دانلود ترجمه مقاله تبیین الگوی توانمندسازی منابع انسانی و تعالی سازمانی در بین کارکنان

1. مقدمه 2. چارچوب نظری 3. روش تحقیق 4. یافته ها 5. بحث و بررسی و نتیجه گیری 6. پیشنهادات

هدف مقاله حاضر، بررسی رابطه بین توانمندسازی منابع انسانی و نتایج مدل تعالی سازمانی (EFQM) در کارکنان واحد اورژانس بیمارستان های دانشگاه گیلان، می باشد. این یک پژوهش کاربردی است که از طریق روش توصیفی-پرسشنامه ای انجام شده است. داده های لازم با استفاده از پرسشنامه استاندارد بدست آمدند. جامعه پژوهشی از همه کارکنان واحدهای اورژانس بیمارستان های دانشگاه رشت (N=400) تشکیل شده است که از آنها 195 نفر طبق فرمول کوکران با استفاده از نمونه گیری تصادفی عادی، به عنوان نمونه انتخاب شدند. علاوه بر آن، سهم هرکدام ترتیب یا نظم از طریق روش نمونه گیری نظام مند، محاسبه شد. داده های بدست آمده با استفاده از روش SEM در نرم افزار AMOS22 تحلیل شدند. همچنین آزمون پیرسون از طریق نرم افزار SPSS21 انجام شد. یافته ها، رابطه مثبت و معنادار بین توانمندسازی منابع انسانی و نتایج EFQM در کارکنان بیمارستان های دانشگاه گیلان را نشان می دهند. به این ترتیب، توصیه می شود توجه ویژه ای به ویژگی های توانمندسازی کارکنان جهت بهبود سطح عملکرد سازمانی و توجه به توانمندسازی به عنوان یک استراتژی اصلی جهت بهبود تحولات سازمانی، داده شود. مقدمه: امروزه، سازمان های بسیاری به دنبال تعالی و برتری هستند، اما تنها تعداد اندکی به آن می رسند. دلیل اصلی این عدم توانایی، عدم درک عمیق از مفهوم تعالی و ضابطه آن است، بخصوص نادیده گیری نقش منابع انسانی عالی (دوهلگارد و همکاران، 2007). احترام و توجه به توانمندسازی کارکنان جهت بهبود عملکرد سازمانی و بوجود آوردن یک سطح پذیرفته شده در سطح جهانی، یک لزومیت زیاد است. همانگونه که دنیس کینلا ذکر می کند: «در جنبش های سازمانی امروزه به سمت مدیریت کیفیت جامع (TQM) و توانمندسازی بهبود پیوسته، جایگاه قابل ملاحظه ای را به خود اختصاص داده است… بنظر می رسد که توانمندسازی به عنوان یک استراتژی کلان پذیرفته شده برای بهبود پیوسته در نظر گرفته شده و همچنین به عنوان مترادفی برای تنوع روش های بکار گیری شایستگی های فردی در روش های خلاق و نوین همه جنبه های عملکرد سازمانی نیز مطرح است» (کینلا، 2008). توانمندسازی به عنوان یک عامل حیاتی در تقریباً همه منابع علمی TQM در نظر گفته شده است. توماس و ولتهاوس، توانمندسازی کارکنان را به عنوان مولفه اصلی TQM شناسایی می کنند. علاوه بر آن، کاردی (1996)، در ایالات متحده نشان داده است که طرح های توانمندسازی کارکنان، ارتباط نزدیکی با مدیریت کیفیت دارد و عنصر حیاتی موثر بر موفقیت یا شکست سازمانی می باشد (ابطحی و عباسی، 2007). در حال حاضر، توانمندسازی کارکنان، بیش از پیش در مدل تعالی اروپایی (EQFM) مورد ملاحظه قرار گرفته است و کارکنان، از جمله معیارهای مهم تعادلی در این مدل می باشند، بگونه ای که این مدل اذعان می کند:«سازمان های متعالی، برابری و عدالت را بهبود می بخشند و افراد را دخیل و توانمند می سازند» (هیل و بلاک، 2004).

The present paper aims at investigating the relationship between human resource empowerment and results of organizational excellence model (EFQM) among employees of emergency unit in Guilan's university hospitals. This is an applied research performed through descriptive – survey method. Required data was obtained using standard questionnaire. Research population is composed of all employees of emergency units of Rasht university hospitals (N = 400) of which 195 individuals were selected as the sample according to Cochran's formula using ordinal random sampling. Besides, share of each order was calculated through systematic sampling method. Obtained data was analyzed using SEM method in AMOS22 software. Also, Pearson's test was performed through SPSS21 software. Findings indicated a positive, significant relationship between human resource empowerment and results of EFQM among employees of Guilan's university hospitals. Accordingly, it is suggested to pay special attention to employees’ empowerment features to enhance organizational performance level and to look at empowerment as a main strategy for improving organizational transformations. Introduction: Today, many organizations seek excellence but only some reach it. A main reason of this failure is the lack of deep understanding of the concept of excellence and its criteria, especially neglecting the role of excellent human resource (Duhlguard et al, 2007). Respecting employee empowerment to improve organizational performance and bring to a globally accepted level is a great necessity. As Denis Kinela mentions: “in today's organizational movements toward total quality management (TQM) and continuous improvement empowerment has gained a significant place... It seems that empowerment is considered as an accepted macro strategy for continuous improvement and and as a acronym for the variety of manners of applying individual competencies in creative and novel methods of all organizational performance aspects" (Kinela, 2008). Empowerment is considered as a vital factor in almost all scientific references of TQM. Thomas and Volthouse identify employees’ empowerment as a main component of TQM. Moreover, Cardi (1996) showed in the US that employee’s empowerment plans are closely related to quality management and may be the vital element affecting organizational success or failure (Abtahi and Abbasi, 2007).At present, employees empowerment is more and more being considered in European Excellence Model (EFQM) and employees are among important measures of excellence in this model so that the model holds: "excellent organizations enhance equality and justice and involve and empower individuals" (Hill and Block, 2004).