دانلود ترجمه مقاله گزارشگری منابع انسانی: دلالت هایی در زمینه حاکمیت شرکتی

1. مقدمه 2. مروری بر مقالات 3. مروری انتقادی بر مقررات مدرن سازی S-K: افشای مبتنی بر قوانین در مقابل اصل محور 4. راهی به سوی مدرن سازی مقررات S-K 5. استانداردهای حسابداری پایدار 6. حسابداری منابع انسانی 7. مسئولیت های هیئت مدیره برای ریسک جرایم یقه سفید 8. معمای همگانی 9. نتیجه گیری

مروری بر مقالات: بررسی های صورت گرفته حاکی از آن است که مدیریت، سنجش و گزارش منابع انسانی در چارچوب غیرمالی به صورت فزاینده ای توجهات زیادی را به خود معطوف کرده است. این توجه فزاینده تا حد زیادی از کار اثربخش الکینگتون (1997) نشات گرفته است که یک رویکرد جدید سه گانه (TBL) را برای ادغام ابعاد اجتماعی و محیطی در حسابداری و گزارش ارائه می دهد. همچنین، TBL از سه عنصر سود، افراد و کلیت تشکیل شده است. گری (2006) "بهزیستی" و "ثروت" را مورد مقایسه قرار داده و اهمیت ارائه گزارشاتی با کیفیت بالا در زمینه پایداری و تعامل آن با انسان و جامعه اقتصادی جهانی را به تصویر می کشد. دومای، برناردی، گاتری و دمارتینی (2016) مقالات مربوط به گزارشات منسجم را مورد بررسی قرار داده و اذعان می کنند که یک هدف مشترک برای گزارش ‌دهی سرمایه نامشهود (یعنی سرمایه انسانی) و سرمایه فیزیکی، برقراری ارتباط برای ایجاد ارزش می باشد. همچنین، آنها استدلال می کنند که برای حمایت از "اهرم مالی، تولیدی، فکری، انسانی، اجتماعی و سرمایه های طبیعی و اجتماعی، یک"رویکرد اکوسیستم" بایستی به عنوان بخشی از ایجاد ارزش" اتخاذ شود. همچنین، اهمیت گزارش منابع انسانی در یک مطالعه تحقیقاتی در زمینه نوآوری مسئولانه بایستی برجسته شود (شرر و ووگتلین،2020). همچنین در این راستا، چالش‌ های متعددی نظیر فقر، نابرابری، گرسنگی، تعارض، تغییرات آب ‌و هوایی، جنگل ‌زدایی، بیماری فراگیر و غیره وجود دارد که در پیش روی بشر قرار دارد و موانعی را در زمینه پیشرفت توسعه پایدار ایجاد می کند. شایان ذکر است که این مسائل تنها با انجام تغییرات اساسی در رفتار و همچنین در شیوه ها و فرآیند های تولید و به طور کلی تجارت قابل حل و فصل می باشد. از اینرو، منابع انسانی و گزارش آن برای مفهوم نوآوری مسئولانه و توسعه پایدار که با پتانسیل مدل‌ های مختلف حاکمیت شرکتی کامل می‌شود، مولفه های ضروری و لاینفکی محسوب می شوند (شرر و ووگتلین،2020). علاوه بر این، گزارش منابع انسانی نیز بخشی از مسئولیت اجتماعی شرکت (CSR) و حاکمیت شرکتی به شمار می آید. مطالعات تجربی صورت گرفته حاکی از آن است که هم استقلال و هم تنوع جنسیتی به طور مثبتی با گزارش CSR در ارتباط هستند و در زمینه اقدامات گزارشگری CSR داخلی و رتبه‌بندی‌های افشای CSR خارجی با تفاوت هایی همراه هستند (ولته، 2019). همچنین تاثیر منابع انسانی حسابرسی داخلی بر تصمیمات قیمت گذاری حسابرسی خارجی نیز مورد بررسی قرار گرفته است. یافته های بدست آمده از این مطالعه حاکی از آن است که حق الزحمه حسابرسی خارجی به طور منفی و قابل ملاحظه ای با نسبت حسابرسان داخلی مرتبط بوده و حسابرسان خارجی ترغیب شدند تا در انجام امور مربوط به حسابرسی خارجی، از حسابرسان داخلی بیشتری استفاده کنند (چو، 2018). در مطالعه دیگر، چارچوب جامعی از مسئولیت ‌های اسلامی در گزارش‌های سالانه مورد بررسی قرار گرفت و مشخص شد که سطوح افشا شامل شریعت 40% و منابع مالی 81% است و تنها 28% به CSR اختصاص داشته است (الحلبی، حسینی، ماری، و محسن، 2018). همچنین جستجوی مقالات (یانگ، 2017) در زمینه توسعه سرمایه انسانی از سال 2007 تا 2014 مشتمل بر 27 مقاله از کشورهای مختلف بود و نشان داد که در زمینه توسعه سرمایه انسانی برای توسعه پایدار شرکت، توسعه مفهومی از نقش فزاینده ای برخوردار است. همچنین، یک مطالعه موردی فرآیند اجرای یک استراتژی مرتبط با افراد را با تمرکز بر جستجو و توسعه پتانسیل برای خدمات رسانی به سازمان ها و جامعه مورد بررسی قرار داد (یونگ، 2017).

Literature Review: There is a burgeoning research interest in managing, measuring, and reporting human resources within a non-financial framework. The popularity was in part due to the influential work of Elkington (1997), which developed a new triple bottom line (TBL) approach to integrate social and environmental dimensions in accounting and reporting. The TBL consists of three elements: profit, people, and the planet. Gray (2006) compares “well-being” and “wealth” and demonstrates the importance of high-quality reporting on sustainability and its interaction with global human and economic society. Dumay, Bernardi, Guthrie, and Demartini (2016) reviews the literature on integrated reporting and show that a common objective for intangible capital (i.e., human capital) and physical capital reporting is to communicate value creation. They argue that an “eco-system approach” should be employed to advocate “leveraging financial, manufactured, intellectual, human, social and relationship, and natural capital as part of creating value”. The importance of human resource reporting was emphasized in a research study on responsible innovation (Scherer & Voegtlin, 2020). It stated the grand challenges that humanity faces – poverty, inequality, hunger, conflict, climate change, deforestation, pandemic, among others – hinder the progress of sustainable development. These issues can be addressed only by fundamental changes in behavior, as well as in the modes and processes of production and of business more generally. Thus, human resources and its reporting are essential to the concept of responsible innovation and sustainable development supplemented by the potential of various models of corporate governance (Scherer & Voegtlin, 2020). Human resource reporting is also part of corporate social responsibility (CSR) and corporate governance. A review of empirical studies found that both independence and gender diversity were positively linked with CSR reporting which was differentiated between internal CSR reporting measures and external CSR disclosure ratings (Velte, 2019). The effects of internal audit human resources on external audit pricing decisions were investigated. The study found that external audit fees were negatively and significantly associated with the proportion of internal auditors, and external auditors were encouraged to utilize more internal auditors in performing an external audit (Cho, 2018). Another study investigated a holistic framework of Islamic accountabilities in annual reports and found disclosure levels included Sharia 40% and financial 81%, but only 28% for CSR (El-Halaby, Hussainey, Marie, & Mohsen, 2018). A literature search (Yeung, 2017) on human capital development from 2007 to 2014 involved 27 articles from different countries and found that developing a concept for human capital development was crucial for corporate sustainable development. A case study investigated the process of implementing a people-related strategy that focused on exploring and developing the potential to serve organizations and the community (Yeung, 2017).