دانلود ترجمه مقاله رفتار خرید سبز دانشجویان مقطع لیسانس

1. مقدمه 2. بررسی مقالات 3. روش تحقیق 4. نتایج 5. بحث و بررسی 6. نتیجه گیری

مقدمه: الگوهای مصرف ناپایدار، در سراسر جهان، منجر به مسائل زیست محیطی جدی ای می شود (همانند تغییرات اقلیمی و گرم شدن جهانی) که باعث می شود مردم، سبک زندگی متعارف خود را تغییر دهند. پر واضح است که روش های انتخاب کالاها و خدمات، توسط مصرف کنندگان، هر دو، اثرات مستقیم و غیر مستقیمی بر محیط زیست و رفاه جمعی اش دارد (گرابر و ایشلگمیخ 2014). هنگامی که بخش کسب و کار، مفاهیم بازاریابی سبز موثر و برنامه های بازاریابی پایدار را ترویج دهد، مشتریان احتمالا کمی بیشتر تلاش کرده و قیمت بالاتری را به منظور رفتار کردن با مسئولیت پذیری زیستی و به دست آوردن مصرف گرایی سبز، از خود نشان می دهند (پولونسکی و روزنبرگ 2001). مصرف گرایی سبز، اشاره به مصرف زیست محیطی دارد (شامل مصرف کمتر، خرید سبز و آلودگی کمتر) (هافمن و ایشلیش2013، لین و هسو 2015). از دیدگاه طرفداران محیط زیست، چنین مصرف کننده هایی، رفتار مصرف کننده طرفدار جامعه را داشته و در قبال حفاظت از محیط زیست، از لحاظ اجتماعی، مسئولیت پذیر و خود-آگاه هستند (ولز ، پونتینگ و پیه تیه 2011). از دیدگاه بازاریابی اجتماعی، مصرف گرایی سبز، گرایش انگیزشی مصرف کنندگان (مویساندر 2007) را منعکس کرده و یک دو راهی اجتماعی را نشان می دهد که در آن، منافع شخص، اجتماعی و زیست محیطی، با یکدیگر تناقض دارند (گوبتا و اُگدِن 2009، شوییتما و دیگروت 2015). پژوهش ها به این نتیجه رسیده اند که مصرف کنندگان سبز، در مقایسه با مصرف کنندگان غیر سبز، هنگامی که رضایت بیشتری از بازاریابی سبز داشته باشند، قصد بالاتری برای سبز شدن دارند (پارک، کو و کیم 2010). چنین مفهوم مصرف گرایی سبزی، در منطقه آسیایی وارد شده است (گورااو و راجبود 2005). به دلیل اینکه مصرف کننده های آسیایی ، به صورت فزاینده ای درباره مشکلات زیست محیطی مهم، در اقتصاد جهانی که رشد بالایی دارند، آگاهی پیدا می کند (لی و سو 2007)، هدف اصلی بازاریاب های سبز بین المللی می شود. الهام و وحید (2011) اعلام داشته اند که بررسی تاثیر بازاریابی سبز، بر رفتارهای خرید، در بازارهای نوظهور آسیایی، به هنگام و مهم بوده است. براساس لی (2009)، مصرف گرایی سبز، در هونگ کونگ، در مرحله ظهور می باشد. مسائل زیست محیطی، در هونگ کونگ ، به خصوص مسائل زباله های جامد، در سال های اخیر، آگاهی اجتماعی را به سمت محافظت از محیط زیست کشانده است. سند مشاوره ای دپارتمان محافظت از محیط زیست (EPD) (2012) نشان می دهد که ساکنان هونگ کونگ ، سرانه (1.45کیلوگرم)، زباله بیشتری به نسبت ساکنان تایپیه، توکیو و سئول، تولید می کند (به ترتیب سرانه 0.88، 1.03 و 1.08). در زمینه دفع زباله، درجه هونگ کونگ، بالاتر است (سرانه 0.87کیلوگرم) که پس از آن، تایپیه، توکیو و سئول، قرار دارند (به ترتیب 0.35، 0.41 و 0.79). این صنایع به این نتیجه می رسد که کاهش تولید زباله و دفع آن در هونگ کونگ باید یک نگرانی اصلی باشد.

Introduction: Unsustainable consumption patterns worldwide lead to serious environmental issues, such as global warming and climate change, which drive people to change their conventional lifestyles. It is clear that the ways in which consumers choose goods and services have both direct and indirect effects on the environment and their collective well-being (Gruber & Schlegelmilch, 2014). When the business sector promotes effective green marketing concepts and sustain-able marketing plans, consumers are likely to walk the extra mile and pay the premium price to behave in an eco-responsible manner and achieve green consumerism (Polonsky & Rosenberger, 2001).Green consumerism refers to environmentally concerned consumption, including lower consumption, green purchasing, and less pollution (Hoffmann & Schlicht, 2013; Lin & Hsu, 2015). In the eyes of environmentalists, such consumers possess the so called “pro-social” consumer behavior and are socially conscious of and responsible for environmental protection (Wells, Ponting, & Peattie,2011). From the social marketing perspective, green con-sumerism reflects the motivational tendency of individual consumers (Moisander, 2007) and underscores a social dilemma, in which individual, societal, and environmental interests are at odds (Gupta & Ogden, 2009; Schuitema & de Groot, 2015). Research has further found that green consumers, compared with non-green consumers, have a higher intention to “go green” when they have a greater green marketing satisfaction (Park, Ko, & Kim, 2010).Such a green consumerism concept has come in the Asian region (Gur˘au & Ranchhod, 2005). As Asian consumers are increasingly aware of the pressing environ-mental problems in the fast-growing global economy (Li& Su, 2007), they are becoming a primary target for inter-national green marketers. Elham and Wahid (2011) point out that exploring the influence of green marketing on purchasing behaviors in emerging Asian markets is considered to be timely and important. According to Lee (2009), green consumerism in Hong Kong is at the stage of emerging. Environmental issues in Hong Kong, particularly the solid waste problem, have drawn the public’s awareness of protecting the environment in recent years. The consultation document of the Environmental Protection Department (EPD) (2012) indicates that Hong Kong residents (1.45 kg per capita) create more wastes than residents in Taipei, Tokyo, and Seoul(0.88, 1.03, and 1.08 kg per capita respectively). Regarding daily waste disposal, Hong Kong (0.87 kg per capita) rank stop, followed by Taipei, Tokyo, and Seoul (0.35, 0.41, and0.79 kg per capita respectively). The document concludes that reducing waste generation and disposal in Hong Kong should be a prime concern.