دانلود ترجمه مقاله سرمایه فردی و کارآفرینی اجتماعی

1. مقدمه 2. نظریه و فرضیات 3. داده ها و روش ها 4. نتایج 5. بحث و بررسی 6. محدودیت ها، تحقیقات آتی و نتیجه گیری

با توجه به تئوری سرمایه و نظریه سازمانی، نقش احتمالی نهادهای رسمی یک کشور (مالی، آموزشی و سیاسی) در رابطه با سرمایه فردی (سرمایه های مالی، انسانی و اجتماعی) و ورود کارآفرینی اجتماعی را فرض می کنیم. با استفاده از داده های مانیتور کارآفرینی جهانی، درمی یابیم که هر سه شکل سرمایه فردی برای ورود به کارآفرینی اجتماعی دارای اهمیت هستند. علاوه بر این، درمی یابیم که این رابطه به زمینه رسمی سازمانی بستگی دارد به گونه ای که (i) سیستم های مالی با محوریت بشردوستی دارای تأثیر تعدیل کننده مثبت بر سرمایه گذاری سرمایه مالی هستند. (ii) سیستمهای آموزشی دارای تأثیر تعدیل کننده مثبت بر سرمایه گذاری سرمایه انسانی هستند و (iii) سیستمهای سیاسی دارای تأثیر تعدیل کننده مثبت بر سرمایه گذاری سرمایه انسانی و مالی هستند. ما با بررسی ماهیت تأثیرات احتمالی مؤسسات رسمی بر رابطه بین سرمایه فردی و ظهور شرکتهای اجتماعی، به مقالات مربوط به کارآفرینی اجتماعی کمک قابل توجهی می کنیم. مقدمه: بنگاههای اقتصادی در سالهای اخیر عمدتاً به دلیل توانایی خود در پرداختن به نگرانی های جهانی برتری یافته اند (آگراوال، چاکرابارتی، برم و بوکن، 2018؛ ساکاریا، بودور، ییلدریم اوکتم، گوکسن و سلکلر، 2012؛ پاترسون و استفان، کلی، و مایر، 2016؛ ویسواناتان و روسا، 2010). تعاریف متعددی از کارآفرینی اجتماعی وجود دارد: پرداختن به نیازهای اجتماعی که توسط شرکتهای تجاری برآورده نمی شود (مک مولن، 2011)؛ تسهیل در تحولات اجتماعی از طریق رویکردهای نوآورانه (نیکلز، 2008)؛ تأمین نیازهای برآورده نشده (تامپسون، آلوی، و لیز، 2000)؛ ایجاد ارزش اجتماعی از طریق ابتکارات مبتنی بر بازار (باک و جانسن، 2011)؛ ترکیب ماموریت اجتماعی و ویژگیهای مشاغل تجاری (دیز، 1998)؛ و پیگیری فرصتها به شیوه ای نوآورانه برای تحقق تغییرات اجتماعی و رفع نیازهای اجتماعی (مایر و مارتو، 2006). شرکتهای اجتماعی را می توان از نظر دیدگاههای شاخص و کارکردی با شرکتهای تجاری مقایسه کرد (باک و جانسن، 2011؛ کاسون، 1982).

Drawing on capital theory and institutional theory, we hypothesize the contingent role of a country's formal institutions (financial, educational, and political) on the relationship between individual capital (financial, human and social capital) and social entrepreneurship entry. Using the Global Entrepreneurship Monitor data, we find that all three forms of individual capital are important for social entrepreneurship entry. Moreover, we find that this relationship is contingent on the formal institutional context such that (i) philanthropy-oriented financial systems have a positive moderating effect on investment of financial capital; (ii) educational systems have a positive moderating effect on investment of human capital; and (iii) political systems have a positive moderating effect on investment of both human and financial capital. We make substantial contributions to the literature on social entrepreneurship by ascertaining the nature of contingent effects of formal institutions on the relationship between individual capital and the emergence of social enterprises. Introduction: Social enterprises have gained prominence in the recent years mainly because of their ability to address pressing global concerns (Agarwal, Chakrabarti, Brem, & Bocken, 2018; Sakarya, Bodur, Yildirim-Öktem, & Selekler-Göksen, 2012; Stephan, Patterson, Kelly, & Mair, 2016; Viswanathan & Rosa, 2010). There are multiple definitions of social entrepreneurship: addressing social needs that are not met by commercial enterprises (McMullen, 2011); facilitating social change through innovative approaches (Nicholls, 2008); satisfying unmet needs (Thompson, Alvy, & Lees, 2000); creating social value through market-based initiatives (Bacq & Janssen, 2011); combining social mission and attributes of commercial businesses (Dees, 1998); and pursuing opportunities in an innovative way to catalyze social change and address social needs (Mair & Martí, 2006). Social enterprises can be compared with commercial enterprises in terms of indicative and functional perspectives (Bacq & Janssen, 2011; Casson, 1982).