دانلود ترجمه مقاله رشد بالاتر از راه استراتژی اقیانوس آبی : مفاهیمی برای سیاستهای اقتصادی

1. مقدمه 2. نظریه رشد اقتصادی و کاستی های کنونی رویکردهای سیاست گذاری 3. یک روش جدید سیاستگذاری برای رشد 4. روش تحقیق 5. تجزیه و تحلیل داده ها و نتایج 6. بحث و نتیجه گیری

2. نظریه رشد اقتصادی و کاستی های کنونی رویکردهای سیاست گذاری: رشد اقتصادی اولویت مداخلات سیاست های اخیر است. تغییرات متعددی در چگونگی درک اقتصاددانان از منبع اصلی رشد اقتصادی، از تولید (Smith، 1937 [1776]) تا کارآفرینی (Schumpeter، (1942 و رشد بهره وری (Krugman، 1997) وجود دارد. اگر چه در اصل رشد اقتصادی را می توان از طریق رشد بهره وری نیروی کار یا کار به دست آورد، بسیاری از دولت ها بر افزایش بهره وری حساب باز می کنند. این مساله با جمله معروف Krugman در یک راستا است (1997، ص 11. ) : “بهره وری همه چیز نیست، اما در دراز مدت، تقریبا همه چیز است. توانایی یک کشور برای بهبود استانداردهای زندگی در طول زمان، تقریبا به طور کامل به توانایی آن برای افزایش خروجی به ازای هر کارگر بستگی دارد" در واقع، بهره وری نیروی کار، گسترده ترین اندازه گیری بهره وری (OECD، 2001) است. رشد بهره وری نیروی کار از سه منبع رشد بدست می آید: کیفیت کار، که منعکس کننده ترکیب نیروی کار است، تعمیق سرمایه، که نشان دهنده میزان و ترکیب کالاهای سرمایه ای (به عنوان مثال، تجهیزات و سازه های) در اختیار نیروی کار است و بهره وری عامل کل و یا بهره وری چند عاملی (Steindel و Stiroh، 2001) بهره وری چند عاملی رشد تولید باقی مانده را تسخیر می کند که نمی تواند با رشد ورودی اندازه گیری شده توضیح داده شود و به طور معمول به پیشرفت فنی و دستاوردهای بهره وری حاصل نسبت داده می شود. به همین دلیل است که عمدتا توسط نوآوری (Jorgenson، 2009)، یکی دیگر از انگیزه های مهم برای رشد هدایت می شود. نوآوری همچنین به عنوان یک عامل مهم کمک کننده که شرکت ها را قادر به بهبود عملکرد اقتصادی خود می سازد تاکید شده است (Crespi and Zuniga , 2010) . به منظور ترویج نوآوری، دولتها سیستم حقوق مالکیت معنوی ایجاد کرده اند و سیاست های خود را نسبت به صنایع و شرکت های خاص با اندازه خاص تنظیم کرده اند. سیستم حقوق مالکیت معنوی، مشوق های اقتصادی برای فعالیت های نوآوری ارائه می کند و رقابت و توسعه بازار را با حفاظت از استعداد کارآفرینی تحریک می نماید، بنابراین دولت شرکت ها را به افزایش هزینه تحقیق و توسعه (R & D) و تعداد اختراعات تشویق می کند. با این حال، این سیستم های نتایج عملکرد و پتانسیل رشد متفاوتی را تولید کرده و در سراسر کسب و کار، بخش ها، و در سراسر کشور، شک و تردیدهایی در تاثیر آنها وجود دارد (به عنوان مثال Furukawa، 2007 Andersen و Konzelmann 2008) به خصوص تحت تاثیر پدیده های جدید مانند به اشتراک گذاری اختیاری و آگاهانه اختراعات ثبت شده و حقوق معنوی (Pisano , 2006). با این حال حق انحصارى اختراع معمولا به عنوان شاخص شدت نوآوری (مانند Guellec و Pilat، 2008) استفاده شده است. برای مثال، روش انجمن جهانی اقتصاد شامل نوآوری به عنوان یکی از ارکان شاخص رقابت جهانی است، اما شش تا از هفت شاخص در این رکن، کاملا نزدیک به فن آوری است، و ثبت اختراعات هنوز هم یک موقعیت برجسته است. البته، این شاخص به شدت بدلیل زمینه تعریف ضعیف، رویکرد مغرضانه، و مسائل مربوط به روش شناسی مورد انتقاد قرار گرفته است، و به ندرت از آن در مقالات علمی استفاده می شود (Lall, 2001) . با این حال، مفهوم رقابت ملی تبدیل به یک وسواس خطرناک شده است (Krugman، 1996) و اغلب در سیاست گذاری استفاده می شود زیرا به کشورها امکان تعیین معیار می دهد. در اسلونی، شاخص غالبا توسط موسسه تحلیل و توسعه اقتصاد کلان، ذکر شده است، یک اداره دولتی مستقل که پایگاه تحلیلی برای تصمیم گیری استراتژیک و اقدامات اقتصادی و توسعه سیاست فراهم می کند. (Kmet Zupancic، 2011 Brloznik، 2010)

