دانلود ترجمه مقاله یکپارچه سازی مدیریت ریسک پروژه‏ های ساختمانی و مدیریت گروه های ذینفع

1. مقدمه 2. ریسک، گروه های ذینفع و شباهت های آنها در بافت ساختمانی 3. روش تحقیق 3.1. مرحله 1 (برنامه ‏ریزی مدل و جستجوی کامپیوتری) 3.2. مرحله 2 ( بررسی بینایی) 3.3. مرحله 3 (تجزیه و تحلیل محتوا) 4. تجزیه و تحلیل توصیفی 4.1. بررسی مقاله‏ های چاپ شده انتخابی 4.2. مفاهیم ریسک و گروه های ذینفع در نشریه‏ های انتخاب شده 5. تحلیل موضوعی ارتباط بین ریسک و گروه های ذینفع جاری 5.1. مدیریت ریسک مبتنی بر شناسایی گروه ذینفع 5.2. مسئولیت و توانایی گروه های ذینفع داخلی در فرایند مدیریت ریسک 5.3. مدیریت تفاوت های گروه های ذینفع نسبت به ریسک 5.4. ارتباط متقابل میان مدیریت ریسک و گروه های ذینفع و تاثیر آن بر روی مدیریت پروژه 6. برنامه های تحقیقاتی آینده برای افزایش اثربخشی مدیریت ریسک و گروه ذینفع از طریق مدیریت یکپارچه 6.1. تحلیل گسترده گروه های ذینفع در فرایند مدیریت ریسک 6.2. افزایش توانایی مدیریت ریسک از طریق مدیریت گروه ذینفع عمودی و افقی 6.3. بررسی مکانیزم تفاوت های گروه های ذینفع که بر تغییرات موجود در ریسک تاثیر می ‏گذارند 6.4. ایجاد یک تصویر کلی در میان فرایند مدیریت و نتایج مدیریت ریسک و گروه های ذینفع 7. بحث و بررسی و نتیجه‏ گیری 7.1. یافته‏ ها و پیامدهای اصلی 7.2. محدودیت ها و تحقیق آینده

مقدمه: «هیچ پروژه ساختمانی فاقد ریسک نیست» ( لاتام، 1994، صفحه 14). برای موفقیت پروژه‏ های ساختمانی باید ریسک به‏ صورت موثر مدیریت شود (چاپمن و وارد، 2004، دِیو و همکاران، 2016، زو و همکاران، 2007). پروژه ‏های ساختمانی به شکل مداوم با مسائل پیچیده مربوط به گروه های ذینفع روبرو می ‏شوند که عبارتند از: تعارض در میان اعضای گروه پروژه از جمله مشتریان و پیمانکاران (هوانگ و نِگ، 2016، لِتیرانتا، 2014) و اعتراض طرف های خارجی مانند جامعه ‏ای که تحت تاثیر قرار گرفته است ( مُک و همکاران، 2015، اُلاندر، 2007). فراتحلیل کاربردهای نظریه گروه های ذینفع در بافت پروژه نشان می ‏دهد که مدیریت گروه های ذینفع برای پیاده‏ سازی موفقیت ‏آمیز انواع مختلف پروژه‏ ها امری حیاتی است، در این پروژه ‏ها صنعت ساختمانی از اهمیت بالایی برخوردار است (آکترکامپ و وُس، 2008، لیتایو و همکاران، 2010). علیرغم اهمیت مدیریت ریسک و مدیریت گروه های ذینفع در پروژه‏ های ساختمانی، هنوز هم شکست های پروژه‏ ای ناشی از مدیریت ضعیف در ریسک و گروههای ذینفع مشاهده می ‏شود (فلایوبژرگ و همکاران، 2002، مُک و همکاران، 2015). بنابراین ما سعی می‏ کنیم که بیشتر بر روی نظریه و شیوه‏ های کاری هر دو بخش مدیریت تمرکز نماییم. در مرحله بعدی، اثربخشی مدیریت ریسک و مدیریت گروه های ذینفع مورد بررسی قرار می ‏گیرد. با توجه به پیوند اندکی بین دو سطح مدیریت وجود دارد، تلاش های انجام شده با شکست مواجه شده‏ اند، بدین معنی که تلاش های زیادی برای بهبود مدیریت ریسک و مدیریت گروه های ذینفع در سطوح فردی صورت گرفته است اما به ‏واسطه تحت مطالعه بودن مدیریت یکپارچه ریسک و گروه های ذینفع؛ توسعه نظری و کاربردی یک رویکرد برای مدیریت ریسک/ گروه ذینفع به ‏سختی انجام می ‏شود. ما معتقد هستیم که یکپارچه‏ سازی مدیریت ریسک ساختمانی و گروه های ذینفع امکان‏پذیر است و می ‏تواند موجب افزایش اثربخشی مدیریت ریسک و گروه های ذینفع گردد. ما در یافته ‏های خود به این نتیجه رسیدیم که مدیریت ریسک و گروه های ذینفع شامل یک محیط کاربردی فرایند و یک محیط کاربردی نتیجه هستند و اثربخشی مدیریت ریسک و گروه های ذینفع محیطهای کاربردی فرایند و نتیجه را پوشش می‏ دهد. مدیریت یکپارچه در پروژه و بافت سازمانی؛ کاهش در تعارض عینی، دستیابی به تخصیص منابع پربازده، بهبود اثربخشی مدیریت دو جانبه، استفاده از چشم ‏اندازهای جدید برای شیوه‏ های مدیریتی، توسعه پایدار و غیره را نشان می‏ دهد ( برناردو و همکاران، 2015، کرزنر، 2001، لوشین و همکاران، 2006، لاو و همکاران، 2016، رِبلو و همکاران، 2016). در نتیجه، مدیریت یکپارچه ریسک/ گروه های ذینفع در بیشتر موارد به مدیران پروژه در مدیریت وظایف پیچیده و چندگانه کمک می‏کند. در مرحله اول، ما یک بررسی نظام‏ مند را در مورد درک بهتر نحوه اجرای مدیریت ریسک و گروههای ذینفع یعنی حالتهای پیوندی بین مدیریت ریسک ساختمانی و گروههای ذینفع انجام دادیم. بعد از شناسایی حالتهای پیوندی بین ریسک و گروههای ذینفع، ما اقدام به تشخیص مزیتهای دوطرفه اثربخشی مدیریت ریسک و گروههای ذینفع ساختمانی از طریق تجزیه و تحلیل موضوعی و بحث در مورد هرکدام از روابط نمودیم. در مرحله نهایی، دستورالعمل هایی برای تحقیقات آینده هرکدام از پیوندهای بین ریسک و گروههای ذینفع و ایجاد اثربخشی دو جانبه در مدیریت ریسک و مدیریت گروههای ذینفع و درنهایت ایجاد سیستمهای مدیریت یکپارچه (IMS) برای ریسک و گروههای ذینفع پیشنهاد می ‏شود.

