یا رابطه ای، و سرمایه ساختاری، می باشند.

Purpose: The purpose of this paper is to propose a novel managerial approach for improving traditional intellectual capital (IC) management, and its other latter improved approaches, by integrating the comprehensive IC model with more reliable decision science methods, including the Delphi technique and the analytic network process. This proposed integration endeavors to resolve the issues of IC management related to intuitive decisions by executives and the lack of information regarding the relationships among the considered elements. Design/methodology/approach: The proposed method was applied to a real case study of a logistics organization. This application is expected to increase the IC study in this field since logistics is identified as an underdeveloped business in the field of IC management. In this study, the proposed method was used to identify the priorities of IC management of the firm. Findings: The obtained results showed that the method provides a new managerial approach to IC management by conveying the important weights and priorities of the major and minor IC elements of a logistics business. The obtained outcome also confirmed the results of past studies. Originality/value: This study provides a systematic and scientific decision framework that improves previous IC management approaches. This proposed method conveys a new management approach by including proper decision science methods with the comprehensive IC framework. This hybrid concept has not been explored by previous IC management approaches. Introduction: Over the past several years, a number of academic research studies have indicated that measuring and managing organizational performance only in terms of financial capital is no longer sufficient for an organization to identify its direction and strategy. Therefore, the management of organizational performance has been significantly transformed from the traditional approach, which mainly focuses only on the values of tangible assets, to a more comprehensive scope, which considers both tangible assets and intangible assets, or intellectual capital (IC). Therefore, over the past few years, various research studies and applications of IC management have been extensively executed, especially in developed countries, since it can offer sustainable competitive advantages to the company (Solitander and Tidström, 2010). Because of the substantial benefits of IC management, there have been several IC models proposed, and most of the concepts (e.g. Bontis, 1996; Stewart, 1997) classify IC elements into three broad categories, including human capital, customer or relational capital and structural capital.