دانلود ترجمه مقاله نقش مدیریت منابع انسانی در مدیریت ریسک و امنیت بیمار

1. مقدمه 2. روش ها 3. نتایج 4. بحث و بررسی 5. نتیجه گیری

مقدمه: کارکنان بهداشت بخش بزرگی از نیروی کاری (1) یک بیمارستان را تشکیل می دهند و همیشه در معرض ابتلا به بسیاری از بیماری ها قرار دارند و سلامتی آن ها به طور جدی از کارکنان بخش خدمات تا کارکنان آزمایشگاه در معرض ریسک می باشد (2). امروزه، همه ی حرفه ها و سازمان ها با ریسک های بسیاری مواجه هستند و این سازمان ها تمایل به مدیریت ریسک به منظور حفظ خود در محیط های رقابتی امروزی می باشند. کاهش احتمال ریسک در بیمارستان ها به منظور بهبود کیفیت مراقبت بهداشتی، ارتباط موثر بین کارکنان بیمارستان و بیماران و همچنین محدود ساختن روش های درمانی نادرست از اهمیت بالایی برخوردار می باشد. براساس براوردهای اخیر، تقریبا یک نفر از هر دَه نفر به بیمارستان مراجعه می کند و یک رویداد ناخوشایند را در ای زمینه تجربه می کند که نیمی این رویدادها قابل پیش بینی بوده و حدود یک سوم از آن ها نیز برای بیمار مضر می باشد که می تواند به اَشکال مختلف افزایش دوره اقامت در بیمارستان تا مرگ نسبت داده شود (1). بر اساس مطالعات بخش سلامت انگلیس، سالانه در این کشور بیش از 850000 نفر تحت تاثیر اشتباهات پزشکی قرار می گیرند و اغلب این اشتباهات منجر به طولانی شدن زمان اقامت بیماران در بیمارستان یا واحدهای مراقبت اجتماعی می گردد (4). با توجه به این که پرستاران نسبت به دیگر کارکنان بیمارستان وقت بیشتری را با بیماران می گذرانند، بنابراین در معرض خطاهای انسانی بیشتری نسبت به بقیه ی کارکنان قرار دارند (5). در هر مورد، مطالعه ی خطاهای کارکنان بخش مراقبت پزشکی از جمله پرستاران اهمیت بالایی دارد، امروزه این خطاها رو به افزایش بوده و به عنوان یکی از مشکلات جهانی در نظر گرفته می شود. به طور کلی، دو نگرش در رابطه با آنالیز خطاهای انسانی وجود دارد که منجر به عدم موفقیت عمده در سیستم خدماتی از جمله بیمارستان می شوند: نگرش شخصی و نگرش های سیستم. در نگرش شخصی، محور توجه بر روی خطاهای انسانی متمرکز می باشد، و از طریق این نگرش، عاملان خطا همیشه به دلیل انجام اقدامات نامناسب متهم می شوند. اما تمرکز نگرش سیستم ها بر روی شرایطی بوده که در آن انسان های مجاز در حال کار تحت این شرایط هستند و بر اساس فرضیات آن ها، جلوگیری از بروز خطاها حتی در بهترین سازمان ها نیز غیرممکن می باشد. بنابراین، بر اساس نگرش سیستمیک، بهترین روش به منظور رفع این خطاها، بهینه سازی سیستم ها و فرایندهای کاری و از آن مهم تر، توانمندسازی کارکنان از طریق ارزیابی عملکرد و آموزش انسان های خطاکار به جای سرزنش این افراد می باشد (7،8).

Introduction: Health workers are a large part of the workforce (1) and are always prone to many diseases, and their health is seriously endangered from service staff to lab staff (2). Today, all professions and organizations face many risks, which have tended to risk management in order to maintain their own character in the competitive environment of the present day. Reducing the chance of risk in hospitals to improve the quality of health care, effective communication between hospital staff and patients, as well as limiting the proceedings of wrong treatment is very important (3). According to recent estimates, nearly one out of every 10 people admitted to hospitals, one person experiences an unpleasant event, about half of which can be predicted and about one-third of these events are harmful to the patient, which can be attributed to various forms of elevation residence to death is variable (1). According to the UK Department of Health, medical errors affect over 850,000 people each year in the UK and often have been led to a long time spent by patients in hospital or community care units (4). Considering that nurses spend more time with patients than other employees, they are more prone to human error than the rest of the staff (5). In any case, the study of the errors of medical care, including nursing, is important in this regard; these errors are on the rise and today are considered as a global problem (6). In general, there are two attitudes in the analysis of human errors that constitute the major failures of the service system, including the hospital: personal attitude and system attitudes. In personal attitude, center of attention is focused on human errors, and through this attitude, the perpetrators are always blamed for inconvenient acts. But the centralization of the system's attitude is on the conditions in which permissive humans are working under those conditions and, according to its assumptions; it is inevitable that errors occur even in the best organizations. Thus, according to a systematic attitude, the best way to treat errors is to optimize working systems and processes, and more importantly, empowering employees through evaluating the performance and training of fallible human rather than retaliate against blaming the wrongdoers (7, 8).