Introduction: “No construction project is risk free” (Latham, 1994, p. 14). To pursue the success of construction projects, risk should be managed effectively (Chapman and Ward, 2004; Du et al., 2016; Zou et al., 2007). Construction projects are also frequently faced with complex problems related to stakeholders, including conflict among project team members such as clients and contractors (Hwang and Ng, 2016; Lehtiranta, 2014), as well as protest from external parties such as the affected community (Mok et al., 2015; Olander, 2007). Meta-analyses of stakeholder theory applications in a project context have shown that management of stakeholders is vital to the successful implementation of various kinds of projects, among which the construction industry is a dominant sector (Achterkamp and Vos, 2008; Littau et al., 2010). Despite the salience of both risk management (RM) and stakeholder management (SM) in construction projects, there are still numerous project failures resulting from poor management in risk and stakeholder (Flyvbjerg et al., 2002; Mok et al., 2015). It thus calls for much more effort from the theory and practice on these two critical issues. Efforts have been devoted to promoting the effectiveness of both RM and SM. However, these efforts are largely undertaken in isolation, with little crossover between the two areas. That is, the existing literature mostly endeavors to improve either RM or SM in individual areas, whereas integrated management of risks and stakeholders is an overlooked and under-researched area, impeding theoretical and practical developments of an overall approach to risk–stakeholder management. We propose that integrated management of construction risk and stakeholder is feasible and can promote the effectiveness of both RM and SM. We distinguish that both RM and SM comprise a process domain and an outcome domain, and the effectiveness of RM and SM covers the process and outcome domains. Integrated management in the project and the organization context has been demonstrated to reduce objective conflict, achieve more efficient resource allocation, improve mutual management effectiveness, and bring new perspectives for managerial practices, sustainable development, and so on (Bernardo et al., 2015; Kerzner, 2001; Loushine et al., 2006; Love et al., 2016; Rebelo et al., 2016). Hence, risk– stakeholder integrated management, if feasible, will be of benefit to project managers who, in many cases, have to concurrently manage complex, multiple tasks. We first conduct a systematic literature review to better understand whether and how RM and SM might be connected, namely, the possible linkagemodes between construction risk and stakeholder management. After the identification of possible risk– stakeholder linkage modes, we aim to identify two-way benefits for construction RM and SM effectiveness through thematic analysis and discussion on each linkage. Finally, we propose future research directions for each risk–stakeholder linkage and an overall research roadmap for enablingmutual effectiveness in RM and SMand ultimately the establishment of IMSs for construction risks and stakeholders.

ترجمه این مقاله در 27 صفحه آماده شده و در ادامه نیز صفحه 12 و 13 آن به عنوان نمونه قرار داده شده است که با خرید این محصول می توانید، فایل WORD و PDF آن را دریافت نمایید.