دانلود ترجمه مقاله نقش محیط حاکمیتی در ارتباط میان تخصیص ریسک و سرمایه گذاری خصوصی

1. مقدمه 2. تخصیص ریسک، محیط حاکمیت و سرمایه گذاری خصوصی: نظریه ها و فرضیات 3. متغیرها، داده ها و روش 4. نتایج 5. بحث و بررسی و نتیجه گیری

PPP ها به یک روش محبوب برای تامین زیرساخت های سراسر جهان تبدیل شده اند. اما، در مقایسه با کشورهای توسعه یافته، اکثر کشورهای در حال توسعه نتوانسته اند سرمایه گذاری خصوصی را در سالهای گذشته جذب کنند. تخصیص ریسک و محیط حاکمیتی (برای مثال، میزان مشارکت عمومی، سطح پایداری سیاسی، کیفیت خدمات دولتی، قدرت مقررات، اطاعت از قانون و میزان فساد) می توانند عوامل مهمی باشند. برای آزمون فرضیه ها با استفاده از حدود 4560 پروژه PPP در 138 کشور درحالی توسعه از 2002 تا 2015، این مقاله از مدل رگرسیون توبیت (Tobit) برای بررسی اثر متقابل محیط حاکمیتی و ریسک فرض شده (اتخاذ شده) توسط شریکان خصوصی بر سرمایه گذاری خصوصی، استفاده می کند. نتایج نشان می دهند که شریکان خصوصی فرض می کنند که ریسک کمتر می تواند سرمایه گذاری خصوصی بیشتری را جذب کند و اینکه سطح حاکمیت بیشتر (کنترل بر فساد، اثربخشی دولت، کیفیت مقرراتی و اجرای قانون)، تاثیر منفی ریسک فرض شده توسط شریکان خصوصی بر سرمایه گذاری خصوصی را کاهش می دهد. مقدمه: مشارکت های دولتی-خصوصی (PPP)، به میزان گسترده ای در جهان برای دستیابی به اهداف پایداری در 30 سال گذشته، استفاده شده اند. PPP ها، شکل قراردادی همکاری بین بخش های دولتی و خصوصی در توسعه امکانات زیرساختی می باشد و برای تقسیم ریسک ها و پاداش ها در نظر گرفته شده است (ویلانی و همکاران، 2017). طبق گزارش پایگاه داده «مشارکت خصوصی در زیرساخت» (PPI) ارائه شده توسط بانک جهانی، از سال 1990 تا 2016، برزیل، چین و هند، سه کشور در حال توسعه برتر هستند که از پروژه های زیرساختی PPP استفاده می کنند. PPP شامل همکاری چند بخشی، حاصل شده به آسانی با یک استراتژی تخصیص ریسک مناسب است. ریسک به صورت یک احتمال غیرقطعی دیده می شود و تقسیم یا تخصیص ریسک به معنای این است که کدام طرف ریسک را بر عهده بگیرد یا اتخاذ کند. عموماً، شرکت های خصوصی رغبت به پذیرش ریسک های مناسب بوجود آمده از طراحی، ساخت و ساز، بهره برداری و نگهداری از یک پروژه هستند، اما معقول است که فرض کنیم یک محیط دولتی در یک منطقه ای که پروژه قرار گرفته است، تاثیری قوی بر این رغبت می گذارد (بیکر، 2016). حاکمیت به صورت سنت ها و نهادهایی تعریف می شود که بوسیله آنها یک اختیار یا قدرت در یک کشور، اجرا می شود (کافمن و همکاران، 2011). بنابراین، محیط حاکمیت، میزان اطاعت از قوانین و الزامات توسط اشخاص و سازمان ها می باشد.

PPPs have become a popular way to supply infrastructure around the world. However, compared with developed countries, most developing countries have failed to attract private investment over the past years. Risk allocation and governance environment (e.g., the extent of public participation, the level of political stability, the quality of public services, the ability of regulations, abiding the law, and the extent of corruption) may be important factors. To test the hypotheses, using about 4560 PPP projects in 138 developing countries from 2002 to 2015, this paper applies the Tobit regression model to investigate the interaction effect of governance environment and risk assumed by private partners on private investment. Results indicate that private partners assume that less risk can attract more private investment, and that a higher level of governance (control of corruption, government effectiveness, regulatory quality, and rule of law) reduces the negative influence of risk assumed by private partners on private investments. Introduction: Public-private partnerships (PPPs) have been widely used in the world to achieve sustainability goals over the past 30 years. PPPs are a contractual form of cooperation between public and private sectors in the development of infrastructural facilities, and refers to allocation of risks and rewards (Villani et al., 2017). According to the World Bank's Private Participation in Infrastructure (PPI) database5, from 1990 to 2016, Brazil, China, and India are the top three developing countries adopting infrastructure PPP projects. PPP involves cross-sector cooperation, achieved easily with a proper risk-allocation strategy. Risk is seen as an uncertain possibility, and risk allocation refers to which parties assume the risk. Generally, private firms are willing to accept appropriate risks arising from the design, construction, operation, and maintenance of a project, but it is reasonable to assume that a governance environment in a region where the project is located will strongly affect this willingness (Baker, 2016). Governance is defined as the traditions and institutions by which authority in a country is exercised (Kaufmann et al., 2011). Therefore, governance environment is the extent of rules and requirements that have been conformed by individuals and organizations.