دانلود ترجمه مقاله پویایی تورم، نقش تورم در افق های متفاوت و عدم قطعیت تورم

1. مقدمه 2. چارچوب نظری 3. روش برآورد و داده ها 4. تحلیل تجربی 5. نتیجه گیری

چکیده – مطالعات تجربی قبلی، به رغم پذیرش گسترده منحنی جدید ترکیبی فیلیپس کینزی، نتایج متناقضی درباره اهمیت نسبی رفتار آینده نگرانه و گذشته نگرانه را بسته به خصوصیات تجربی و روش های اقتصادسنجی، ارائه داده اند. این مقاله، با نشان دادن اینکه نقش تورم مورد انتظار در منحنی جدید فیلیپس کینزی به تورم در افق های مختلف وابسته است ( که از این پس، افق های تورم خوانده می شود)، به پیشرفت این موضوع مهم کمک می کند. نتیجه اصلی نشان می دهد که با طولانی شدن افق تورم، اهمیت کمّی رفتار آینده نگرانه کاهش می یابد. این وضعیّت، ناشی از همبستگی مثبت بین افق تورم و نااطمینانی تورم است. این رابطه مثبت، سبب می گردد تا شرکت ها، بیشتر، از یک روش ایمن ( مانند، استفاده از اطلاعات درباره قیمت های گذشته به عنوان یک قاعده پیش بینی) برای تعیین قیمت ها استفاده نمایند تا از نااطمینانی بیشتر قیمت ایجاد شده در آینده دور، اجتناب گردد. تغییر نقش رفتار آینده نگرانه در افق های مختلف تورم ، حاکی از این است که منحنی جدید فیلیپس کینزی می تواند، هَم از منظر دیدگاه ناظر بر نقش مهم تورم مورد انتظار و هَم از نظر دیدگاه متقابل آن درباره اهمیت داشتن رفتار گذشته نگرانه، پذیرفته شود و بدین ترتیب، پیشنهادات سیاستی متفاوتی را مطرح سازد. تحلیل های استواری گوناگون، یافته اصلی ما را نقض نمی کند. مقدّمه: درک کردن پویاگان تورم و تعاملات متقابل چرخه ای بین تورم و سنجه های مرتبط با فعّالیت اقتصادی واقعی ( کسادی اقتصادی)، اهمیت اساسی برای تحلیل های سیاست پولی دارد. از اوایل دهه 1980 میلادی، پیشرفت های مهمی در زمینه مدل های تورم مبتنی بر اصطکاک های اسمی صورت گرفته است تا خصوصیات پویای رفتار تورمی درک گردد ( برای مثال، کالوو، 1983؛ روتِمبرگ، 1982؛ تِیلور، 1980) ، و، مدل های تورم منتج از آن، به آنچه روبِرتس (1995) " منحنی جدید فیلیپس کینزی " نامیده، ساده گردیده است. یکی از ویژگی های کلیدی نوع استاندارد ( یا محض) منحنی جدید فیلیپس کینزی این است که تورم، عمدتاً، یک روند آینده نگرانه است زیرا بر اساس تورم مورد انتظار ( پیش بینی شده) در آینده و یک فعالیت اقتصادی واقعی، تعیین می گردد.

Despite a widespread adoption of the hybrid new Keynesian Phillips curve (NKPC), previous empirical studies deliver conflicting results as to the relative importance of forward- and backward-looking behavior, depending on empirical specifications and econometric methods. This paper contributes to this important issue by showing that the role of expected inflation in the NKPC also hinges on inflation at different horizons (referred to as inflation horizons henceforth). The main result reveals that the quantitative importance of forward-looking behavior becomes smaller as the inflation horizon is long. It comes out of a positive correlation of the inflation horizon with inflation uncertainty. This positive link renders firms more likely to have recourse to a safe way (e.g., the use of information about past prices as a forecasting rule) to set their current prices to avoid greater price uncertainty created by the distant future. The changing role of forward-looking behavior at different inflation horizons implies that the NKPC may embrace both the view of the important role of expected inflation and the opposite view that backward-looking behavior matters, rendering different policy recommendations. Various robustness analyses do not reverse the main finding. Introduction: Understanding inflation dynamics and cyclical interactions between inflation and relevant measures of real economic activity (economic slack) is of crucial importance for monetary policy analyses. Significant advances in models of inflation based on nominal frictions have been made since the early 1980s to capture dynamic properties of inflation behavior (e.g., Calvo, 1983; Rotemberg, 1982; Taylor, 1980), and the resulting models of inflation reduce to what Roberts (1995) calls the “new Keynesian Phillips curve (NKPC)." A key feature of the standard (pure) NKPC is that inflation is primarily a forward-looking process in that it is determined by expected future inflation and a real economic activity.