2. Theory of economic growth and shortcomings of current policy-making approaches - Economic growth is a priority of the most recent policy interventions. There have been numerous shifts in how economists perceive the main source of economic growth, evolving from manufacturing (Smith, 1937 [1776]) to entrepreneurship (Schumpeter, 1942) and productivity growth (Krugman, 1997). Although in principle economic growth can be achieved through growth of labor or labor productivity, most governments count on productivity increases. This is in line with Krugman’s (1997, p. 11) famous statement: “Productivity isn’t everything, but in the long run it is almost everything. A country’s ability to improve its standard of living over time depends almost entirely on its ability to raise its output per worker.” Indeed, labor productivity is the most widespread measure of productivity (OECD, 2001). Growth in labor productivity comes from three sources of growth: labor quality, which reflects the composition of the workforce; capital deepening, which manifests the amount and composition of capital goods (e.g., equipment, structures) available to the workforce; and total factor or multifactor productivity (Steindel and Stiroh, 2001). Multifactor productivity captures the residual output growth that cannot be explained by measured input growth and is typically attributed to technical progress and resultant efficiency gains. It is mainly driven by innovation (Jorgenson, 2009), another important impetus for growth. Innovation has also been emphasized as an important contributor to enabling companies to improve economic performance (Crespi and Zu˜ niga, 2010). To foster innovation, governments have established intellectual property rights systems and have directed their policies toward specific industries and companies of specific size. Intellectual property rights systems provide economic incentives for innovation activities and stimulate competition and market development by protecting entrepreneurial talent, so governments have incentivized companies to increase research and development (R&D) expenditures and the number of patents. However, these systems have generated various performance results and growth potentials across businesses, sectors, and countries, which casts doubt on their effectiveness (e.g. Andersen and Konzelmann, 2008; Furukawa, 2007), especially in light of new phenomena such as deliberate intellectual property sharing (Pisano, 2006). Still, patents are typically used as indicators of innovation intensity (e.g. Guellec and Pilat, 2008). For example, the World Economic Forum’s methodology includes innovation as one of the pillars of the Global Competitiveness Index, but six out of seven indicators in this pillar are closely related to technology, and patents still hold a prominent position. Of course, this index has been strongly criticized on the ground of weak definitions, a biased approach, and methodological issues, and it is rarely used in the academic literature (Lall, 2001). However, the concept of national competitiveness has become a dangerous obsession (Krugman, 1996) and is often used in policy making because it allows for the benchmarking of countries. In Slovenia, the index is frequently cited by the Institute of Macroeconomic Analysis and Development, an independent government office that prepares analytical bases for strategic decision making and economic and development policy measures (see Brloˇznik, 2010; Kmet Zupanˇciˇc, 2011).

بخشی از ترجمه مقاله (صفحه 14 , 15 فایل ورد ترجمه)