دانلود ترجمه مقاله پذیرش IFRS در چین و سرمایه گذاری های نهادی

1. مقدمه 2. مروری بر مقالات 3. پیشینه سازمانی 4. ارائه فرضیات 5. تست های تجربی 6. تحلیل مقطعی سطح شرکتی 7. تاثیرات موسسات سرمایه گذاری خارجی و تجربه IFRS 8. تست های دقت 9. نتیجه گیری

مقدمه: در تلاش برای بهبود کیفیت گزارشگری مالی و جذب سرمایه گذاری خارجی، بازارهای سرمایه داخلی چین از استانداردهای بین المللی گزارشگری مالی (IFRS) استفاده می کنند(MOF, 2006; IASB, 2006). طرفداران IFRS ادعا می کنند که هزینه های کسب اطلاعات را کاهش می دهند، در نتیجه تمایل سرمایه گذاران به سرمایه گذاری در مرزها (به عنوان مثال SCE 2008، تویدی 2008) را افزایش می دهد. با این حال IFRS، بر پایه اقتصادهای توسعه یافته با موسسات قوی طراحی شده است، و در مورد تاثیر پذیرش IFRS در اقتصادهای انتقالی بزرگ (مانند چین، جایی که موسسات ضعیف هستن)، اطلاعات کمی در دسترس است. علاوه بر این، نهادهای مؤسسات سرمایه گذاران خارجی و تجربه پذیرش IFRS ممکن است بر توانایی IFRS برای جذب سرمایه گذاری تاثیر بگذارد. هدف از مطالعه ما این است که آیا تطبیق مقررات مالی بین المللی چین با هدف جذب سرمايه گذاری خارجی انجام می شود و اینکه آیا موسسات سرمايه گذار خارجی و تجربه پذیرش IFRS، بر ارتباط بین پذیرش IFRS و سرمایه گذاری نهادی خارجی تاثیر می گذارد. هدف اعلام شده از هیئت استانداردهای بین المللی حسابداری (IASB) در فرمول IFRS، ایجاد مجموعه ای از استانداردهای حسابداری با کیفیت بالا است که نیازهای گزارشگری مالی کشورهای نوظهور را در نظر بگیرد (IFRS, 2011). در نتیجه بسیاری از کشورها، در حال تصویب یا در حال برنامه ریزی برای تصویب IFRS در آینده ای نزدیک هستند. مطابق با این روند، IFRS در چین، برای همه شرکت های تجاری از سال 2007 به تصویب رسید. هدف اصلی از پذیرش IFRS درچین جذب سرمایه گذاری خارجی بیشتر است (MOF, 2006). تحقیقات قبلی عموما عواقب مثبت در بازار سرمایه را پس از پذیرش اجباری IFRS مطرح می کند (داسکه و همکاران 2008، لی 2010، تان و همکاران 2011، دِفوند و همکاران 2011). با این حال، بسیاری از این تحقیقات براساس شواهدی از اتحادیه اروپا (EU) است که در آن موسسات اقتصادی و حقوقی قوی تر از آنهایی هستند که در چین هستند. در تنظیماتی که IFRS، بعید است به طور قابل اعتمادی اجرا شود، درمزایای استفاده از IFRS، ضعف وجود دارد. مطابق با این مفهوم است که اثربخشی استانداردهای حسابداری با کیفیت بالا، به شدت به انگیزه های گزارش دهی مدیران بستگی دارد (فَن و وانگ 2002، بال 2006، بال و همکاران 2003، لئوز 2003). با توجه به حمایت ضعیف سرمایه گذاران، قانون ضعیف و کیفیت حسابرسی ضعیف، تنظیمات نهادی چین، انگیزه های ضعیفی برای مدیران، در جهت تولید گزارش های مالی با کیفیت ایجاد می کنند (دفوند و همکاران 2000، چن و یوآن 2004، وانگ و همکاران 2008، هی و همکاران 2012). علاوه بر این، استانداردهای اصول مبتنی بر IFRS و استفاده بیشتر از حسابداری منصفانه، اشتباها فرصتی بیشتری، برای مدیران چینی را گزارش می دهند (هی و همکاران 2012). بنابراین ما پیش بینی می کنیم که تصویب IFRS در چین، بعید است که به افزایش کیفیت گزارشگری مالی و در نهایت جذب سرمایه گذاری خارجی بیشتر، منجر شود.

Introduction: In an effort to improve financial reporting quality and attract foreign investment, China’s domestic capital markets now use International Financial Reporting Standards (IFRS) (MOF, 2006; IASB, 2006).1 Advocates of IFRS claim that it reduces information acquisition costs, thereby increasing investors’ willingness to invest across borders (e.g., SEC, 2008; Tweedie, 2008). IFRS, however, is modeled on developed economies with strong institutions, and little is known about the effects of IFRS adoption in large transitional economies such as China, where institutions are weak. Further, foreign institutional investors’ home country institutions and IFRS adoption experience may affect the ability of IFRS to attract foreign investment. The purpose of our study is to test whether China’s IFRS adoption has achieved its intended goal of attracting foreign institutional investment and whether foreign investors’ home country institutions and IFRS adoption experience influence the association between IFRS adoption and foreign institutional investment. The stated goal of the International Accounting Standards Board (IASB) in formulating IFRS is to create a single set of high quality accounting standards that ‘‘take into account the financial reporting needs of emerging economies” (IFRS, 2011). As a result, many developing countries have adopted or are planning to adopt IFRS in the near future. Consistent with this trend, China mandated IFRS adoption for all publicly traded firms beginning in 2007. A primary goal of China’s IFRS adoption is to attract greater foreign investment (MOF, 2006). Prior research has generally found positive capital market consequences following mandatory IFRS adoption (Daske et al., 2008; Li, 2010; Tan et al., 2011; DeFond et al., 2011). Much of this research, however, is based on evidence from the European Union (EU), where economic and legal institutions tend to be stronger than those in China. In settings where IFRS is unlikely to be credibly implemented, the benefits of IFRS adoption tend to be weak or non-existent, consistent with the notion that the effectiveness of high quality accounting standards depends critically on managers’ reporting incentives (Fan and Wong, 2002; Ball, 2006; Ball et al., 2003; Leuz, 2003). Characterized by poor investor protection, weak rule of law, and poor audit quality, China’s institutional setting creates weak incentives for managers to produce high quality financial statements (DeFond et al., 2000; Chen and Yuan, 2004; Wang et al., 2008; He et al., 2012). In addition, IFRS’s principlesbased standards and a greater use of fair value accounting provide more opportunities for Chinese managers to misreport (He et al., 2012). Therefore, we predict that IFRS adoption in China is unlikely to result in increased financial reporting quality that will attract greater foreign investment.