دانلود ترجمه مقاله اعتبار سبز، سررسید بدهی، و سرمایه گذاری شرکت

1. مقدمه 2. پیشینه نهادی 3. تحلیل نظری و فرضیات تحقیق 4. روش تحقیق 5. نتایج تجربی و آنالیز 6. تحقیقات بیشتر 7. بحث و بررسی و نتیجه گیری

این مقاله، بخاطر کاهش سخت کوشی جهت ساختن یک کشور زیبا، از سیاست «دستورالعمل های اعتبار سبز» در چین به عنوان یک تجربه نیمه طبیعی، استفاده می کند. براساس مدل «تفاوت در تفاوت ها» (DID) ،نتایج نشان می دهند که، از زمان ترویج سیاست دستورالعمل های اعتبار سبز، موسسات مالی بخصوص نسبت بدهی درازمدت مربوط به شرکت های بسیار آلوده کننده ، به دلایلی مانند اجتناب از ریسک و محدودیت های اعتبار کلی، کاهش دهند. بخاطر محدودیت های سرمایه و شرایط محدود کننده تایید اعتبار، سیاست «دستورالعمل های اعتبار سبز»، مقیاس سرمایه گذاری و اضافه سرمایه گذاری بر شرکت های بسیار آلوده کننده را کاهش می دهد. رابطه وابستگی ساختار سررسید بدهی شرکت های شدیداً آلوده کننده با مقیاس سرمایه گذاری و بازده سرمایه گذاری، کاهش یافته است. علاوه بر آن، اثر خالص منفی سیاست «دستورالعمل های اعتبار سبز» بر بدهی درازمدت در شرکت های بسیار آلوده کننده بارزتر است که این امر اتصالات و ارتباطات سیاسی را ملزم می کند. اما، ترویج این سیاست از مقیاس سرمایه گذاری و بازده سرمایه گذاری شرکت های بسیار آلوده کننده (با یا بدون اتصال سیاسی (منظور پارتی))، جلوگیری می کند. به میزان معینی، این نتایج جنبه «دست حمایت کننده» مربوط به اتصالات سیاسی را تایید می کنند. نتایج این پژوهش می توانند به ادارات دولتی مرتبط در درک پیامدهای اقتصاد خرد سیاست «دستورالعمل های اعتبار سبز»، کمک کنند و همچنین می توانند سیاست اعتبار سبز چین را بهبود بخشند و تکمیل کنند. مقدمه: در 40 سال اخیر، از زمان اصلاحات و باز شدن (محیط) چین، وسعت مدل رشد اقتصادی به اقتصاد چین کمک کرد تا سریعاً توسعه پیدا کند. همزمان با دستیابی به نتایج اقتصادی و شرایط مادی قابل توجه، محیط طبیعی، که انسان ها به آن وابسته هستند، آسیب دیده است. فشار اجتماعی، مانند عقاید عمومی، باعث اصلاحات در موسسات و هنجارهای غیررسمی شده است [1] و دولت از اهمیت و فوریت مسائل زیست محیطی آگاه است. گزارش نوزدهمین کنگره ملی [2] ذکر کرد که «ایجاد هماهنگی در مدیریت منظره و سیستم های جنگل، دریاچه و چمنزارها، پیاده سازی سخت گیرانه ترین سیستم حمایت از محیط زیست اکولوژیکی، تشکیل یک مد و سبک زندگی توسعه سبز و پیروی شدید از مسیر توسعه مدنی در توسعه محصول، یک زندگی پررونق و اکولوژی خوب» لازم است.

Against the backdrop of working hard to build a beautiful country, this paper uses the promulgation of the “Green Credit Guidelines” policy in China as a quasi-natural experiment. Based on a difference-in-differences (DID) model, the results show that, since the promulgation of the Green Credit Guidelines policy, financial institutions have significantly reduced the proportion of long-term debt to heavily polluting enterprises for reasons such as risk aversion and total credit constraints. Due to capital constraints and the restrictive terms of credit approval, the Green Credit Guidelines policy reduces the investment scale and overinvestment of heavily polluting enterprises. The dependency relationship of the debt maturity structure of heavily polluting enterprises with the investment scale and investment efficiency has been reduced. Furthermore, the negative net effect of the Green Credit Guidelines policy on long-term debt is more pronounced in heavily polluting enterprises that lack political connections. However, the promulgation of this policy inhibits the investment scale and the investment efficiency of heavily polluting enterprises (with or without political connections). To a certain extent, these results confirm the “supportive hand” perspective towards political connections. The results of this research could help relevant government departments to understand the microeconomic consequences of the Green Credit Guidelines policy and could help improve and perfect China’s green credit policy Introduction: In the 40 years since the reform and opening up of China, the extensiveness of the economic growth model has allowed the Chinese economy to develop rapidly. While achieving remarkable economic results and material conditions, the natural environment, on which human beings depend, has been damaged as a consequence. Social pressure, such as public opinion, has driven the reform of informal institutions and norms [1], and the government is aware of the importance and urgency of environmental issues. The report of the 19th National Congress [2] mentioned that it is necessary to “coordinate the management of landscape and forestry lakes and grass systems, implement the most stringent ecological environmental protection system, form a green development mode and lifestyle, and firmly follow the civilizational development path of production development, an affluent life and good ecology”.